ทดลองอ่าน สวมรอยรักแม่ทัพหญิง บทที่ 9-10

“กรู๊วๆ” นกพิราบตัวอ้วนเอียงศีรษะมองคล้ายไม่เคยรับรู้ว่าโลกนี้แสนอันตราย

จ้าวฉงอียื่นมือไปคว้าเจ้านกพิราบไว้มั่น จากนั้นก็เปิดประตูเดินออกไป

เพิ่งเดินออกจากลานบ้านก็มองเห็นซูเจ๋อหลัน หลังซูเจ๋อหลันส่งหยกประดับคืนเจ้าของเดิมแล้วก็กำลังเดินออกมาจากเรือนหน้า พอเขามองเห็นน้องสาวก็จ้องนางด้วยสีหน้าระแวดระวังทันที

“เวลานี้เจ้าไม่พักผ่อนอยู่ในห้อง วิ่งมาเรือนหน้าอีกเพราะเหตุใด”

จ้าวฉงอีมีสีหน้าแปลกประหลาด “ข้าไม่ได้จะไปเรือนหน้าเลยนะ…”

“อย่ามาเถียงข้างๆ คูๆ เจ้าจะมาดูคุณชายผู้นั้นกระมัง” ซูเจ๋อหลันมีท่าทางประหนึ่งข้ามองเจ้าออกทะลุปรุโปร่งแล้ว

มาดูคุณชาย…ผู้นั้น? อ๋อ!

จ้าวฉงอีเข้าใจกระจ่างโดยพลัน นางนึกอยู่แล้วว่าตนเองลืมเรื่องอะไรไปสักอย่าง! ตอนนั้นนางรับปากคุณชายผู้นั้นว่าจะไปเยี่ยมเขาอีก ถึงแม้นึกเรื่องนี้ออกแล้ว ทว่าเวลานี้เมื่อเผชิญหน้ากับซูเจ๋อหลัน นางย่อมกล่าวเช่นนี้ไม่ได้ และ…เดิมทีนางก็ไม่ได้ตั้งใจจะไปเรือนหน้าเลยแม้แต่น้อย ด้วยเหตุนี้นางจึงชูนกพิราบในมือตัวนั้นขึ้นมาให้เขาดู

“เปล่าสักหน่อย ข้าจะไปห้องครัว”

ครั้นซูเจ๋อหลันมองเห็นนกพิราบตัวอ้วนในมือนาง เขาก็ถอนหายใจพลางชื่นชมออกมาประโยคหนึ่งโดยไม่รู้ตัว “พิราบอ้วนท้วนดีจริง! มันมาจากที่ใดกัน”

“มันบินมาถึงห้องของข้าเองเลย” จ้าวฉงอีแย้มยิ้มบางๆ

เจ้านกพิราบตัวสั่นเทาหลังจากรู้ตัว

“เจ้าตั้งใจจะเอาไปที่ห้องครัวให้ยายเฒ่าเฝิงตุ๋นน้ำแกงหรือ” ซูเจ๋อหลันถามขึ้นประโยคหนึ่งตามสัญชาตญาณ

นกพิราบตัวอ้วนยิ่งสั่นสะท้านหนักกว่าเดิม

จ้าวฉงอีมีสีหน้าประหลาดใจ “ท่านอยากกินนกพิราบน่ารักเช่นนี้หรือ”

“…ไม่อย่างนั้นเล่า”

“แน่นอนว่าจะเลี้ยงน่ะสิ!” จ้าวฉงอีตอบอย่างสมเหตุสมผล

ซูเจ๋อหลันถูกน้องสาวมองด้วยสีหน้าตำหนิว่าท่านโหดร้ายจริงๆ จนเขาเริ่มรู้สึกสงสัยในตนเองขึ้นมา “แต่เจ้าจะพามันไปห้องครัวไม่ใช่หรือ”

“ข้าแค่อยากไปหายายเฒ่าเฝิงขอกรงไม้ไผ่สักกรงมาเลี้ยงมันต่างหาก” จ้าวฉงอีย้อนระลึกถึงสีหน้าของคุณหนูซุน นางเอียงศีรษะเล็กน้อย บนใบหน้าเผยให้เห็นทั้งความไร้เดียงสาและความจริงจังขึ้นมา

…คงจะน่ารักทีเดียว คุณหนูสกุลซุนทำเช่นนี้แล้วน่ารักมากเลย จ้าวฉงอีครุ่นคิดอย่างพึงพอใจไม่น้อย

ซูเจ๋อหลันโบกมืออย่างเหนื่อยล้าอยู่บ้าง “ไปเถอะๆ ได้กรงมาก็รีบกลับห้องไปพักผ่อนเสีย เดี๋ยวท่านแม่เห็นเข้าจะบ่นอีก”

“เข้าใจแล้ว” จ้าวฉงอีรับปากอย่างตรงไปตรงมา จากนั้นก็จับนกพิราบตัวอ้วนไว้แล้วหมุนกายเดินไปยังห้องครัว