ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 95

ยามที่สัญชาตญาณสัตว์ป่าตื่นขึ้น ความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงจากการเมาเรือก็ลดทอนหายไปกว่าครึ่ง เมื่อปีศาจจิ้งจอกสามหางหอน “วู้ว” ออกมาก็ตะปบไปบนใบหน้าและทรวงอกของชายฉกรรจ์เหล่านั้นอย่างดุร้าย จนคนเหล่านั้นเลือดตกยางออก ร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด

ส่วนจิ้งจอกขาวกลับเลียโลหิตที่ติดอยู่บนอุ้งเท้าด้วยความพึงพอใจ พลันร้องด้วยความตื่นเต้นยินดี “ตายแล้ว ที่แท้โลหิตมนุษย์ก็มีสรรพคุณหยุดอาเจียนได้ด้วย ทุกคนมาลองกันเร็วเข้า!”

จากนั้นผู้ดูแลผู้นั้นและเหล่าชายฉกรรจ์ก็ได้แต่ทำตาปริบๆ มองเหล่าบุรุษที่พากันอาเจียนจนโงหัวไม่ขึ้น กลายร่างเป็นจิ้งจอกหลากสีสัน พากันกรูเข้ามาหาพวกเขาอย่างดุร้าย!

มารดามันเถอะ! ครั้งนี้พวกเขาจ้างตัวอะไรลงเรือมาด้วยล่ะนี่

คนเหล่านั้นยังไม่ทันได้ปล่อยมือจากใบพายก็ถูกเหล่าจิ้งจอกตัวใหญ่ขย้ำฉีกทึ้งจนโลหิตและเนื้อหนังเละเทะ

ชุยเสียวเสี่ยวนั่งสบายๆ อยู่บนหีบที่วางอยู่บนกราบเรือ ส่วนเว่ยเจี๋ยนั่งอยู่ข้างกายนางด้วยสีหน้าหงุดหงิด เขาดึงผ้าคลุมกันลมผืนหนึ่งขึ้นมาคลุมบนศีรษะของนาง ป้องกันลมทะเลและแสงอาทิตย์แยงตา

ชุยเสียวเสี่ยวมองดูเรื่องสนุกที่เผ่าจิ้งจอกไล่กัดคนพลางรับสุราร้อนที่ถังโหย่วซู่ยกมาให้นางอย่างผ่อนคลาย ยกขาข้างหนึ่งวางบนหีบไม้ เส้นผมยาวพลิ้วไปตามสายลม ท่าทางราวกับเจ้าแม่นาวา

เมื่อเห็นเจ้าของเรือแซ่จย่าที่เป็นชายวัยฉกรรจ์ถูกจิ้งจอกสีดำตัวหนึ่งฉุดกระชากมา นางก็เอ่ยเสียงเนิบช้าว่า “เจ้าเลือกเอาว่าจะบอกจุดประสงค์ของเรือนี้แต่โดยดี หรือจะกลับไปเป็นอาหารให้จิ้งจอกต่อ”

เจ้าของเรือแซ่จย่าถูกกัดจนเนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผล ใบหน้าอาบด้วยโลหิต ตกใจร้องไห้น้ำตาไหล “เจ้าแม่โปรดไว้ชีวิตด้วย ข้าพูดแล้ว ข้ายอมพูดแล้วขอรับ”

ที่แท้เจ้าของเรือแซ่จย่าก็เป็นพ่อค้าที่ซื้อขายเครื่องกระเบื้องจริงๆ

ครั้งหนึ่งมีสหายที่ไม่ได้พบกันนานเชิญให้ไปเดินเรือเที่ยวเล่น และพบกับเกาะแห่งหนึ่งเข้าโดยบังเอิญ

เกาะแห่งนั้นเป็นดั่งแดนฝันสุขาวดี มีศาลาหอสูงหลากหลายละลานตา แล้วยังมีทาสหญิงงามคอยขับกล่อมอยู่บนหอสูง ยิ่งไปกว่านั้นยังมีบ่อนพนันอยู่แห่งหนึ่งเพื่อให้คนที่ไปถึงเกาะนั้นได้สนุกสนานผ่อนคลาย

ในตอนแรกเขาเพียงแต่มองดูสหายผู้นั้นและคนอื่นๆ เที่ยวเล่นกัน แต่แล้วก็ดูจนติดพนันขึ้นมา และเข้าร่วมความครึกครื้นด้วยเช่นกัน

ในตาแรกๆ เขามือขึ้นเป็นอย่างมาก จับได้ไพ่ดีไปเสียทุกตา เพียงค่ำคืนเดียวเงินที่ได้มาก็มากกว่าเงินที่ขายเครื่องกระเบื้องมาทั้งปีเสียอีก

คราวนี้ยิ่งทำให้เขาติดพนันหนักขึ้น