ทดลองอ่าน ราชันใต้อาณัติ บทที่ 2

ฉินโยวโยวนอนหลับสนิทยิ่ง ตื่นมาอีกทีท้องฟ้านอกหน้าต่างก็กลายเป็นสีแดง บ่งบอกว่าเป็นเวลาพลบค่ำแล้ว ร่างกายนางเบาสบายขึ้นมาก นอกจากท้องหิวอยู่บ้างแล้วก็ไม่รู้สึกไม่สบายตรงที่ใดอีก

ห้องที่นางนอนคราวนี้ยังคงหรูหราโอ่อ่าเช่นเดิม สาวใช้สองคนที่เฝ้าอยู่นอกประตูเมื่อได้ยินเสียงเคลื่อนไหวข้างในก็รีบเข้ามาปรนนิบัติ ทั้งส่งเสื้อผ้าและเตรียมน้ำร้อนให้ฉินโยวโยวอาบ นอบน้อมเอาใจใส่อย่างที่สุด ทว่าปากยังปิดสนิทมิต่างจากเปลือกหอยกาบ ถามไปสิบก็ไม่รู้เสียเก้า

ฉินโยวโยวเห็นเหยียนตี้คาดเดาฐานะของนางได้แล้วก็ยิ่งแน่ใจว่าเขามีเจตนาบางอย่างต่อนาง นางจึงสำราญกับการรับรองของเขาอย่างสบายอกสบายใจ

คราวนี้เหยียนตี้ไม่ได้ให้ฉินโยวโยวไปกินอาหารเย็นเป็นเพื่อนเขาอีก เพียงแค่สั่งให้คนส่งอาหารมาถึงห้องนาง เหลียงลิ่งเห็นไม่มีงานอะไรแล้วจึงมาด้วยตนเอง

บางเรื่องนายท่านคงไม่มีทางพูด แต่เขากลับรู้สึกว่ามีความจำเป็นที่ต้องบอกให้ฉินโยวโยวทราบอย่างมาก

ฉินโยวโยวเห็นว่ามีคนมาส่งอาหารให้ก็แอบโล่งใจ ยามนี้นางกลัวการเผชิญหน้ากับเหยียนตี้อยู่บ้าง ก่อนหน้านี้ก็กลัวเขาอยู่เล็กน้อยเช่นกัน ทว่าที่มากกว่านั้นคือนางรู้สึกว่าท่าทางและใบหน้าเรียบตึงอันไร้อารมณ์ของเขาช่างขู่ขวัญคนยิ่ง อันที่จริงหากชินแล้วก็คงไม่มีอะไร

ตอนนี้แม้จะเริ่มชินแล้วแต่ก็ยังสงสัยว่าเขามีเจตนามิดีมิร้ายอันใด ไม่รู้ว่าต่อไปจะจัดการกับนางเช่นไรกันแน่ เรื่องนี้เกี่ยวข้องถึงความปลอดภัยของนางอย่างแท้จริงแล้ว

เหลียงลิ่งสั่งให้สาวใช้วางอาหารบนโต๊ะ ก่อนหันหน้ามากล่าวกับฉินโยวโยวอย่างอ่อนโยน “ตอนนี้ร่างกายแม่นางฉินดีขึ้นบ้างแล้วหรือยัง”

เป็นครั้งแรกที่เหลียงลิ่งกล่าววาจาต่อหน้าฉินโยวโยวจนครบประโยค นางเองก็เคยติดตามอาจารย์ไปมาหาสู่กับคนในวังหลวง พอได้ยินเสียงอีกฝ่ายก็ตระหนักได้ว่าชายชราผมขาวไร้หนวดเคราผู้นี้ที่แท้ก็เป็นขันที!

ทว่านางตะลึงไปเพียงชั่วครู่ก็กลับมาเป็นปกติ “ดีขึ้นมากแล้ว ต้องขอบคุณยาจากเจ้านายของท่านด้วย”

มีขันทีรับใช้อยู่ข้างกายเช่นนี้ มีความเป็นไปได้เกินเก้าส่วนที่ผู้มีพระคุณจะเป็นเชื้อพระวงศ์ ฉินโยวโยวอดจะกลุ้มใจไม่ได้ นางมีดวงขัดกับเชื้อพระวงศ์ในใต้หล้าใช่หรือไม่ เพิ่งจะมีเรื่องกับคนผู้นั้นของแคว้นตัวลี่ไป หันกลับมาก็เจอคนผู้นี้จากแคว้นเซียงเยวี่ยอีก

เหลียงลิ่งมองเห็นท่าทีของนางอยู่ในสายตา ในใจแอบเกิดความรู้สึกดีๆ ขึ้นหลายส่วน ต่อให้เขามีอำนาจมาก หรือมีตำแหน่งเป็นที่เคารพบูชาเพียงไรก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงความจริงเรื่องที่ร่างกายเขาไม่สมประกอบไปได้ แม้เขาจะอายุปูนนี้แล้ว แต่ก็ยังยากจะมองเมินต่อท่าทีแปลกๆ ของผู้อื่นได้ตลอดมา

การที่ฉินโยวโยวคาดเดาฐานะของเขาได้แล้ว แต่ยังมีท่าทีเหมือนเห็นเขาเป็นคนธรรมดาอยู่ ทำให้เขารู้สึกพอใจเป็นอย่างยิ่ง

สายตาของนายท่านไม่เลวเลยจริงๆ!