ทดลองอ่าน สวมรอยรักแม่ทัพหญิง บทที่ 3-4

รอจนกระทั่งเสียงฝีเท้าด้านนอกเดินห่างออกไป จ้าวฉงอีกำลังเตรียมตัวไปจากที่นี่ ทันใดนั้นก็สัมผัสได้ว่าใต้เท้าเหมือนเหยียบอะไรบางอย่างอยู่ ยังไม่ทันส่งเสียงร้องนางก็รีบยกเท้าขึ้นมองดูแวบหนึ่ง ที่แท้เป็นลูกธนูหนึ่งดอก นางจึงเก็บมันขึ้นมาแล้วเดินออกไปอย่างช้าๆ

หลังออกมาจากรังโจรแล้วจ้าวฉงอีเดินลงเขาอย่างเชื่องช้าพร้อมหมุนเล่นลูกธนูในมือที่ก่อนหน้านี้เก็บมาได้ดอกนั้น ระหว่างใคร่ครวญหาร่องรอยของซูเสี่ยวหม่านนางก็พลันหยุดชะงักไปกะทันหัน หลุบตาลงมองลูกธนูในมือแล้วค่อยๆ ลูบคลำก้านธนู

เมื่อครู่ไม่ใช่ภาพลวงตา ตรงตำแหน่งหนึ่งในสามของลูกธนูมีรอยปุ่มนูนขนาดเล็กจุดหนึ่ง พอออกแรงกดเบาๆ ก็เกิดเสียงดัง ‘กริ๊ก’ ขึ้นมา หัวธนูกับก้านธนูถูกถอดออกจากกันอย่างสมบูรณ์ ความเกียจคร้านบนใบหน้าของนางหายวับไปทันที

จ้าวฉงอีหลุบตาลงคลำไปที่ปีกธนูอีกครั้ง เป็นอย่างที่คาดไว้จริงๆ ปีกธนูก็สามารถถอดออกไปได้

นางจ้องมองธนูที่ถูกถอดเป็นสามส่วนด้วยสีหน้าเย็นชา ธนูชนิดนี้นางเคยเห็นในสนามรบมาก่อน มันเป็นอาวุธที่กองทัพอันเกรียงไกรกองหนึ่งของแคว้นหนานเซียงจะได้รับจัดสรรไว้ใช้งานกันถ้วนหน้า เนื่องจากหัวธนูค่อนข้างพิเศษ มูลค่าในการสร้างสูงลิ่ว เพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายของกองทัพจึงออกแบบลักษณะที่สามารถถอดออกไปได้เช่นนี้ จะได้นำกลับไปใช้งานซ้ำได้สะดวก

ทว่าโจรผู้ร้ายที่อยู่กลางเขาลูกนี้จะเกี่ยวพันกับแคว้นหนานเซียงได้อย่างไร…

จ้าวฉงอีคิดทบทวน ก่อนจะหมุนกายย้อนกลับไปใหม่ ปรากฏว่ามองเห็นเจ้าหน้าที่ทางการจำนวนมากเดินขึ้นมาตามเส้นทางบนภูเขาแต่ไกลๆ นางจำต้องหลบเลี่ยง

จนกระทั่งพวกเขาเดินผ่านไปแล้วนางก็ไม่ได้วิ่งกลับไปที่รังโจรอีก แต่เก็บธนูที่ถอดเป็นสามส่วนได้ดอกนั้นขึ้นมาแล้วหันหลังเดินลงเขา ระหว่างทางนางอาศัยแสงจันทร์เหนือศีรษะมองดูพื้นดิน บนพื้นดินมีรอยเกือกม้าสับสนวุ่นวาย ช่วงหลายวันนี้คนที่ขึ้นลงเขามีค่อนข้างมาก เส้นทางบนเขาจึงมีรอยเกือกม้าปะปนเต็มไปหมด

นางเพ่งพินิจอย่างละเอียดครู่ใหญ่ก็ไม่พบสิ่งใดผิดปกติ จึงเดินตามรอยเกือกม้าลงจากภูเขา ขณะใกล้จะถึงบริเวณตีนเขานางพลันหยุดชะงักฝีเท้าลง สังเกตเห็นรอยเกือกม้าบางส่วนที่พิเศษกว่ารอยอื่นข้างๆ กองใบไม้แห้ง

จ้าวฉงอีเดินเข้าไปใกล้แล้วย่อกายลง ยื่นมือปัดใบไม้แห้งออก ข้างใต้นั้นมีรอยเกือกม้าชัดเจนทีเดียว ตำแหน่งตรงกลางของร่องรอยมีเครื่องหมายจันทร์เสี้ยวเลือนราง

นั่นเป็นร่องรอยที่เหลืออยู่จากส่วนร่องของตะปูบนเกือกม้า เป็นสิ่งที่มีเฉพาะบนเหล็กเกือกม้าชนิดหนึ่งของแคว้นหนานเซียง

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 17 ก.ย. 68