ทดลองอ่าน ปีศาจเย้ารัก บทที่ 1-บทที่ 2

ความเจ็บปวดขุมนั้นดั่งต้องการบดขยี้กระดูกนางให้แหลกลาญ ทะลวงตรงไปถึงไขกระดูกและแผ่ขยายออกไปอย่างเหี้ยมโหด สองตาของนางเบิกโพลง กระชากสติรับรู้กลับคืนมาโดยแรง

นี่ก็คือเจ็บจนฟื้นสติ!

หลังจากฟื้น กลิ่นไม่คุ้นเคยตลบอยู่ในจมูก สัมผัสที่สบายเกินไปใต้ร่าง และแสงสีฟ้าเรืองรองที่เสียดแทงดวงตาของนาง…นี่ไม่ใช่สถานที่ที่นางรู้จัก ไม่ใช่สิ่งของที่นางคุ้นเคย คนข้างกายไม่ใช่อาจารย์!

การเคลื่อนไหวของนางถูกขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญาณทั้งหมด จิตใจตั้งมั่นยึดกุมความเจ็บปวดทางร่างกาย ก่อนจะซัดฝ่ามือใส่คนที่อยู่ชิดใกล้กับนางทันทีทันใด

ร่างที่หมอบคว่ำพลิกตัวทีหนึ่ง นางพลิกขึ้นนั่งคร่อมบนเอวของคนผู้นั้น นิ้วมือทั้งสิบชูเป็นกรงเล็บ

ทันทีที่ออกท่าก็ถึงกับเป็นกระบวนพิฆาต!

นี่เป็นสิ่งที่นางร่ำเรียนมาและรับรู้ เมื่อตกอยู่ในสถานการณ์วิกฤตไม่ใช่เจ้าตายก็ต้องเป็นข้าที่ตาย ยอมฆ่าผิดก็ไม่อาจให้ตนเองตกที่นั่งลำบาก ในชั่วเส้นยาแดงผ่าแปด นางพลันระงับแรงที่หมายจะบีบคออีกฝ่ายให้สะบั้น ท่ามกลางห้องที่เต็มไปด้วยแสงสว่างสีฟ้าเลือนราง นางจำหน้าเขาได้

นางหลุบตาลงมองใบหน้าหล่อเหลาของเขา แววตาลึกล้ำนิ่งสงบของเขาดึงดูดความสนใจนาง นางขยับปาก พึมพำออกไปด้วยจิตใต้สำนึก…

“ชิวกวน…ชิวกวน…อย่าถอด…คนผู้นั้นตะโกน ข้าได้ยิน…ได้ยินแล้ว…แต่ท่าน ท่านได้ถอดหรือไม่”

ใบหน้าของนางไร้อารมณ์ความรู้สึกมาแต่ไหนแต่ไร อยู่เบื้องหน้าผู้อื่นพูดได้ว่าอำมหิตไร้น้ำตา การดำรงอยู่ของคนตรงหน้าสำหรับนางแล้วเป็นคนแปลกหน้าโดยสิ้นเชิง นางกลับไม่เข้าใจว่าเพราะเหตุใดเมื่อเห็นเขาเลิกคิ้วยิ้มน้อยๆ ฉีกยิ้มจางๆ ใต้กรงเล็บดุดันของนาง ในใจนางจึงว้าวุ่นปรวนแปร

เขาคล้ายอ่านนางขาดก็ไม่ปาน ขณะเดียวกันก็แสดงท่าทีไร้พิษภัยที่สุดกับนาง ปล่อยให้นางหยิบจับตามอำเภอใจ

จากนั้นเขาก็กะพริบตาเอ่ยกระซิบ “แม่นางต้องการให้ข้าตายก็ทำอย่างรวบรัดเด็ดขาดเสียเถิด บีบกระดูกคอแตกหรือปิดกั้นลมหายใจอย่างไรก็ได้ แต่ข้าไม่ใช่คนเลวร้ายนัก อย่า…อย่าใช้วิธีตัดมือตัดเท้า ได้หรือไม่”

น้ำเสียงเขาสุขุมแฝงแววขัน ในสีหน้ากลับอาบย้อมด้วยรัศมีที่เกือบเรียกได้ว่า ‘ชิงชังโลก’

ชิงชังโลกหรือ…

นางมองเขาอย่างอึ้งงัน สมองมึนงงสับสน ความรู้สึกซับซ้อนอันกล่าวไม่ชัดเอ่ยไม่กระจ่างขุมหนึ่งทิ่มแทงขั้วหัวใจ ยังผลให้ขอบตาและโพรงจมูกนางร้อนผ่าวอย่างไร้สาเหตุ

เปาะแปะ เปาะแปะ…

หยดน้ำตาหยาดรินลงบนสองแก้มของเขา

นางเห็นเขาตะลึงอึ้งในทีแรกจากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนแปรในบัดดล นางสูดหายใจเฮือก บ่าทั้งสองสั่นระริก

ในที่สุดก็ตระหนักได้ นั่น…นั่นคือน้ำตาของนาง

น้ำตานางตกลงบนใบหน้าเขา นางมองเขาพลางร่ำไห้อย่างขลาดเขลา