ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง บทที่ 3

“คุณชายใหญ่สกุลฉู่? ยอดฝีมือที่อายุน้อยที่สุดในสกุลฉู่?!” คนที่อยู่ใกล้โต๊ะของคนต้อนรับพอได้ยินคำเรียกขานของคนต้อนรับก็แอบกรีดร้องเบาๆ พลางเอ่ยถามขึ้นทันที คนอื่นที่ได้ยินเสียงจึงเดินมาเมียงมองในทันใด

ยอดฝีมือสกุลฉู่?

ต้องทำความรู้จักสักหน่อยแล้ว

“น้องชายข้ากลายเป็นผู้ครองสัตว์วิเศษ โปรดช่วยจัดการพาเขาไปทดสอบด้วย” ฉู่เซวียนอั๋งไม่ได้สนใจสายตาประเมินจากทุกคนทั้งต่อหน้าและลับหลัง เขาเอ่ยกับคนต้อนรับอย่างใจเย็น

น้องชาย?

ผู้ครองสัตว์วิเศษ?

สายตาของทุกคนเคลื่อนไปเล็กน้อย ก่อนจะมองไปทางฉู่เซวียนฉีที่เตี้ยกว่าเขา

น้องชายคนนี้ดูท่าอายุราวหกเจ็ดขวบกระมัง

เขาเป็นผู้ครองสัตว์วิเศษ?!

มีสัตว์วิเศษแล้ว?!

คงไม่ใช่…สัตว์เลี้ยงตัวนั้นที่คล้ายแมวนั่นกระมัง

นั่นคือสัตว์วิเศษ?!

มีคนสงสัย และมีคนล้อมเข้ามามากขึ้นอย่างเงียบๆ ด้วยอยากดูว่าเกิดอะไรขึ้น

“เอ่อ…ได้” คนต้อนรับก็ไม่อยากเชื่อเช่นกัน แต่การเป็นผู้ครองสัตว์วิเศษไม่เกี่ยวข้องกับอายุ ต้องดูว่ามีพลังวิเศษหรือไม่ ดังนั้นเขาจึงตะลึงไปชั่วครู่ ก่อนจะเริ่มสอบถามอย่างมีแบบแผน “ขอทราบชื่อของท่านและอายุ”

“ฉู่เซวียนฉี เจ็ดขวบ”

“ว้าว! เพิ่งเจ็ดขวบเอง?” คนด้านข้างแอบโห่ร้องอย่างตะลึง

คนต้อนรับรู้หน้าที่ดี ไม่สนใจเสียงเจี๊ยวจ๊าวของผู้อื่น หันไปหยิบป้ายหยกที่ใช้ทดสอบพลังวิเศษจากชั้นวางของด้านหลังส่งให้ฉู่เซวียนฉี

“โปรดกำแผ่นหยกไว้ แล้วถ่ายเทคาถาวิเศษ”

“ได้” ฉู่เซวียนฉีกำแผ่นหยก ขณะที่ท่องคาถาอยู่ในใจเงียบๆ เลือดลมในร่างกายก็หมุนเวียนไปด้วย แผ่นหยกในมือส่องแสงสว่างบาดตาในทันใด

“เป็นพลังวิเศษ!”

“เขาเป็นผู้วิเศษจริงๆ!”

แม้คนส่วนใหญ่ในสมาคมล้วนมีพลังวิเศษ แต่พอเห็นมีผู้วิเศษเพิ่มขึ้นอีกคน ทุกคนก็ยังคงตื่นเต้นยิ่งนัก แน่นอนว่าจะต้องมีคนอิจฉาด้วย

“คุณชายเล็กสกุลฉู่ โปรดเดินไปด้านหลังกับข้า” หลังจากเอาแผ่นหยกคืนมา คนต้อนรับก็เดินออกมา ท่าทางเคารพนบนอบต่อฉู่เซวียนฉี จากนั้นก็บอกกับฉู่เซวียนอั๋งว่า “คุณชายใหญ่สกุลฉู่ รบกวนท่านกับคุณหนูท่านนี้รอที่นี่สักครู่” คนต้อนรับเดินนำเขาไปยังเก้าอี้นั่งรอด้านข้าง จากนั้นก็พาฉู่เซวียนฉีไปสนามทดสอบด้านหลัง

ฉู่เซวียนฉีเพิ่งเข้าไปไม่นาน จู่ๆ ก็มีเสียงสัตว์ดุร้ายดังออกมาจากข้างใน

“โฮ่ว!”

โปรดติดตามตอนต่อไป