ทดลองอ่าน นวลหยกงาม บทที่ 6

“หลิวกุ้ย!” จ้าวซื่อฟังแล้วทำหน้าบึ้งตึงฉับพลัน นางตะเบ็งเสียงขึ้นกะทันหัน “ข้าก็บอกแล้วว่าพอรวบรวมเงินครบแล้วจะไถ่สัญญาขายตัวกลับมา! น้องสาวเจ้าไม่มีวันไปเป็นบ่าวเป็นอนุให้พวกอันธพาลคนหนึ่ง เจ้าเลิกล่อลวงนางได้แล้ว!”

“ข้าล่อลวงนางที่ไหนกัน หรือว่าอยู่ในหมู่บ้านยากจนนี้ ออกเรือนไปกับเจ้าหนุ่มอ่อนต่อโลกที่ทำนาเป็นอย่างเดียวคือสิ่งที่ดีต่อนาง”

“เจ้า…หากเจ้ากล้าปล่อยให้พวกเขาเอาเซียงเซียงไปวันนี้ ข้าจะถือว่าไม่มีลูกอย่างเจ้า!”

หลิวกุ้ยมองจ้าวซื่อด้วยสายตาที่ปนเปไปด้วยความรู้สึกหลายหลาก เขาชั่งใจครู่หนึ่ง ก่อนจะขยับปากแต่กลับไม่กล่าวอะไร เพียงถอยหลังสองก้าวบอกกับชายชุดเทาสามคนใกล้ตัว “รีบพาตัวไปเถอะ”

ทั้งสามสบตากันไปมา ยังกลัวว่าจะถูกคนรุมล้อมไว้อีก สุดท้ายบุรุษถุงใต้ตาห้อยย้อยทำเสียงจึกจักพลางมองหลิวกุ้ย เขาพูดกับจ้าวซื่อที่เอาตัวบังหลิวเซียงเซียงไว้ “ท่านป้า ข้าขอพูดสักคำให้ท่านเข้าใจแจ่มแจ้ง ลูกชายท่านไม่ได้ติดหนี้คุณชายเจิ้งเพียงยี่สิบก้วน พวกท่านรวบรวมให้ครบในชั่วประเดี๋ยวประด๋าวไม่ได้หรอก ให้พวกข้าพาคนไปแต่โดยดีเถอะ เกิดยั่วโทสะคุณชายเจิ้งเข้า เอาสัญญาขายตัวนั่นไปฟ้องร้องที่ว่าการอำเภอ เรื่องจะไม่ยุติโดยง่ายแค่พวกท่านเอาลูกสาวใช้หนี้แทน”

จ้าวซื่อได้ยินวาจาของเขาแล้วอึ้งงันไปทันที ชั่วอึดใจต่อมานางไต่ถามหลิวกุ้ยเสียงเครียด “จะ…เจ้าบอกมา…นี่มันเรื่องอะไรกันแน่! ไม่ใช่ยี่สิบก้วนหรือ ตกลงเจ้าติดหนี้คนอื่นเท่าไหร่กันแน่” กล่าวถึงคำสุดท้าย สุ้มเสียงของนางสั่นระริกจนยากจะระงับไว้ได้

ใบหน้าของหลิวกุ้ยฉายแววลุแก่โทษจางๆ ในที่สุด เขางึมงำบอกจำนวนเงิน จ้าวซื่อหูไวได้ยินแล้วเพียงรู้สึกหน้ามืดวูบหนึ่งแล้วหงายหลังล้มตึงไป กระทั่งหลิวเซียงเซียงข้างหลังนางซึ่งชะงักค้างอยู่กับที่เพราะตกใจคำพูดของพี่ชายก็ยื่นมือรับตัวมารดาไว้ไม่ทัน

หนิวซื่อมองอยู่ด้านข้าง ตั้งท่าจะพูดแทรกขึ้นหลายครั้งหลายหนทว่าข่มใจไว้ตลอด จวบจนจ้าวซื่อเป็นลมล้มลงก็อดรนทนไม่ไหวอีก นางสืบเท้าขึ้นหน้าสองก้าวสะบัดฝ่ามือตบหน้าหลิวกุ้ยฉาดหนึ่ง ซ้ำปรี่เข้าไปถ่มน้ำลายใส่หน้าเขาสุดแรงแล้วหันไปประคองจ้าวซื่อไว้

หลิวกุ้ยคงจะตกใจเพราะมารดาอยู่ก่อน ต่อมาถูกหนิวซื่อตบหน้าจนมึนงงอีก เขาได้แต่ยืนทื่ออยู่กับที่ไม่ไหวติง

หลูซื่อลุกลนเข้าไปช่วยกันกับหนิวซื่อพยุงจ้าวซื่อเข้าไปในเรือน ทิ้งคนทั้งกลุ่มมองหน้ากันไปมาอยู่ด้านนอก

อี๋อวี้ไม่ได้ยินจำนวนเงินที่หลิวกุ้ยบอก นางมองหลิวเซียงเซียงที่ยังยืนอยู่ที่เดิมอย่างงุนงงอยู่บ้าง เห็นอีกฝ่ายนิ่งอึ้งไปก่อนจะตกตะลึงพรึงเพริด ความขัดแย้งในใจที่เผยออกมาทางดวงหน้าน้อยๆ ที่งดงามนั่นในเวลานี้บีบคั้นหัวใจคนอย่างไรบอกไม่ถูก

ชาวบ้านทั้งหลายล้วนนิ่งตาค้างเมื่อเห็นจ้าวซื่อเป็นลมล้มลง จนกระทั่งบุรุษถุงใต้ตาห้อยย้อยก้าวเข้าไปลากตัวหลิวเซียงเซียงมาแล้วเตรียมตัวจะกลับ พวกเขาก็ยังดึงสติคืนมาไม่ได้

ด้านหลูจวิ้นถูกมารดายึดตัวไว้จนแผลงฤทธิ์ไม่ได้ก่อนหน้านี้ สะกดอารมณ์จนตาแดงก่ำอยู่นานแล้ว พอมองเห็น ‘คนชั่ว’ สองสามคนนั่นกำลังจะพาตัว ‘พี่เซียงเซียง’ ไปอีก เขาสบช่องตอนหลูจื้อไม่ทันระวัง กระโจนออกไปชนฝ่ายตรงข้ามเต็มแรงจนกระเด็นแล้วยืนขวางอยู่เบื้องหน้าเซียงเซียง