ทดลองอ่าน ผู้เป็นหนึ่งในใต้หล้า… คือข้าผู้เดียว บทที่ 8

เขารู้จักศิษย์สตรีอยู่ไม่น้อย ในจำนวนนี้ไม่ขาดแคลนผู้ที่มีพรสวรรค์ไม่เลวและพลังวัตรโดดเด่นเช่นซูม่านม่าน แต่หากเอ่ยถึงจิตใจที่หนักแน่นเข้มแข็งแล้ว พวกนางไม่มีแม้สักคนที่ทัดเทียมกับซูเพียนจื่อได้

ต่อให้เป็นศิษย์บุรุษรวมถึงตัวเขาเองก็ตาม เมื่ออยู่ต่อหน้าความมุ่งมั่นอันแรงกล้าไม่ท้อถอยของซูเพียนจื่อ พวกตนก็ต้องละอายใจที่ไม่อาจเทียบเปรียบ

หากซูเพียนจื่อไม่ใช่ผู้ที่ไร้พรสวรรค์เชิงยุทธ์ นางจะต้องโดดเด่นยิ่งกว่าบิดาของนางแน่นอน

เพราะความรู้สึกชื่นชมชนิดนี้เอง การสอบย่อยสามสนามสุดท้ายของซูเพียนจื่อเขาจึงไปดูมาทุกสนาม และเพราะเขารู้ว่าผู้เป็นอาจารย์ก็สนใจมากว่านางจะเลือกสิ่งใดในคลังสมบัติ ก่อนหน้านี้เขาจึงเป็นฝ่ายเสนอความเห็นต่ออาจารย์ว่าจะสลับมาอยู่กลุ่มเดียวกับซูเพียนจื่อ

อาจารย์รู้สึกเสียดายแทนเขาอยู่บ้าง ทว่าซูป๋ออวิ๋นเพียงยิ้มตอบไปว่า ‘ของวิเศษผู้มีวาสนาจึงจะได้ครอง ไม่ได้อยู่ที่ลำดับก่อนหลังหรอกขอรับ’

เขากับอาจารย์ล้วนมีลางสังหรณ์อันแรงกล้าว่าเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้จะไม่หยุดฝีเท้าอยู่ที่ศิษย์ระดับกลางธรรมดาคนหนึ่งในถ้ำพันจิ้งจอกเป็นอันขาด สักวันนางจะต้องก้าวหน้าเหนือพวกเขาทุกคนด้วยวิธีการของนางเอง นางจะทำให้คนที่เคยดูหมิ่นนางล้วนต้องขยี้ตามองใหม่ และรู้สึกละอายใจที่ต่ำต้อยด้อยกว่า

อยู่ดีๆ ซูป๋ออวิ๋นก็หวังว่าตนจะได้เป็นประจักษ์พยานผู้เห็นนางถอดรูปเป็นผีเสื้อทะยานสู่ฟ้าด้วยตาของเขาเอง

เนื่องจากศิษย์ที่เข้าไปในคลังสมบัติแต่ละครั้งจะไม่เกินสี่กลุ่ม เมื่อเข้าไปแล้วสามารถรั้งอยู่ด้านในได้ครึ่งชั่วยาม กว่าจะเวียนมาถึงคราวของพวกซูเพียนจื่อซึ่งเป็นกลุ่มสุดท้ายย่อมจะเป็นเวลากลางดึกแล้ว

เส้นทางยามราตรีเดินเหินยาก โดยเฉพาะซูเพียนจื่อผู้ไม่มีพลังวัตรแม้สักนิดก็ยิ่งลำบากยากเข็ญ นางจึงร้องขอที่จะเดินทางล่วงหน้าไปก่อน ทว่าซูป๋ออวิ๋นส่ายหน้าตอบนางว่า “เหตุที่บริเวณเหนือไหล่เขาขึ้นไปไม่อนุญาตให้ศิษย์ระดับต้นเข้าออกตามอำเภอใจ นั่นเป็นเพราะในป่ามีสัตว์วิเศษที่ร้ายกาจจำนวนหนึ่งผลุบโผล่อยู่เสมอ พวกมันอารมณ์ร้อนอยู่บ้างและยากตอแยเป็นอย่างยิ่ง เด็กสาวตัวคนเดียวขึ้นเขาไปตามลำพังมันเสี่ยงเกินไป อีกเดี๋ยวข้าจะพาเจ้าขึ้นไปเอง วางใจเถอะ”

“เช่นนั้นก็รบกวนท่านแล้ว” ซูเพียนจื่อก้มศีรษะกล่าวขอบคุณ ใจระแวงต่อผู้อื่นของสาวน้อยรุนแรงยิ่ง นางรู้สึกว่าพวกที่อยู่ดีๆ ก็มาเอาใจใส่นั้นโดยมากมักไม่ประสงค์ดี เพียงแต่คิดๆ แล้วซูป๋ออวิ๋นปดนางในเวลาเช่นนี้ก็ไม่มีผลดีใดๆ นางจึงได้ตอบรับข้อเสนอของเขา

ก่อนเข้าคลังสมบัติศิษย์ทั้งกลุ่มจะต้องรวมตัวครบถ้วนแล้วเท่านั้น ผู้อาวุโสที่ดูแลคลังสมบัติจึงจะแจกป้ายหมายเลขให้ทุกคนเข้าไป ฉะนั้นหากระหว่างทางซูเพียนจื่อเกิดอุบัติเหตุบางอย่างจนไม่อาจไปถึงพร้อมคนอื่นๆ พวกเขาต่างหากที่จะร้อนใจยิ่งกว่านาง