ทดลองอ่าน ราชันใต้อาณัติ บทที่ 1

ชื่อเสียงของกระต่ายหิมะหลงทางพวกเขาเคยได้ยิน นอกจากวิ่งเร็วแล้วก็ไม่มีความสันทัดใดๆ อีก ทว่าบรรพบุรุษของนกเอี้ยงเสียงศักดิ์สิทธิ์กลับมีชื่อเสียงโด่งดัง พลังต่อสู้ของพวกมันสามารถมองข้ามไปได้เลย หากแต่พวกมันล้วนมีสมองที่ยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง มีความสามารถเห็นผ่านตาจำไม่ลืม อีกทั้งหากเป็นนกเอี้ยงเสียงศักดิ์สิทธิ์ระดับขั้นสูงจะยิ่งสามารถทำนายอนาคตได้ จึงเคยเป็นนกวิเศษล้ำค่าที่วิหารศักดิ์สิทธิ์ของแต่ละแคว้นเลี้ยงดูบูชา

เพียงแต่เรื่องเหล่านี้ล้วนเป็นตำนานอันทรงเกียรติของบรรพบุรุษนกเอี้ยงเสียงศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น ปัจจุบันนกเอี้ยงเสียงศักดิ์สิทธิ์บนแผ่นดินได้สูญเสียพลังเทพของบรรพบุรุษไปแล้ว นอกจากฝีปากคมคายกว่านกเอี้ยงธรรมดาก็ไม่มีประโยชน์อื่นใดอีก

ข้างกายสาวน้อยนี่กลับมีสัตว์วิเศษที่อ่อนแอถึงเพียงนี้อยู่ด้วยสองตัว ไม่น่าแปลกที่นางจะถูกคนทำร้ายจนเป็นเช่นนี้ เกณฑ์การรับสัตว์วิเศษของสองศิษย์อาจารย์คู่นี้ออกจะประหลาดเกินไปแล้ว สัตว์วิเศษเช่นนี้มีก็แทบไม่ต่างจากไม่มี

ฉินโยวโยวแอบแลบลิ้น นางไม่ได้โกหก เพียงแต่อธิบายค่อนข้าง ‘รวบรัด’ และ ‘ธรรมดา’ ไปสักหน่อยก็เท่านั้น

ในห้องตกอยู่ในความเงียบอันน่ากระอักกระอ่วน ฉินโยวโยวลอบพินิจมองสีหน้าท่าทางของเหยียนตี้ก่อนเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง “พวกของที่ข้าพกติดตัวมาอยู่ที่ใดกัน”

ตอนที่นางตกน้ำในตัวก็มี ‘คลังอาวุธ’ อยู่ไม่น้อย ยิ่งตอนนี้นางเคลื่อนลมปราณในตัวไม่ได้ก็ยิ่งต้องการของเหล่านั้นมาป้องกันตัว

เหยียนตี้มุ่นหัวคิ้วพลางกล่าวเสียงเข้ม “ในตัวสตรีนางหนึ่งกลับพกแต่ของพวกนั้น ดูอย่างไรก็ไม่เข้าท่า เจ้าอยู่ข้างกายข้า ข้าย่อมจะคุ้มครองเจ้าให้ปลอดภัย” พูดจบก็ไม่รอให้ฉินโยวโยวมีการตอบสนอง เขาลุกขึ้นและพาเหลียงลิ่งผลักประตูเดินจากไปทันที

ฉินโยวโยวถูกท่าทางขึงขังน่าเกรงขามยามเอ่ยวาจาของเขาทำให้หวาดกลัว ไม่ทันได้คิดถึงเรื่องโต้แย้ง รอนางนึกขึ้นได้ว่าต้องหาเหตุผลมาค้าน อีกฝ่ายก็หายตัวไปแล้ว ทำเอานางอึดอัดคับข้องใจขึ้นมาทันที

สตรีอ่อนแอเช่นข้าตกทุกข์ได้ยากอยู่ที่นี่ ในตัวพกของป้องกันตัวเอาไว้บ้างมีตรงที่ใดไม่เข้าท่าเล่า?!

อีกอย่างต่อให้เจ้าคนผู้นี้จะเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตข้า แต่ก็ไม่มีสิทธิ์มาริบทรัพย์สินส่วนตัวของข้าไปตามใจชอบกระมัง ไร้เหตุผลสิ้นดี!

ทว่าตอนนี้กระทั่งฉินโยวโยวจะลุกขึ้นนั่งยังสิ้นเปลืองเรี่ยวแรง ต่อให้นางไม่พอใจเพียงใดก็ไม่มีปัญญาตามออกไปขอเหตุผล ทำได้เพียงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันก่นด่าสาปแช่งเขาอยู่ในใจ

บนเรือนอกจากฉินโยวโยวแล้วก็มีคนเรือหญิงที่เป็นสตรีอยู่เพียงนางเดียว หลายวันมานี้ล้วนได้คนเรือหญิงดูแลการกินการอยู่ของนาง ฉินโยวโยวได้ความจากปากอีกฝ่ายว่าบุรุษที่ช่วยตนไว้ผู้นั้นน่าจะมีเงินยิ่ง ความเป็นมาของเขาลึกลับ ถึงขนาดว่าแม้แต่แซ่อะไรคนเรือสองสามีภรรยาก็ยังไม่รู้ ข้างกายเขายังมีผู้ติดตามที่แค่เห็นก็รู้ว่าร้ายกาจอีกสิบกว่าคน เขาจ่ายทองหลายสิบแผ่นเป็นค่าจ้างเรือใหญ่ลำนี้ของพวกเขาสามีภรรยารวมถึงฝีพายอีกจำนวนหนึ่งจากท่าเรือแห่งหนึ่งที่อยู่ตรงชายแดนแคว้นตัวลี่ สั่งให้พวกเขาล่องเรือไปตามกระแสน้ำในแม่น้ำ ไม่ได้บอกชัดว่าต้องการไปที่ใด

ทว่าหลังจากช่วยฉินโยวโยวในวันนั้น จู่ๆ ก็สั่งให้เรือใหญ่หันหัวกลับเปลี่ยนทิศทาง ระหว่างทางแม้เจอทหารแคว้นตัวลี่เรียกตรวจอยู่หลายด่าน แต่กลับปล่อยพวกเขาผ่านด่านไปได้อย่างง่ายๆ

คนเรือหญิงรู้สึกเป็นกังวลยิ่งยวดที่จู่ๆ บนแม่น้ำมีทหารกลุ่มใหญ่ปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน ด้วยกลัวว่าจะมีโจรสลัดก่อคดีอยู่ในบริเวณใกล้ๆ ยิ่งกลัวว่าทหารเหล่านั้นจะฉวยโอกาสนี้รีดไถกลั่นแกล้งพวกตน โชคดีที่ตลอดทางแม้ตกใจแต่ไร้อันตราย