ทดลองอ่าน ม่านฝันคืนวสันต์รัญจวน บทที่ 9-11

บทที่ 11 ความสงสัย

เกือบจะในชั่วพริบตาที่กระบี่ออกจากฝักก็พลันปะทะกันจนเกิดเสียงดังสนั่น

ฮวาหยางกระโดดขึ้นไปในอากาศพลางกวัดแกว่งกระบี่ ผู้คนที่รายล้อมยังไม่ทันตอบสนองก็ถูกคมกระบี่ที่นางจู่โจมเข้ามาอย่างดุเดือดกวาดถอยหลังไปหลายก้าว จากนั้นนางก็พลิกฝ่ามือ กระบี่ยาวอ้อมไปด้านหลัง ปัดดาบและกระบี่ที่ใกล้เข้ามาอย่างกะทันหันให้กระเด็นไป

องครักษ์ฝีมือดีสิบกว่าคนจากกรมอาญาล้อมนางไว้ตรงกลาง แต่กลับถูกนางบีบให้ล่าถอยไป หลังจากพยายามอยู่หลายครั้งก็ไม่สามารถเข้าใกล้ได้แม้แต่น้อย

ฉินซู่ตกใจกับสถานการณ์เช่นนี้จนต้องกลืนน้ำลาย และข้างๆ ตัวเขาก็มีคนง้างสายธนูอีกครั้ง โดยเล็งลูกธนูไปยังตำแหน่งหัวใจของคนชุดดำจากทางด้านหลัง

“ไม่ได้นะ!” ฉินซู่รีบกดมือขององครักษ์ผู้นั้นลง “ต้องจับเป็น!”

ทันทีที่เขาพูดจบ มือที่ขาวราวกับหยกก็คว้าคันธนูยาวมาจากมือของฉินซู่

“เจ้าจะทำอะไร!” ฉินซู่เห็นสีหน้าของกู้ซิ่งจือเคร่งเครียด มือจับคันธนูไม่ยอมปล่อย

“เหลือแค่ลมหายใจให้พูดได้ก็พอแล้ว” กู้ซิ่งจือพูดเสียงเย็นชาพร้อมง้างสายธนู แววตาลึกล้ำเคร่งเครียด หัวธนูสีขาวเลื่อนลง เล็งไปที่หัวไหล่ขวาของคนชุดดำผู้นั้น

‘สวบ!’

ลูกธนูอันแหลมคมพุ่งทะลุอากาศ เกิดเสียงลมเบาๆ ท่ามกลางเสียงโลหะปะทะกัน

หูของฮวาหยางกระดิก เมื่อรู้ตัวลูกธนูดอกนั้นก็เข้ามาใกล้แล้ว ถึงอย่างไรก็หลบไม่พ้น นางทำได้เพียงหันหลังเบี่ยงตัวตามสัญชาตญาณ

‘ปึก!’

เสียงหนักๆ ดังมาจากต้นไม้ที่อยู่ด้านหลังทำให้แก้วหูของฮวาหยางสะเทือนตามไปด้วย ในเวลาเดียวกันก็มีความรู้สึกแสบร้อนเกิดขึ้นบนแผ่นหลัง ทั้งยังมีอะไรบางอย่างร้อนๆ อาบอยู่ที่เสื้อผ้าของนาง

ถูกยิงจริงๆ ด้วย

แต่โชคดีที่นางรู้ตัวเร็ว เก็บกดอาการบาดเจ็บจากลูกธนูนี้ลงถึงจุดต่ำสุด

เกิดเสียงดัง ‘หมับ’ หลังจากนั้นก็มีเสียงร้องอย่างน่าเวทนาดังมาจากกลุ่มขององครักษ์

มือที่ถือคันธนูของกู้ซิ่งจือชะงักไป เพราะเขาเห็นร่างสีดำในฝูงชนได้จับองครักษ์คนหนึ่งไว้เป็นตัวประกันตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ หลังของร่างสีดำนั้นพิงต้นไม้ จับองครักษ์ให้อยู่ด้านหน้าบังตนเองเอาไว้

ก่อนหน้านี้ไม่รู้สึก แต่เวลานี้เมื่อเปรียบเทียบกันแล้วกู้ซิ่งจือก็พบว่าถึงแม้นักฆ่าคนนั้นจะไม่นับว่าตัวเล็ก แต่พอเทียบกับบุรุษจากกองทัพก็รูปร่างเล็กกว่าหนึ่งเท่าจริงๆ

เช่นนั้น…คนผู้นั้นอาจจะเป็นสตรี?

ในพริบตานั้นกู้ซิ่งจือก็นึกถึงคืนที่ฉินเจาเสียชีวิต นึกถึงนักฆ่าหญิงที่ฉินซู่บอกเขา