ทดลองอ่าน ราชันใต้อาณัติ บทที่ 3

“เจ้าสิอัปลักษณ์ยิ่ง เจ้าสิม้าปีศาจ! เจ้ากระต่ายที่สมควรตายนี่!” เสียงตะคอกด้วยโทสะพลันลอยมาจากนอกประตู

ประตูห้องของฉินโยวโยวถูกกีบเท้าม้าขนาดใหญ่ข้างหนึ่งถีบเปิดอย่างแรง หัวใหญ่ๆ ของจู้อวิ๋นเฟยปรากฏอยู่ตรงหน้าประตู เหยียนตี้ก็ยืนอยู่ข้างมัน

“อ๊า! เจ้าปีศาจมาแล้ว โยวโยวช่วยด้วย!” เสี่ยวฮุยกรีดร้องขึ้นมา มันขดตัวกลมมุดเข้าไปในอ้อมแขนฉินโยวโยวด้วยตัวอันสั่นเทา

อันที่จริงฉินโยวโยวก็มิได้มีสภาพดีไปกว่ามันสักเท่าไร ทว่านางมีฐานะเป็นเจ้านาย รู้สึกว่ามีหน้าที่ที่ต้องปกป้องสัตว์วิเศษของตนเอง จึงฝืนทนไม่ถอยหลังหลบหลีก

นางปกป้องตัวเสี่ยวฮุยไว้อย่างมิดชิด พร้อมกับให้กำลังใจตนเองในใจ ผู้มีพระคุณปีศาจก็อยู่ข้างๆ คงไม่ปล่อยให้ม้าแดงตัวใหญ่ที่ทั้งน่ากลัวทั้งอัปลักษณ์นี้ทำร้ายข้าหรอก

เหยียนตี้ตบคอม้าเบาๆ พลางเอ่ยว่า “จู้อวิ๋นเฟย เจ้าลืมคำที่ตนเองพูดก่อนหน้านี้ไปแล้วหรือ”

ความยโสของม้าแดงตัวใหญ่พลันลดน้อยลงไปแทบจะในทันที มันโอดครวญด้วยเสียงพึมพำ “ท่านก็ได้ยินว่าพวกนางว่าร้ายข้าอย่างไร”

เหยียนตี้มองมันอย่างเรียบเฉยปราดหนึ่งโดยไม่พูดอะไร ม้าแดงตัวใหญ่พ่นเสียงออกจมูกก่อนแค่นเสียงพูดอย่างทนไม่ไหวในที่สุด “ข้าไม่รู้ว่ากระต่ายโง่ตัวนี้เป็นสัตว์วิเศษของเจ้า ขออภัยด้วย” พูดจบก็คล้ายว่าไม่อยากอยู่ตรงนี้นานขึ้นแม้เพียงเศษเสี้ยว มันหมุนตัวกลับแล้ววิ่งจากไปไกลอย่างรวดเร็วราวกับบิน

ฉินโยวโยวคิดไม่ถึงว่าจู่ๆ ม้าแดงตัวใหญ่ที่ดุร้ายนี้จะเอ่ยปากขออภัยนางได้ ผู้มีพระคุณที่เป็นเจ้านายของมันดูมีอำนาจบารมีมากมายเสียจริง ไหนเลยจะเหมือนนาง สัตว์วิเศษสองตัวที่ข้างกายตัวหนึ่งยิ่งวางท่าใหญ่โตกว่าอีกตัว เรียกร้องให้นางคอยปลอบคอยปรนนิบัติ เวลาไม่พอใจยังชักสีหน้าใส่นางด้วย

เหยียนตี้ไม่ได้ตามม้าแดงตัวใหญ่ไปจากห้องของฉินโยวโยว กลับเดินเข้ามานั่งลงตรงหน้านางด้วยท่าทางผ่อนคลายอย่างยิ่ง ทั้งยังชี้ที่นั่งด้านหลังนางพลางสั่ง “นั่งลง”

ฉินโยวโยวนั่งลงเงียบๆ อย่างเชื่อฟัง นางสูดลมหายใจลึกก่อนเอ่ยว่า “ข้าอยากขอให้ท่านช่วยต้าจุ่ยด้วย มีเงื่อนไขอะไรท่านก็บอกข้ามาตามตรงได้เลย ขอเพียงเป็นสิ่งที่ข้าทำได้ ข้าจะพยายามทำให้อย่างสุดกำลัง”

ไม่ต้องให้เสี่ยวฮุยที่หูดีเป็นพิเศษบอก นางก็รู้ว่าผู้มีพระคุณปีศาจจะต้องได้ยินเรื่องที่ต้าจุ่ยตกอยู่ในกำมือคนสกุลเหวินแล้วแน่นอน ทว่ายามนี้นางยังเอาตนเองไม่รอด ไหนเลยจะมีปัญญาไปช่วยต้าจุ่ยที่ถูกสกุลเหวินเห็นเป็นนักโทษสำคัญได้ หากนางเกิดพลาดพลั้งจนทำตนเองตกอยู่ในมือสกุลเหวิน คาดว่าจุดจบของนางคงไม่ดีไปกว่าอยู่ในกำมือของเฟิงกุยอวิ๋นสักเท่าไร

หากแต่นางก็กลัวการรับน้ำใจจากผู้มีพระคุณปีศาจจริงๆ ดังนั้นจึงเอ่ยปากขอให้อีกฝ่ายบอกเงื่อนไขออกมาตรงๆ