ทดลองอ่าน สามีข้ากลายเป็นท่านอาเสียแล้ว บทที่ 22-บทที่ 24

ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงเองก็มิได้ฝืนใจ บอกให้เถาเยี่ยหยิบไม้เรียวขนาดเท่านิ้วมือไปให้โจวหมัวมัวอันหนึ่ง ยิ้มพลางกล่าวว่า “บรรพบุรุษของตระกูลเราก็เคยเป็นขุนนาง ให้ความสำคัญกับอาจารย์เสมอมา เจ้ามาสอนงานฝีมือให้พวกนางก็ไม่ต้องเกรงกลัวอะไร สมควรดุด่าก็ดุด่า สมควรลงโทษก็ลงโทษ หากมีใครไม่เชื่อฟังเจ้า เจ้าก็ให้คนมาบอกข้าได้เลย ข้าจะไม่ละเว้นโทษแน่นอน”

โจวหมัวมัวรับปากแล้วยื่นมือมารับไม้เรียว

ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงพูดอีกสองสามคำเสร็จก็เรียกสาวใช้มาพาโจวหมัวมัวสองย่าหลานไปที่พักของพวกนาง ให้วันนี้พวกนางพักผ่อนก่อน

จากนั้นก็กำชับกำชาพวกเจียงชิงหว่านอีกสองสามคำ แล้วบอกให้พวกนางแยกย้ายกันไป

วันรุ่งขึ้นเหล่าคุณหนูสกุลเจียงต่างตื่นเช้าไปเข้าเรียน ห้องเรียนตั้งอยู่ในเรือนแห่งหนึ่งไม่ไกลจากเรือนหลักของเรือนซงเฮ่อ เงียบสงัดยิ่ง อาจารย์หญิงอายุราวสามสิบปี ทั้งยังมีนิสัยอ่อนโยนเป็นมิตร

ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงเองก็ไม่ได้คิดจะให้หลานสาวของตนกลายเป็นนักประพันธ์ใหญ่ แค่รู้หนังสือ รู้เนื้อหาของจรรยาสตรี บันทึกคำสอนสตรี และชีวประวัติกุลสตรีบ้าง ไม่ถึงขั้นทำให้คนนอกหัวเราะเยาะว่าคุณหนูของจวนป๋อนี้ไม่มีความรู้ก็พอแล้ว

ทว่างานฝีมือนั้นจะต้องตั้งใจเรียน ในความคิดของฮูหยินผู้เฒ่าเจียงงานฝีมือคือรากฐานในการสร้างเนื้อสร้างตัวของสตรี

มองออกได้ว่าเจียงชิงเซวียนและเจียงชิงอวิ๋นล้วนเคยเรียนงานเย็บปักถักร้อยมาจากมารดาของตนเองจนมีพื้นฐานระดับหนึ่งแล้ว ส่วนเจียงชิงอวี้นั้นเมื่อก่อนต้องหยิบจับกรรไกรด้ายเข็มเหล่านี้น้อยครั้งมากเป็นแน่ ไม่ถึงหนึ่งก้านธูปเข็มปักผ้าที่ถืออยู่ในมือก็แทงนิ้วตนเองไปห้าครั้งแล้ว เจ็บจนต้องนิ่วหน้า และปาสะดึงในมือลงบนโต๊ะเบื้องหน้าเสียเลย

เผอิญว่าปาถูกกรรไกรเล่มเล็กที่วางอยู่บนโต๊ะพอดิบพอดี

กรรไกรเล่มนั้นกางออกอยู่ ใบมีดคมปลาบปรากฏออกมาด้านนอก อีกทั้งผ้าไหมขาวที่อยู่บนสะดึงก็ขึงตึงอย่างที่สุด ยามมันกระทบกับคมกรรไกรเข้าก็ได้ยินเสียงดังแควก ผ้าผืนนั้นฉีกจากตรงกลางเป็นทางยาวทันที

เจียงชิงอวี้มีสีหน้าไม่แยแสยิ่ง แค่ผ้าไหมขาวผืนหนึ่งเท่านั้น มีค่าอันใด เรียกสาวใช้ไปหยิบผ้าผืนใหม่มาขึงให้เรียบร้อยก็หมดเรื่องแล้ว

ขณะกำลังคิดเช่นนี้ ตรงหน้าก็มีเงามืดปกคลุมลงมา

นางเงยหน้ามองก็เห็นโจวหมัวมัวกำลังยืนอยู่หน้าโต๊ะนาง ในมือยังถือไม้เรียวอันที่ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงให้มาไว้ด้วย

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 06 ก.ย. 64 เวลา 12.00 น.