ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 7

ครั้นทั้งสองเจอกันแล้วเฉิงผิงก็ถามขึ้น “เจ้าไปที่ใดมาแต่เช้า ข้ามาแล้วไม่เห็นเจ้า”

เผยเซียวหยวนบอกว่าเขาออกไปขี่ม้า “เกิดอะไรขึ้น เห็นบอกว่าวันนี้เจ้าไม่ออกเดินทางแล้ว ที่นอกเมืองจัดขบวนเสร็จแล้ว เพียงรอเจ้าอยู่คนเดียว”

“เมื่อครู่ข้าไปอำลาเผยกง ได้ยินว่าเจ้ากับสตรีผู้นั้นเป็นพี่ชายน้องสาวกันแล้ว ต่อไปเจ้าเป็นพี่ชาย นางเป็นน้องสาวเจ้า”

เผยเซียวหยวนพยักหน้า “ใช่”

“เรื่องเป็นมาอย่างไรกันแน่ ข้านอนหลับตื่นขึ้นมาทุกอย่างก็เปลี่ยนไปหมดแล้ว เมื่อครู่อยู่กับท่านลุงของเจ้า ข้าก็ไม่สะดวกจะซักถามมากนัก เจ้ารีบพูดมาให้ข้าฟัง”

เผยเซียวหยวนไม่สมัครใจจะเอ่ยถึงมากนัก เพียงบอกว่า “นางเองก็ไม่มีใจจะแต่งงาน ดังนั้นท่านลุงจึงตัดสินใจยกเลิกการแต่งงาน”

เฉิงผิงฟังจบก็นิ่งงัน ไม่นานก็ชี้หน้าเขาพลางหัวเราะเสียงดังจนแทบจะกุมท้อง “สวรรค์! ใต้หล้านี้ถึงกับมีเรื่องเช่นนี้ แม้แต่เจ้าก็ยากจะเข้าตานาง ก็ดีๆ เจ้าฝืนใจ นางไม่สมัครใจ ต่างฝ่ายต่างแยกย้ายกันไป สมความปรารถนาของตน”

เผยเซียวหยวนสีหน้าไร้อารมณ์ความรู้สึก ปล่อยให้เฉิงผิงหัวเราะเยาะหยัน รอจนอีกฝ่ายหัวเราะจบเขาก็เอ่ยเตือน “วันนี้เจ้าไม่ออกเดินทางจริงหรือ”

“ไม่ไปๆ” เฉิงผิงมองซ้ายมองขวา เก็บรอยยิ้มแล้วขยับเข้ามาใกล้ “ข้าขอถามเจ้าอีกคำ เจ้าต้องตอบข้าตามตรง”

“เรื่องอันใด”

“เจ้าไม่มีความปรารถนาในตัวแม่นางน้อยผู้นั้นจริงหรือ”

เผยเซียวหยวนตะลึงงัน จากนั้นก็พูดอย่างไม่สบอารมณ์ “เจ้าเห็นข้าเป็นคนเช่นไร ในเมื่อข้ายอมรับนางเป็นน้องสาวบุญธรรม ย่อมเห็นนางเป็นดั่งน้องสาวแท้ๆ เหตุใดเจ้าจึงพูดเช่นนี้”

“ดี มีคำพูดประโยคนี้ของเจ้า ข้าก็ไม่จำเป็นต้องพะว้าพะวังอะไรแล้ว”

เผยเซียวหยวนชำเลืองมอง “เจ้าหมายความว่าอย่างไร”

“ได้ยินว่านางเชี่ยวชาญการวาดภาพ ข้าอยากจะขอให้นางวาดภาพให้”

เผยเซียวหยวนมองอีกฝ่ายพักใหญ่ ไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 19 มี.ค. 69