ทดลองอ่าน นวลหยกงาม เล่ม 10 บทที่ 10

อี๋อวี้จับน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยร่องรอยล้อเลียนของเขาได้ก็ไม่เก้อกระดาก นางหันศีรษะไปเห็นเขาเดินมาพร้อมกับหานลี่จึงเอ่ยขึ้นเสียงเบา “กึ่งหมอกึ่งนักปรุงพิษ ไม่ทำลายชีวิต ไม่รักษาคน ร่างร้อยตำรับปรุงยาหนึ่งขนาน นี้คือนามแห่งหมอยา”

ดวงตาทั้งคู่ของเหยาฮ่วงเปล่งประกายวาบ เขาสืบเท้าสองก้าวไปหน้าเตียง ถ้าไม่มีหลูซื่อจับจ้องมองอยู่ด้านข้าง เกรงว่าจะตรงเข้าไปจับหัวไหล่ของอี๋อวี้แล้ว

“ประโยคนี้เป็นใครบอกเจ้า ไม่…ไม่สิ เจ้าเคยอ่านจากตำราเล่มหนึ่งใช่หรือไม่ เล่มที่…เล่มที่…”

หานลี่เห็นอากัปกิริยานี้ของเขาแล้วนัยน์ตาไหววูบ เอ่ยขึ้นว่า “พี่เหยาอย่าใจร้อน อวี้เอ๋อร์ ถ้อยความสองสามประโยคที่เจ้าบอกเมื่อครู่ เห็นจากตำราหรือได้ยินคนพูดมา”

อี๋อวี้หยุดคิดนิดหนึ่งก่อนเอ่ยตามสัตย์จริง “ดูจากตำราเล่มหนึ่งเจ้าค่ะ”

วังเว่ยอ๋องทรงอำนาจบารมี นับแต่นางเริ่มสนใจศาสตร์แห่งโอสถเมื่อสองปีก่อน หลี่ไท่ก็หาทางเสาะแสวงหาตำรับตำราทางศาสตร์นี้ทุกประเภทจากทั่วทุกสารทิศให้ แล้วก็เป็นตำราโบราณเล่มนั้นเป็นแรงบันดาลใจแรกให้นางก้าวเข้าสู่เส้นทางสายนี้ หากว่ากันถึงประสบการณ์ นางไม่อาจทัดเทียมเหยาฮ่วงได้ แต่ในเชิงศาสตร์วิชา นางคิดว่าตนเองไม่อ่อนด้อยแล้ว

“ตำราเล่มนั้น…ตำราเล่มนั้น…แค่กๆ…” ชะรอยเหยาฮ่วงที่โน้มตัวลงไปเกือบถึงขอบเตียงจะรู้ตัวว่าออกอาการตื่นเต้นเกินไป เขารีบยืดแผ่นหลังขึ้น ชะงักปากปั้นหน้าขรึม เสถามอี๋อวี้ว่า “ไหนเจ้าบอกมาสิ ตำราเล่มนี้หน้าตาเป็นอย่างไร”

“เป็นม้วนผ้าเจ้าค่ะ” อี๋อวี้เงยหน้าทบทวนความทรงจำพลางกล่าว “มีแค่ยี่สิบหน้าเศษ เก่าคร่ำคร่า ดูเหมือนในนั้นยังมีตำรับยาสองหน้า”

อี๋อวี้ลอบสังเกตสังกาสีหน้าของเหยาฮ่วงทางหางตา เห็นดวงตาเขายิ่งฉายแววตื่นเต้นอย่างสุดระงับ นางสะดุดใจวูบ ถึงรู้ว่าตอนนี้ไม่เหมาะจะใช้สมองมากเกินไป แต่ในสถานการณ์อย่างนี้ความคิดในหัวก็แล่นไปมาสิบกว่าตลบแล้ว

“ตำรับยาอะไรหรือ” หานลี่เอ่ยปากถามแทนเหยาฮ่วง ก่อนจะเห็นอี๋อวี้กล่าวตอบโดยไม่หยุดคิดใคร่ครวญ

“อันนี้ข้าก็ไม่รู้แล้ว ม้วนหนังสือผ้าเล่มนั้นเก่าแก่มาก ชื่อตำรับยาเลือนรางไปหมด สมุนไพรหลายชนิดในนั้นข้าก็ยังไม่รู้จักในตอนนั้นเลยไม่ได้จดจำไว้เจ้าค่ะ”

“แล้วตำราอยู่ที่ใด” เหยาฮ่วงถามต่อทันที

“ไม่รู้เจ้าค่ะ”

“ไม่รู้?” เหยาฮ่วงทำเสียงหลง ยื่นหน้าไปใกล้อี๋อวี้ หนวดเครารอบริมฝีปากชักดูน่ากลัว “ไฉนไม่รู้เล่า เจ้า…”

“ท่านแม่…” อี๋อวี้ทำคอย่น ซุกเข้าซอกไหล่มารดา