ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง ภาค 2 เล่ม 3 บทที่ 6

แปลก ขณะได้พบกันที่นอกแดนสมบัติยังรู้สึกว่าสตรีนางนี้ปกติยิ่ง ไฉนตอนนี้ดูท่าทางแล้ว…สตรีนางนี้ไม่ปกติโดยสิ้นเชิง

มีใครอยู่ดีไม่ว่าดีไปแตะไฟเล่นบ้างเล่า

ต่อให้ไม่รู้ว่าไฟนั้นคืออะไร คนปกติก็ไม่มีทางไปแตะมันส่งเดชกระมัง

หรือว่า…สตรีที่ไป่หลี่จิงหงชอบ…จะสติไม่ค่อยดี

“ไม่ได้” ไป่หลี่จิงหงบอกนางด้วยท่าทางสุขุมเยือกเย็น

แม้จะรู้ว่าไฟนี้ทำอันตรายโม่อีเหรินไม่ได้ แต่ความเคยชินนี้ของนาง…จะต้องได้รับการแก้ไข

“เพราะอะไร”

“นั่นเป็นไฟของผู้อื่น” ของของผู้อื่นไม่อาจไปสัมผัสเรื่อยเปื่อย

“…ก็ได้” โม่อีเหรินได้แต่เชื่อฟัง

ไป่หลี่จิงไห่หมดคำพูดยิ่ง

สองคนนี้มาสร้างความวุ่นวายกระมัง

ทว่าไม่เป็นไร นี่ก็แค่ทำให้มีตัวประกันเพิ่มขึ้นสองคนเท่านั้น

อย่างไรเสียแม้เขาจะไม่อยากยุ่งเรื่องของไป่หลี่เยียน หากแต่หน้าของสายตระกูลที่สามที่เสียไป เขาจะต้องทวงกลับมา

ไป่หลี่จิงไห่ส่งสายตาให้คนข้างกาย

คนผู้นั้นพยักหน้าทันที

“ระวัง! พวกเขาจะวางยาพิษ” หลงชิงเหยาเอ่ยเตือน

โม่อีเหรินได้ยินแล้วก็สูดจมูกดมสองทีทันที จากนั้นก็ขมวดคิ้วและหยิบขวดพ่นขวดหนึ่งออกมาพ่น ‘ฟืดๆ’ กลิ่นผลไม้อ่อนๆ ก็ฟุ้งกระจายในทันใด

“…” เหล่าบุรุษในที่นี้ถลึงมองขวดพ่นขวดนั้นเป็นตาเดียว

คำถามแรกในใจคือ ‘นั่นอะไร’

คำถามที่สอง ‘เหตุใดถึงมีของพรรค์นี้ปรากฏออกมาได้’

“นี่คืออะไร” มีเพียงไป่หลี่จิงหงที่เอ่ยถามนิ่งๆ

“ขวดน้ำหอม” โม่อีเหรินดมดูอย่างละเอียด อืม อากาศสดชื่นแล้ว

“ขวดน้ำหอม?” คืออะไร

“กลิ่นเหม็นโฉ่ที่เขาปล่อยออกมาทำให้คนเป็นลมได้ง่ายๆ นี่เป็นการช่วยจมูกของทุกคนเอาไว้” โม่อีเหรินกล่าวด้วยท่าทางเป็นการเป็นงาน

ไป่หลี่จิงหงเงียบงัน “…”

บุรุษที่ข้างกายไป่หลี่จิงไห่รู้สึกว่าตนเองถูกดูหมิ่นเข้าแล้ว หากแต่เรื่องที่เขาให้ความสำคัญยิ่งกว่าคือ… “เจ้าเป็นใคร”

แม้การกระทำดูเหมือนเด็กเล่น แต่อันที่จริงได้ขจัดหมอกพิษที่เขาปล่อยออกมาไปแล้ว

“แล้วเจ้าเล่าเป็นใคร” ต่างจากกิริยารอบคอบระมัดระวังของอีกฝ่าย โม่อีเหรินกลับมีสีหน้าอยากรู้อยากเห็นอย่างไร้เดียงสา

“เสวียนหมิงเจิน”

อีกฝ่ายบอกนามมาอย่างเนิบๆ เชื่อว่าคนในที่นี้ล้วนแต่เคยได้ยินชื่อนี้