ทดลองอ่าน ผู้เป็นหนึ่งในใต้หล้า… คือข้าผู้เดียว บทที่ 7

และที่สำคัญที่สุดก็คือ…แม้ว่าครึ่งปีกว่ามานี้นางจะทำตัวเด่นดังมาตลอด แต่ก็มีปฏิสัมพันธ์กับศิษย์คนอื่นๆ น้อยแสนน้อย จึงยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงว่าจะมีเรื่องขัดแย้งจนถึงขั้นผูกแค้นกัน นอกจากสองคนนี้ที่คอยจ้องหาเรื่องและไม่พอใจนางโดยใช่เหตุมาตั้งแต่แรกแล้ว ก็ดูเหมือนว่าไม่มีใครที่อยู่ดีๆ จะมาเคียดแค้นนางเช่นนี้

ทว่าต่อให้นางรู้อยู่แก่ใจก็ไม่มีหลักฐานเพียงพออยู่ดี หรือต่อให้กำหลักฐานอยู่ในมือก็ไม่ได้เกิดประโยชน์อะไรขึ้นมา สองคนนี้อยู่ในถ้ำพันจิ้งจอกคือผู้ที่อยู่เหนือใครๆ พวกเขามีผู้ใหญ่ที่มากบารมีคอยหนุนหลัง ผิดกับนางซึ่งเป็นขยะที่ไม่อาจฝึกวิชายุทธ์ มิหนำซ้ำบิดามารดาก็หายสาบสูญไม่รู้ร่องรอย ต่อให้นางมีเหตุผลสักเพียงใดก็มีไม่กี่คนหรอกที่จะยินดีมายืนอยู่ฝ่ายนาง

ตั้งแต่เล็กจนโต เรื่องทำนองนี้นางเคยได้เห็นมานักต่อนักแล้ว

ดังนั้นแม้จะไม่อาจเปิดโปงพฤติกรรมชั่วของพวกเขาก็ไม่เป็นไร นางยังมีวิธีอีกถมเถที่จะทำให้พวกเขากลายเป็นคนใบ้กินหวงเหลียน อีกอย่างวิญญูชนล้างแค้นสิบปียังไม่สาย สักวันนางจะทำให้พวกเขาต้องจ่ายค่าตอบแทนสำหรับเรื่องที่เคยทำเอาไว้

ความพรั่นพรึงที่มีต่อหมียักษ์ได้ถูกความขุ่นแค้นนี้สลายไปกว่าครึ่งค่อน ซูเพียนจื่อเดินออกไปกินเสบียงและยืดเส้นยืดสายที่นอกถ้ำก่อนจะกลับเข้ามาอีกครั้ง

ตอนแรกที่นางคลำทางเข้าไปในถ้ำหมี นางคิดเพียงจะหาที่ซ่อนตัวโดยเร็วที่สุด ทว่าตอนนี้เมื่อรู้อยู่ว่าหมีสีน้ำตาลขนทองสองตัวจะไม่กลับมาในเวลาอันสั้น อีกทั้งสัตว์ป่าตัวอื่นก็ไม่กล้าเข้ามาใกล้ที่นี่ นางจึงพลันเกิดความคิดอยากจะเป็นนักสำรวจผจญภัยขึ้นมา ว่าแล้วก็ไม่รอช้าจุดไต้เที่ยวชมถ้ำหมีที่สกปรกเหม็นตุแห่งนี้ทันที

นางนึกถึงสิ่งที่ตำราว่าไว้…หมีสีน้ำตาลขนทองนั้นกลายพันธุ์มาจากหมีสีน้ำตาลบางตัวในยุคบรรพกาลที่บังเอิญได้รับเชื้อสายของสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งอย่างวานรเทพวัชระ ขนทองที่หน้าอกของพวกมันก็คือสิ่งที่สืบทอดมาจากสายเลือดของวานรเทพวัชระนั่นเอง

แม้ว่าบัดนี้เชื้อสายของสัตว์อสูรในตัวพวกมันจะเจือจางมากแล้ว ทว่าพวกมันก็ยังมีสัญชาตญาณบางอย่างของสัตว์อสูรอยู่ เช่น ชอบอาศัยอยู่ในที่ซึ่งมีปราณวิเศษเข้มข้น

ถ้ำแห่งนี้แม้จะถูกหมีสีน้ำตาลขนทองที่ด้อยการอบรมสองตัวปู้ยี่ปู้ยำจนไม่เหลือสภาพ ทว่าตัวถ้ำเองจะต้องเป็นสถานที่ซึ่งอุดมด้วยปราณวิเศษมากกว่าที่ใดๆ ในละแวกป่าร้อยสัตว์อย่างแน่นอน

ด้วยกลัวว่าจะเป็นการดึงดูดความสนใจของสัตว์ป่าที่อยู่นอกถ้ำ ซูเพียนจื่อจึงไม่กล้าจุดไฟสว่าง ได้แต่ชูไต้ขึ้นอย่างระมัดระวังแล้วคลำทางไปทีละนิด และแล้วการสำรวจในครั้งนี้ก็ทำให้นางค้นพบสิ่งที่น่าสนใจบางอย่างเข้าจริงๆ

ห่างจากถ้ำซ้อนถ้ำซึ่งเป็นที่ซ่อนตัวของนางในตอนแรกไปไม่ไกลนัก ถึงกับยังมีโพรงถ้ำหินขนาดเล็กที่ทอดตัวลงสู่ด้านล่างอยู่อีกแห่งหนึ่ง!

เนื่องจากปากโพรงขนาดเล็กนี้มีความกว้างราวสองฉื่อเท่านั้น อีกทั้งถูกบดบังด้วยเงาของหินใหญ่ที่ยื่นนูนออกมา ก่อนหน้านี้นางจึงไม่ได้สังเกตเห็นเลย

จะเข้าไปดูสักหน่อยดีหรือไม่นะ

ซูเพียนจื่อลังเลเพียงเล็กน้อยก็ตัดสินใจมุดเข้าไปดูให้รู้แน่

สถานที่ซึ่งมีหมีสีน้ำตาลขนทองอาศัยอยู่ ละแวกใกล้เคียงน่าจะไม่มีสัตว์ป่าที่น่ากลัวอะไรซุ่มซ่อนอยู่หรอก ในเมื่อโพรงถ้ำนี้อยู่ภายในถ้ำหมี เช่นนั้นด้านในก็ไม่น่าจะมีสัตว์อันตรายอะไรกระโจนออกมาโจมตีนางไปได้