ทดลองอ่าน ผู้เป็นหนึ่งในใต้หล้า… คือข้าผู้เดียว บทที่ 4

เจ้าเพิ่งจะอ่านตำรามาแค่สามวัน ข้าดูของเจ้าจะไปมีประโยชน์อะไรเล่า

ตอนนี้เองสาวน้อยในเครื่องแต่งกายของศิษย์ระดับกลางผู้หนึ่งก็เดินเข้ามา คือซูม่านม่านนั่นเอง

เมื่อเห็นซูเพียนจื่อถึงกับมาปรากฏตัวที่นี่ ซูม่านม่านก็ชะงักไปเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง ทว่าไม่ช้านางก็กลับมามีสีหน้าหยิ่งยโสตามเดิม ตีหน้าขรึมพลางแจกข้อสอบหนึ่งปึกที่อยู่ในมือลงบนโต๊ะแต่ละตัว

ขณะเดินผ่านด้านข้างของซูเพียนจื่อกับซูเจินเจิน ซูม่านม่านก็แค่นเสียงฮึเบาๆ อย่างเหยียดหยาม “ขยะ ต่อให้ไม่ถอดใจอย่างไรก็เป็นแค่ขยะอยู่วันยังค่ำ”

หญิงคนนี้น่ารังเกียจชะมัด!

ซูเพียนจื่อไปขวางหูขวางตาอะไรอีกฝ่ายกันแน่ ตั้งแต่แรกเจอก็มาชักสีหน้าใส่ เพียงเพราะอีกฝ่ายได้เห็นสัญลักษณ์พรสวรรค์ของนางแล้ว คิดว่านางไม่อาจฝึกวิชายุทธ์ได้ใช่หรือไม่

เฮอะ การกระทำเช่นนี้ต้องเป็นคนประเภทไหนกัน!

ซูเพียนจื่อโมโหอยู่ในใจ ทว่าการสบประมาทดูถูกทำนองนี้นางเห็นมานักต่อนักตั้งแต่เล็กแล้วจึงคร้านจะไปแยแส เพียงคลี่เปิดข้อสอบออก แล้วสงบใจเริ่มตอบโจทย์ไป

ภายในศาลารับลมบนยอดเขาถ้ำพันจิ้งจอกอันสูงชะลูด ผู้อาวุโสใหญ่หานกำลังชี้แนะวิชายุทธ์แก่ศิษย์คนโตของตนอยู่

ศิษย์คนโตผู้นี้มีนามว่าซูป๋ออวิ๋น เป็นอัจฉริยะเชิงยุทธ์ในหมู่คนรุ่นหนุ่มสาวของสกุลซู รูปโฉมองอาจคมสัน ทั่วร่างแผ่ซ่านกลิ่นอายอันเย็นชาเฉียบขาดออกมาอย่างเข้มข้น อายุยังไม่ถึงยี่สิบก็มีเส้นผมที่ยาวเลยบ่าเอ่ยถึงพลังวัตรก็จวนจะทะลวงจากขั้นเปลี่ยนกระดูกไปขั้นชำระไขกระดูกแล้ว

ผู้อาวุโสใหญ่หานเพิ่งจะชี้ข้อบกพร่องในกระบวนท่าของเขา ศิษย์หนุ่มระดับต้นผู้หนึ่งก็วิ่งตามเส้นทางบนเขามาค้อมตัวคารวะ “คำนับผู้อาวุโสใหญ่หาน เด็กสาวที่ท่านให้ข้าจับตาดูคนนั้น วันนี้นางไปเข้าร่วมการสอบย่อยของศิษย์ระดับต้นแล้วขอรับ”

“หืม? มีความเคลื่อนไหวเร็วเพียงนี้เชียวหรือ เจ้ารีบไปดูซิว่าผลเป็นอย่างไร” ผู้อาวุโสใหญ่หานพูดด้วยความปลาบปลื้ม

“ขอรับ” ศิษย์ผู้นั้นรับคำสั่งแล้วจากไปอย่างรวดเร็ว

น้อยครั้งนักที่ซูป๋ออวิ๋นจะเห็นอาจารย์ใส่ใจศิษย์ระดับต้นคนใด ดังนั้นเขาจึงเปรยถามดู “เด็กสาวคนนั้นเป็นใครกันขอรับ หรือว่าเร็วๆ นี้สกุลซูของพวกเรามีอัจฉริยะที่เก่งกาจคนใดปรากฏตัวขึ้นแล้ว”

“เป็นอัจฉริยะหรือไม่ยังสุดจะรู้ได้ เพียงแค่มีหวังเท่านั้น นางเพิ่งจะมาถึงถ้ำพันจิ้งจอกได้สามวันก็ไปเข้าสอบย่อยแล้ว ใจร้อนไม่เบาทีเดียว…” ผู้อาวุโสใหญ่หานไม่ได้พูดต่อ เพียงโบกมือเป็นความหมายให้ซูป๋ออวิ๋นฝึกวิชาต่อไป

เป็นเช่นนี้อยู่หนึ่งชั่วยามศิษย์ระดับต้นคนเดิมก็วิ่งกระหืดกระหอบขึ้นมารายงาน “ผู้…ผู้อาวุโสใหญ่หาน ผลสอบออกมาแล้วขอรับ เด็กสาวคนนั้น นาง…นาง…”

ตั้งแต่ไหล่เขาถ้ำพันจิ้งจอกขึ้นไป หากไม่ได้รับอนุญาตเป็นพิเศษ อาชาเทพก็ไม่อาจล่วงล้ำขึ้นมาได้ ศิษย์ผู้นี้รีบวิ่งมารายงานข่าว ลมหายใจจึงเกือบจะขาดห้วงไปทีเดียว

ผู้อาวุโสใหญ่หานเอ่ยด้วยความแปลกใจ “เจ้าพูดช้าๆ ไม่ต้องรีบร้อน”

หนุ่มน้อยหอบฮักๆ สองหนก่อนรายงานต่อ “เด็กสาวคนนั้นสอบได้ที่หนึ่ง ข้อสอบทั้งหมดไม่มีตอบผิดหรือเว้นว่างแม้เพียงจุดเดียวขอรับ!”

ในหมู่ศิษย์ระดับต้นของถ้ำพันจิ้งจอก ผลคะแนนเช่นนี้ใช่ว่าไม่เคยมีมาก่อน ทว่าหากเกิดขึ้นกับเด็กสาวที่เพิ่งจะมาถึงถ้ำพันจิ้งจอกได้เพียงสามวันและเข้าร่วมการสอบย่อยเป็นครั้งแรก เช่นนั้นก็น่าตื่นตะลึงเกินไปแล้ว!

“จริงหรือ!” ผู้อาวุโสใหญ่หานยืนพรวดขึ้นมาทันที

เมื่อนึกถึงคำพูดที่อาจารย์เอ่ยกับตนก่อนหน้านี้ ซูป๋ออวิ๋นก็ประหลาดใจมากเช่นกัน

เด็กสาวที่อาจารย์ให้ความใส่ใจคนนี้มีฝีมือไม่ธรรมดาจริงเสียด้วย