ทดลองอ่าน ราชันใต้อาณัติ เล่ม 3 บทที่ 1

ฮ่องเต้หุบรอยยิ้มบนใบหน้า “พวกเจ้าแต่ละคนล้วนตัดสินไปแล้วว่าเราจะพ่ายแพ้ จะต้องถูกเจียงหรูเลี่ยนไล่ฆ่าที่แนวหน้าจนต้องหนีหัวซุกหัวซุนใช่หรือไม่! สภาพของเจียงหรูเลี่ยนเจ้าสมควรจะรู้ดีกว่าใคร เขาก็เหมือนกับหย่งเล่อ เวลานี้ไม่เหมาะจะให้ลงสนามรบโดยสิ้นเชิง หากเจียงหรูเลี่ยนกล้ามา ฮึ! ใครจะเป็นใครจะตายก็มีเพียงสวรรค์ที่รู้!”

เพื่อป้องกันไม่ให้คนของสำนักเฟิ่งเสินลอบเข้ามาได้ ภายในระยะสามสิบจั้งรอบตำหนักอักษรจึงไล่คนออกไปหมดตั้งแต่ยามซวี ฮ่องเต้จึงกล่าววาจาโดยไม่มีความเกรงกลัวขึ้นมาก

เขามิได้พูดออกมาชัดเจน แต่ฉินโยวโยวเข้าใจความคิดของเขาได้ ฮ่องเต้อยากจะใช้ตนเองเป็นเหยื่อล่อเจียงหรูเลี่ยนมาลงสนามรบ จากนั้นก็จะวาง ‘กับดักไอสังหาร’ เล่นงานอีกฝ่าย เร่งให้ลมปราณอีกฝ่ายปะทุกระทั่งเรียกเคราะห์ความเป็นความตายในการเลื่อนขั้นเป็นเซียนยุทธ์มา

เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงความลับของเหยียนซู่กับเหยียนตี้สองพี่น้อง ไม่อาจอธิบายต่อบรรดาขุนนางให้ชัดเจนได้ สมควรกล่าวว่าฮ่องเต้เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในการดำเนินแผนการนี้จริงๆ

ฮ่องเต้เห็นฉินโยวโยวเงียบไปก็พูดเสียงเย็น “เรื่องเหล่านี้เจ้าไม่ต้องสอดมือยุ่ง เจ้าสงบใจดูแลหย่งเล่อให้ดีก็พอแล้ว ตราบที่แคว้นตัวลี่ยังไม่ล่มสลาย สำนักเฟิ่งเสินยังไม่สูญสิ้น และเจียงหรูเลี่ยนยังไม่ตาย…พวกเราสองพี่น้องตลอดจนสกุลเหยียนก็ไม่มีวันมีชีวิตที่สงบสุข เราลิ้มรสความรู้สึกที่ต้องวิตกกังวลประหวั่นพรั่นพรึงในวันนั้นของทุกปีมาพอแล้ว”

ฉินโยวโยวสะท้านไปทั้งร่าง พลันนึกถึงภาพเหยียนตี้นั่งเอียงพับตัวโชกเลือดอยู่ในตำหนักอักษรเมื่อไม่กี่วันก่อนขึ้นได้ ส่วนลึกในก้นบึ้งหัวใจคล้ายว่ามีกองเพลิงกำลังแผดเผา!

หากแคว้นตัวลี่ สำนักเฟิ่งเสิน และเจียงหรูเลี่ยนต่างไม่อยู่แล้ว เช่นนั้นก็จะไม่มีใครคุกคามชีวิตของเหยียนตี้ได้อีกต่อไป ในวันนั้นของทุกปีนางก็ไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงหรือกลัวว่าฝันร้ายเมื่อไม่กี่วันก่อนจะฉายซ้ำอีก

ครั้นความคิดนี้เกิดขึ้นมาก็ยับยั้งไม่อยู่อีกต่อไป นางพูดโพล่งออกมาโดยแทบไม่ผ่านการไตร่ตรอง “ท่านขนปืนใหญ่ในเขตหวงห้ามออกมาแล้วกัน”

“ว่าอะไรนะ!” ฮ่องเต้คาดไม่ถึงอย่างยิ่ง แต่เพียงไม่นานสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นดีใจล้นพ้น “จริงหรือ!”

“จริง…” ฉินโยวโยวได้ยินคำตอบที่ทั้งเยียบเย็นทั้งแน่วแน่ของตนเอง

ในใจก็มีเสียงหนึ่งห้ามนางไม่หยุดว่าเจ้ารู้หรือไม่ว่าถ้าปืนใหญ่กระบอกนั้นปรากฏขึ้นจะทำให้คนตายตั้งเท่าไร! เมื่อปืนใหญ่ยิงออกไป ชีวิตนับร้อยนับพันก็ดับลงได้ในชั่วพริบตา!

อีกเสียงหนึ่งกลับกำลังแย้งเสียงดัง สงครามไหนเลยจะไม่มีคนตาย คนตายเรือนพันเรือนหมื่นในศึกเดียว กับคนทยอยตายเรือนพันเรือนหมื่นในศึกอันไม่รู้จบมีอะไรแตกต่างกัน! พวกคนที่ต้องการทำร้ายหย่งเล่อเหล่านั้นจำเป็นต้องถูกกำจัดโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ พวกเขาตายแล้ว สามีของข้าก็จะปลอดภัย! พวกเขามาเข่นฆ่าทำร้ายพวกเราได้ฝ่ายเดียวอย่างนั้นหรือ!

ติดตามตอนต่อไป