ทดลองอ่าน สามีข้ากลายเป็นท่านอาเสียแล้ว บทที่ 25-บทที่ 26

เวลานี้เองก็ได้ยินเสียงโจวฮุยเรียก ชุยจี้หลิงสูดหายใจลึกครั้งหนึ่งเสร็จเขาก็ลืมตาขึ้นมา สีหน้าเดือดดาลและโศกเศร้าเสียใจได้หายไปแล้ว กลับมาเป็นผู้บัญชาการมณฑลทหารที่ดูใจเย็นมากจนเรียกได้ว่าเย็นชาอีกครั้ง

“มีอะไร”

โจวฮุยลอบผ่อนลมหายใจเบาๆ หากผู้บัญชาการมณฑลทหารเป็นเช่นเมื่อครู่ตลอด เขาก็ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรแล้ว

เขากล่าวว่า “เมื่อครู่ได้รับรายงานจากหน่วยสอดแนม บอกว่าเห็นร่องรอยเผ่าต๋าต๋าบริเวณแม่น้ำเอ้อเนิ่น ทว่าฝ่ายนั้นมีจำนวนไม่มาก เพียงไม่กี่ร้อยคนเท่านั้น ท่านเห็นว่าเรื่องนี้ควรจัดการอย่างไรขอรับ”

ชุยจี้หลิงแววตาเข้มขึ้นเล็กน้อย

ปีก่อนหัวหน้าเผ่าต๋าต๋ากักตัวทูตของราชสำนัก สังหารแม่ทัพประจำซานซี ฮ่องเต้พิโรธถึงได้ให้เขายกทัพขึ้นเหนือมาปราบปราม ทว่าทัพใหญ่ยังไปไม่ถึง หัวหน้าเผ่าต๋าต๋าก็เคลื่อนพลหลีกหนี พวกเขาตั้งทัพอยู่ตรงนี้มาหลายเดือนก็ยังไม่ได้สู้กับเผ่าต๋าต๋าแม้แต่ศึกเดียว

ทว่าจะเอาแต่ตั้งทัพอยู่ที่ซานซีเช่นนี้ก็ไม่ได้ แม้ทุกวันจะมีสายของเขาคอยขี่ม้าเร็วมารายงานเรื่องน้อยใหญ่ที่เกิดในเมืองหลวงและในราชสำนักให้เขารู้ แต่มีหรือจะสู้เขาอยู่ในเมืองหลวงเองได้ ซ้ำเซวียหมิงเฉิงยังใกล้ไว้ทุกข์ครบสามปีแล้ว อีกฝ่ายเป็นเว่ยกั๋วกงและเป็นหลานชายตระกูลเดิมของไทเฮา เป็นอาของรัชทายาท ไม่รู้ว่าฮ่องเต้จะมอบตำแหน่งใดให้เซวียหมิงเฉิง…

เพียงชั่วขณะชุยจี้หลิงก็ตัดสินใจได้เด็ดขาด จึงสั่งเสียงเข้ม “ให้หน่วยสอดแนมดูต่อไป หากพบอะไรอีกให้รีบมารายงาน พร้อมกันนี้จงแจ้งแก่สามทัพให้เตรียมพร้อมสู้กับศัตรู”

ศึกครานี้ต้องรีบสู้รีบจบ ไม่อาจยืดเยื้อต่อไปได้อีก ในเมื่อเผ่าต๋าต๋าหดหัวไม่ยอมปะทะซึ่งหน้า เขาก็จะขี่ม้านำทัพไล่ตามโจมตีบุกรังของพวกนั้นเอง

เมื่อเสร็จศึกก็ต้องเคลื่อนทัพกลับราชสำนักทันที มิเช่นนั้นอยู่ข้างนอกนานเข้าก็ยากจะรับรองได้ว่าในราชสำนักจะมีเรื่องหรือคนที่เป็นภัยต่อเขาปรากฏขึ้นหรือไม่

(ติดตามต่อได้ในฉบับเต็มเดือน กันยายน 64)