ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง บทนำ-บทที่ 1

นางยังคงงงงวย ไม่เข้าใจว่าเหตุใดจู่ๆ ตนเองจึงกลายเป็นเด็กทารก แล้วก็ถูกสตรีนางนั้นที่ควรจะเป็นแม่ขับไล่ ต่อมาก็รู้สึกไม่สบายไปทั้งตัว

ร้อนยิ่งนัก ทรมานเหลือเกิน…

ทารกน้อยหน้าแดงก่ำ สะบัดมือเท้าอยู่ตลอด บางครั้งครวญครางด้วยความทรมาน ร้องไห้กระซิกๆ ทำให้คนมองตระหนักได้ว่านางทรมานเพียงใด

แต่นางกลับไม่ร้องไห้งอแงแผดเสียงจ้า เพียงแต่ปัดสิ่งของที่อยู่ด้านข้าง ทำให้แม้แต่หมอโอสถยังตรวจอาการนางได้อย่างยากลำบาก

นางเป็นทารกน้อยที่เพิ่งเกิดมาได้ชั่วยามกว่า ตัวผอมและตัวเล็กกว่าเด็กทารกทั่วไปเพราะคลอดก่อนกำหนด บรรดาหมอโอสถระมัดระวังอย่างยิ่ง ไม่กล้าจับตัวนางแรง ทำให้การวินิจฉัยโรคเป็นไปอย่างยากลำบากยิ่งขึ้น

หลังพยายามกันอยู่นาน ฉู่เซวียนอั๋งที่ยืนมองอยู่ด้านข้างตลอดก็ค่อยๆ ปล่อยมือน้องชาย และเดินไปอุ้มน้องสาวขึ้นมา

น้องสาวช่างตัวเบาและตัวเล็กยิ่งนัก!

ฉู่เซวียนอั๋งประหลาดใจ ทว่ากลับไม่แสดงออกทางสีหน้า รู้สึกเพียงว่านางมีสภาพย่ำแย่กว่าน้องชายตอนเกิดมากนัก คล้ายมีน้ำหนักเพียงครึ่งเดียวของน้องชายเท่านั้น

“เด็กดี ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องกลัวนะ” เขาปลอบโยนด้วยเสียงเบาๆ และตบตัวนางอย่างทะนุถนอม

ถูกปลอบเหมือนเด็กทารกเลย…

นางคิดอย่างจนใจเล็กน้อย จากนั้นก็ตระหนักได้ว่าตอนนี้นางเป็นทารกน้อยจริงๆ มิน่าล่ะทุกคนจึงปลอบนางด้วยน้ำเสียงเช่นนี้

แต่เสียงนี้ไพเราะยิ่งนัก รู้สึกเหมือนเป็นหนุ่มน้อยรูปโฉมหล่อเหลา ท่าทางที่เขาอุ้มนางดูระมัดระวังอย่างยิ่ง แต่ก็ชำนิชำนาญ ฝ่ามือที่ตบเบาๆ และน้ำเสียงนั้นมีผลต่อการปลอบโยน นางจึงค่อยๆ ผ่อนคลายลง เพียงแต่ร่างกายยังคงร้อนผ่าวและปวดเมื่อย

ฉู่เซวียนอั๋งที่ปลอบโยนนางเห็นทารกน้อยค่อยๆ ผ่อนคลายลง ไม่ดิ้นทุรนทุรายอีก แต่ยังคงตัวร้อนนัก แค่อุ้มเช่นนี้เขาก็รู้ว่านางมีไข้สูงมาก

“หมอโอสถ” ฉู่เซวียนอั๋งให้สัญญาณหมอโอสถรีบมาตรวจอาการ

ยามนี้หมอโอสถเพิ่งได้สติ ประหลาดใจในท่าทางการอุ้มและปลอบโยนทารกของคุณชายใหญ่สกุลฉู่ ขณะเดียวกันก็เริ่มตรวจอาการโดยเร็ว

หมอโอสถยิ่งมองยิ่งขมวดคิ้ว จากนั้นก็ถอนใจ

“คุณชายใหญ่ โปรดอภัยที่ข้าความรู้ตื้นเขิน ตรวจหาสาเหตุโรคของคุณหนูไม่พบจริงๆ ข้าทำได้เพียงคิดหาวิธีลดไข้ แต่…ไม่มั่นใจว่าจะได้ผล”

“เช่นนั้นก็ลดไข้ก่อน” แม้จะไม่คุ้นเคยกับการพยาบาลคนเจ็บ แต่เขาก็พอรู้ว่าถ้าให้น้องสาวเป็นไข้ต่อไปเช่นนี้เป็นอันตรายแน่นอน ฉู่เซวียนอั๋งตัดสินใจอย่างเด็ดขาด จากนั้นจึงส่งสัญญาณให้อีจิ้งค่อยหาหมอโอสถคนอื่นที่เหนือชั้นกว่ามาตรวจนาง

“ได้” หมอโอสถเตรียมการทันที

“คุณชายใหญ่ ให้ข้าอุ้มคุณหนูน้อยเถิดเจ้าค่ะ” อีหรูเอ่ย