ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง ภาค 2 เล่ม 3 บทที่ 1

บทที่ 1

โม่อีเหรินมองท่าทีของไป่หลี่จิงหงอยู่ตลอด เขากัดฟัน นางก็กัดฟันตาม

จวบจนเส้นเลือดสีดำปรากฏขึ้น นางถึงได้โล่งใจ

หลังนางหยิบหินวิเศษออกมาวางเป็นค่ายกลวิเศษล้อมรอบไป่หลี่จิงหงเสร็จก็เดินมาหยุดเบื้องหน้าเขา และหยดไขเย็นพันปีเข้าในปากเขาหยดหนึ่ง

ไอวิเศษในแหวนพู่สวรรค์ที่เดิมทีหลั่งไหลมาอย่างช้าๆ เวลานี้กลับพุ่งเข้าหาไป่หลี่จิงหงอย่างรวดเร็ว เมื่อกอปรกับมีผลจากค่ายกลวิเศษ ไอวิเศษจึงยิ่งถาโถมเข้าในกายของเขามากขึ้นเป็นเท่าทวี

“ตั้งจิตมั่น ฝึกร่างกาย”

เสียงของโม่อีเหรินก้องดังในห้วงสมองของไป่หลี่จิงหง เขาเข้าสู่ภาวะฝึกบำเพ็ญทันที บีบอัด สะสม บีบอัด สะสมไอวิเศษที่เข้ามาในกายสลับไปมาอย่างไม่หยุดหย่อน

เพียงไม่นานไป่หลี่จิงหงก็ปะทะกับสิ่งกางกั้นก่อนจะเลื่อนขั้น พลังทั่วร่างเพิ่มขึ้นพรวดพราดในทันใด

ไป่หลี่จิงหงเลื่อนขั้นได้อย่างราบรื่น

หากแต่ไอวิเศษที่หลั่งไหลมามิได้หยุดลงเพราะเหตุนี้ กลับยิ่งมีแนวโน้มรุนแรงขึ้นกว่าเดิม เวลานี้ไขเย็นพันปีเองก็ตามไอวิเศษเข้าไปอยู่ในชีพจรแล้วเช่นกัน

ไขเย็นพันปีเกิดขึ้นมาโดยมีไอวิเศษหล่อเลี้ยง ยิ่งมีอายุผ่านพันปียิ่งบริสุทธิ์ เพื่อที่จะสกัดไขเย็นพันปี ไป่หลี่จิงหงจึงชะลอการดูดซับไอวิเศษจากภายนอกลงโดยไม่รู้ตัว

โม่อีเหรินถือโอกาสเอาหินวิเศษที่ไม่เหลือไอวิเศษแล้วออก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นหินวิเศษชุดใหม่

การสกัดนี้ใช้เวลาไปสามวันสามคืนเต็มๆ กว่าไป่หลี่จิงหงจะเริ่มดูดซับไอวิเศษภายในแหวนพู่สวรรค์เป็นปริมาณมากอีกครั้ง

ไม่ถึงครู่เดียว เค้าลางการเลื่อนขั้นก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง…

แล้วก็ผ่านไปอีกสามวันสามคืนกว่าไป่หลี่จิงหงจะลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า

ครั้นลืมตาขึ้นก็มองเห็นโม่อีเหรินที่เฝ้าอยู่เบื้องหน้าเขา อีกทั้งเสี่ยวทุนกับเขี้ยวเงินที่อยู่ด้านหลังนาง รวมไปถึงหินวิเศษที่แตกเป็นเสี่ยงอยู่บริเวณโดยรอบ

“ร่างกายเป็นอย่างไร ดีขึ้นแล้วหรือไม่” โม่อีเหรินถามทันควัน

“ดีขึ้นโดยสมบูรณ์แล้ว และยังเลื่อนขั้นติดต่อกันสองขั้นด้วย”

ภายในกายไม่มีความรู้สึกติดขัด ชีพจรที่เสียหายไม่เพียงฟื้นฟูกลับมาอย่างสมบูรณ์ แต่ยังขยายตัวขึ้นด้วย ตอนนี้ในร่างกายมีไอวิเศษอยู่เต็มเปี่ยม จะยกแขนหรือแกว่งขาก็คล้ายกับว่าอยู่ในการควบคุมทั้งสิ้น

เนื่องจากก่อนหน้านี้สภาพจิตใจรุดหน้า จึงทำให้พลังยุทธ์ที่มั่นคงแข็งแรงแล้วหลังจากไป่หลี่จิงหงเลื่อนขั้น เลื่อนขึ้นไปถึงปลายยอดของขั้นแบ่งจิต อีกแค่นิดเดียวก็สามารถเลื่อนขึ้นถึงขั้นถอดจิตได้

ส่วนญาณวิเศษของเขาที่พอเข้ามาในแหวนพู่สวรรค์ก็ถูกจำกัดไว้ บัดนี้ก็ได้ขยายระยะออกไปอีกเท่าตัวแล้ว

“ดีเหลือเกิน” โม่อีเหรินยิ้มออกมา ก่อนจะล้มเข้าสู่อ้อมกอดของไป่หลี่จิงหง

“อีเหริน” ไป่หลี่จิงหงหน้าถอดสี

“ท่านพ่อ ไม่ต้องเป็นห่วง ท่านแม่เพียงแต่เหนื่อยแล้ว พักสักหน่อยก็ดีขึ้น” เสี่ยวทุนที่สื่อสนองกับโม่อีเหรินได้โดยตรงพูดขึ้นในทันใด

“ห้องของอีเหรินอยู่ทางนั้น” เขี้ยวเงินชี้เรือนไม้เรือนหนึ่งทันที

ไป่หลี่จิงหงอุ้มโม่อีเหรินขึ้นมา พานางไปไว้ในห้อง