ทดลองอ่าน ม่านฝันคืนวสันต์รัญจวน บทที่ 9-11

อีกด้านหนึ่งฮวาหยางซึ่งไม่พบสิ่งใดในจวนสกุลกู้จึงตัดสินใจไปสำรวจที่จวนสกุลเฉินในยามค่ำคืน

ทันทีที่ฟ้ามืดนางก็เปลี่ยนเป็นชุดปฏิบัติการในยามกลางคืน กระโดดออกจากลานด้านหลังของจวนสกุลกู้

คืนนี้แสงจันทร์สลัว ส่องให้เห็นร่างบางที่เคลื่อนไหวปราดเปรียวบนแผ่นหินเป็นบางครั้ง

เฉินเหิงสูญเสียภรรยาไปตอนช่วงวัยกลางคนและไม่มีอนุภรรยา มีบุตรสาวเพียงสองคน หลายปีก่อนบุตรสาวออกเรือน จวนสกุลเฉินจึงเหลือเพียงเขากับลูกศิษย์และบ่าวรับใช้จำนวนหนึ่งอาศัยอยู่

เวลานี้เขาจากไปแล้ว จวนจึงถูกทิ้งร้าง และหลังจากเกิดเรื่องกับเขาไม่นานทางราชสำนักก็ได้ส่งคนมาล้อมที่นี่ไว้ ไม่มีคนที่ไม่เกี่ยวข้อง ช่วยลดความยุ่งยากในการสำรวจยามค่ำคืนของฮวาหยางได้

ปลายเท้าแตะพื้น เบาจนไม่มีเสียง ฮวาหยางกระโดดข้ามกำแพงเข้ามาจากลานด้านหลังของจวน ลงมายังห้องนอนด้านหลังอย่างไร้เสียงเช่นกัน

ค่ำคืนมืดสลัว ลานที่ว่างเปล่าเงียบเหงาไม่ได้จุดไฟ ฮวาหยางหยิบกลักจุดไฟออกมาจากอกเสื้อ คว้าโคมไฟบนระเบียงมาจุดแล้วยื่นมือออกไปผลักประตูห้องนอน

เดิมทีแค่ลองดู แต่ไม่คาดคิดว่าประตูจะถูกผลักออกได้อย่างง่ายดาย

สายตานางมองไปที่รอยขีดข่วนรอบๆ กลอนประตู มือพลันชะงักค้างอยู่กลางอากาศ ในใจมีความรู้สึกแปลกๆ

ดูเหมือนว่าที่นี่จะเคยถูกคนลอบเข้ามาสำรวจแล้ว

ดวงตาสีเหลืองอำพันจ้องเขม็ง นางเดินเข้าไปอย่างช้าๆ

ภายใต้แสงจันทร์และแสงไฟ การตกแต่งภายในห้องเป็นระเบียบเรียบร้อย นิ้วค่อยๆ ลูบผ่านโต๊ะและตู้สูง มีฝุ่นจากด้านบนร่วงลงมาบางๆ

นางลูบเช่นนี้ไปตลอดทาง จนกระทั่งเดินมาถึงหน้าตู้หนังสือแถวหนึ่งที่อยู่ในห้องด้านข้าง ผิวสัมผัสที่ปลายนิ้วก็เปลี่ยนไปทันที

ตู้ไม้แดงพื้นผิวเรียบ ไม่เปื้อนฝุ่น

อืม…เคยมีคนมาที่นี่จริงๆ

ฮวาหยางดึงมือกลับ สายตามองไปยังด้านในของตู้หนังสือ สังเกตฝุ่นเหล่านั้นที่ปกคลุมอยู่

…ลากเป็นแนวยาวกระจัดกระจาย

ดูเหมือนว่าตู้หนังสือทั้งหมดจะเคยถูกรื้อค้นมาก่อน

เดิมทีฮวาหยางมีนิสัยเกียจคร้าน และเรื่องที่คนอื่นเคยทำมาก่อน นางไม่เคยสนใจที่จะทำอีกครั้ง ดังนั้นนางจึงหันไปมองชั้นวางของอีกครั้ง

ตรงนั้นมีแจกันกระเบื้องสีขาว ดอกเหมยสีขาวกิ่งหนึ่งในนั้นเหี่ยวเฉาแล้ว นอนนิ่งอย่างเงียบๆ เหมือนศพแห้ง

แสงจันทร์เย็นยะเยือกสาดส่องลงมา สะท้อนให้เห็น ‘พระจันทร์เสี้ยว’ ครึ่งวงกลมสีแดงสดด้านบนชั้นวาง

มันเป็นรอยใหม่ที่เกิดขึ้นจากฝุ่นระหว่างก้นแจกันกับชั้นวางหลังจากเคลื่อนย้ายแจกันแล้ว

ฮวาหยางยกแจกันขึ้น ก่อนจะได้ยินเสียงเบาๆ จากข้างใน

มีน้ำ…