ทดลองอ่าน สามีข้ากลายเป็นท่านอาเสียแล้ว บทที่ 13-บทที่ 15

เมื่อก่อนเจียงเทียนโย่วไม่เคยคิดถึงข้อนี้ ที่สำคัญคือเขาตามใจเจียงชิงอวี้มากเกินไป ไม่ว่าเรื่องใดก็ปล่อยให้นางทำตามใจ แม้นางจะหนีเรียน เขาได้ยินแล้วก็เพียงหัวเราะ ไม่เคยอบรมนาง ซ้ำยังรู้สึกว่านางมีนิสัยเช่นนี้ดีแล้ว ส่วนเจียงชิงเซวียนและเจียงชิงอวิ๋นนั้น…เขาใส่ใจน้อยยิ่ง

หลายปีมานี้เขาถูกเมิ่งอี๋เหนียงผูกมัดใจจนในใจมีแต่พวกนางแม่ลูกจริงๆ ผู้อื่นล้วนมิได้เก็บมาใส่ใจนัก

ตอนนี้ได้ยินฮูหยินผู้เฒ่าเจียงกล่าว เขาก็รู้สึกเห็นด้วยอย่างมาก

เขารู้ดีว่าเมื่อก่อนมารดามาจากตระกูลใหญ่ ต่อมาท่านปู่เสียตำแหน่งขุนนางไปถึงได้ย้ายกลับมากานโจวที่เป็นบ้านเกิดทั้งครอบครัว แต่เขารู้ว่ามารดามีประสบการณ์ในการเลี้ยงดูเด็กหญิงอย่างมาก น้องสาวร่วมอุทรของเขาตอนนี้ก็เป็นฮุ่ยเฟยอยู่ในวัง ให้กำเนิดองค์หญิงสองพระองค์

ด้วยเหตุนี้เขาจึงกล่าวว่า “ที่สุดแล้วก็เป็นเพราะเมื่อก่อนลูกไม่เข้าใจเรื่องเหล่านี้ ถึงได้ทำให้พวกนางเสียเวลาไปเปล่าๆ ดีที่ตอนนี้ท่านแม่มาแล้ว มีท่านให้การอบรมพวกนาง พวกนางจะต้องมีอนาคตเป็นแน่แท้”

ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงชอบฟังคำพูดเช่นนี้ บนใบหน้าจึงมีรอยยิ้ม ถามเจียงเทียนโย่วว่าในจวนมีอาจารย์หญิงสอนหนังสือและช่างปักผ้าสอนงานเย็บปักถักร้อยหรือไม่ เมื่อได้รู้ว่ามีอาจารย์หญิง ทว่ามาๆ หยุดๆ อีกอย่างพวกนางก็ล้วนไม่ตั้งใจเรียน ซ้ำยังไม่มีช่างปักผ้ามาสอน นางก็ขมวดคิ้วกล่าวว่า “นี่ใช้ได้อย่างไรกัน แม้จะกล่าวว่าสตรีไร้ความรู้ถึงนับว่าเป็นคุณธรรม แต่สตรีจากตระกูลใหญ่ล้วนต้องดูแลงานในเรือน ไม่รู้หนังสือจะได้อย่างไร เรื่องเรียนหนังสือนี้จะต้องตั้งกฎระเบียบขึ้นมา อีกประการต้องเชิญช่างปักผ้ามาสอนงานเย็บปักถักร้อยให้พวกนางด้วย การบ้านการเรือนของสตรีนี้เป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด”

เจียงเทียนโย่วรับปาก บอกว่าวันพรุ่งนี้จะให้คนไปเชิญมา

ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงคิดแล้วก็กล่าวอีกว่า “วันพรุ่งนี้เจ้าให้คนไปยื่นป้ายประจำตัวที่วังหน่อยแล้วกัน แม่เองก็ไม่ได้เห็นซิ่วเอ๋อร์มาหลายปีแล้ว คิดถึงนางยิ่งนัก มาคราวนี้แม่ยังนำพุทราแดงและเนื้อวัวตากแห้งมาให้นางด้วย เมื่อก่อนนางชอบกินเป็นที่สุด”

ซิ่วเอ๋อร์ก็คือเจียงฮุ่ยเฟย นางมีนามจริงว่า ‘เจียงอวิ้นซิ่ว’

เจียงเทียนโย่วตอบรับเช่นกัน จากนั้นก็ได้ยินฮูหยินผู้เฒ่าเจียงพูดอีกว่า “รอได้พบซิ่วเอ๋อร์แล้ว แม่จะพูดกับนางสักหน่อย ดูว่าสามารถเชิญหมัวมัว* ที่มีหน้าที่อบรมสั่งสอนในวังมาสอนมารยาทให้บรรดาคุณหนูของบ้านเราได้หรือไม่”

หากหมัวมัวจากในวังมาสอนบุตรสาวของสกุลเจียงได้ก็จะเป็นเรื่องที่ดียิ่ง หากข่าวแพร่ออกไป ผู้อื่นไม่เพียงจะอิจฉา ยังจะต้องอยากสู่ขอสะใภ้เช่นนี้กลับไปด้วย มิหนำซ้ำจะต้องเป็นคนจากตระกูลใหญ่โตอย่างแน่นอน