ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 65-66

จางตุนอี้บอกว่าตอนกลางวันอวี่เหวินจื้อ ซื่อจื่อแห่งจวนจวิ้นอ๋องนำขบวนออกจากเมืองมาล่าสัตว์และเข้าพักในบ้านพักแห่งนี้ด้วย เจอกับคนจากสำนักวาดภาพก็เปลี่ยนท่าทีจากปกติที่ยโสโอหัง จัดงานเลี้ยงขึ้นในตอนค่ำ และพยายามเชื้อเชิญซ่งป๋อคังและคนอื่นๆ มาร่วมงานเลี้ยง ทุกคนนอกจากตื่นตะลึงที่ได้รับความเมตตาอย่างคาดคิดไม่ถึงแล้ว ก็ย่อมไม่กล้าที่จะไม่เห็นแก่หน้าเขาและเข้าร่วมงานเลี้ยงด้วยความยินดี ทุกคนล้วนอยู่ข้างในแล้ว

เผยเซียวหยวนอดประหลาดใจไม่ได้

เขาย่อมรู้ว่าฟั่นซีหมิงเป็นผู้บังคับบัญชาของอวี่เหวินจื้อ และเป็นสหายสนิทที่คบหากันมานานของจวิ้นอ๋องแห่งซีผิงอีกด้วย ปกติจะดูแลอวี่เหวินจื้อเป็นอย่างดี ให้อวี่เหวินจื้อยืมบ้านพักนอกเมืองพักชั่วคราวระหว่างการล่าสัตว์ ถือเป็นเรื่องปกติ

ที่เขาคิดไม่ถึงก็คือทุกอย่างจะประจวบเหมาะเช่นนี้ อวี่เหวินจื้อก็ปรากฏตัวขึ้นที่นี่ในวันเดียวกัน

เวลานี้เขาเดินมาใกล้ห้องโถงจัดเลี้ยงแล้ว ได้ยินเสียงดนตรีดังอยู่ข้างใน จังหวะถี่กระชั้นตื่นเต้นเร้าใจ ที่บรรเลงคือเพลงในละครเพลงเรื่องทำลายฐานที่มั่น

จางตุนอี้รู้ว่าเขากับอวี่เหวินจื้อมีข้อบาดหมางกันอยู่ เกรงจะไม่สะดวก เขาลังเลอยู่ชั่วขณะแล้วจึงเอ่ยถาม

“จะให้ผู้น้อยไปเชิญคุณชายน้อยเยี่ยออกมาหรือไม่ขอรับ”

เผยเซียวหยวนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วบอกจางตุนอี้ว่าไม่ต้องรบกวนความสนุกสนานของทุกคน

เขาเดินขึ้นบันไดไปเอง เมื่อถึงหน้าห้องโถงจัดเลี้ยงก็ค่อยๆ หยุดฝีเท้าลง

ในห้องโถงโคมไฟสว่างไสว มีโต๊ะจัดเลี้ยงจัดวางไว้ด้านตะวันออก ตะวันตก และเหนือสามด้าน เป็นไปตามที่คาด ซ่งป๋อคังและคนอื่นๆ ล้วนอยู่ที่นี่ แต่ละคนน่าจะดื่มสุราไปไม่น้อย ใบหน้าแดงก่ำ ซ่งป๋อคังมีท่าทีเมามายอย่างเห็นได้ชัด นั่งยังนั่งไม่มั่นแล้ว ดวงตาพริ้มลงครึ่งหนึ่ง เอียงตัวพิงอยู่บนตั่ง

นางก็อยู่ที่นี่ นั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะ หลังเอนพิงกับเบาะพิงหลัง กำลังมองดูคนร่ายรำตามจังหวะดนตรีในห้องโถง

คนร่ายรำไม่ใช่ใครอื่น เขาก็คือผู้เปรียบเสมือนเจ้าของบ้านพักในค่ำคืนนี้ครึ่งหนึ่ง อวี่เหวินจื้อซื่อจื่อแห่งจวนจวิ้นอ๋อง ส่วนนักแสดงหญิงราวสิบกว่าคนที่เดิมต้องร่ายรำเพื่อสร้างความรื่นเริงให้แขก ตอนนี้กลับยืนอยู่ด้านข้างชมการร่ายรำแทน

เดิมทีเมื่อครู่ในงานเลี้ยงกำลังดื่มกันอย่างครึกครื้น พวกนางก็ร่ายรำกันไปตามปกติ แต่จู่ๆ อวี่เหวินจื้อก็ลุกขึ้นมาไล่พวกนางลงไป ตนเองชักกระบี่ออกมา บอกว่าองค์เหนือหัวใกล้จะแปรพระราชฐานไปชังซานแล้ว ถึงตอนนั้นเขาจะเป็นหนึ่งในนักรบที่เข้าร่วมแสดงละครเพลงเรื่องทำลายฐานที่มั่น เขาสั่งให้นักดนตรีเล่นเพลงทำลายฐานที่มั่น เขาจะร่ายรำกระบี่ด้วยตนเองเพื่อสร้างความสนุกสนานให้กับงานเลี้ยงคืนนี้