ทดลองอ่าน สามีข้ากลายเป็นท่านอาเสียแล้ว บทที่ 7-บทที่ 9

บทที่ 7 พ่อลูกพบหน้า

 ในขณะที่เมิ่งอี๋เหนียงกับเจียงเทียนโย่วกำลังคุยกัน เจียงชิงอวี้กลับมองดูจานหยกประดับใบนั้นรวมถึงสิ่งของที่วางอยู่บนโต๊ะ

กระถางหยกบรรจุดอกไห่ถัง ฐานปักดอกไม้แก้วผลึกรูปใบบัว เตากำยานลงยาสามขา ทั้งหมดล้วนบรรจุอยู่ในกล่องไม้พะยูง แต่ละอย่างล้วนเป็นของดี

เหล่านี้เป็นของที่จะวางประดับในเรือนปี้อู๋

แม้ว่าในเรือนจิ่นอวิ๋นของเจียงชิงอวี้จะมีของดีอยู่เช่นกัน ทว่ามองเห็นของเหล่านี้แล้ว นางก็ยังคงรู้สึกตาร้อน

เจียงชิงหว่านเป็นแค่เด็กจากชนบทผู้หนึ่ง ได้ยินว่าซุกซนราวเด็กชาย นางจะรู้จักชื่นชมของเหล่านี้หรือ มอบของเหล่านี้ให้นางนับเป็นการเสียของโดยแท้

เจียงชิงอวี้กลอกลูกตาเล็กน้อย แล้วนางก็วิ่งไปดึงแขนเสื้อเจียงเทียนโย่วพลางออดอ้อน “ท่านพ่อ ท่านดูสิเจ้าคะว่าอี๋เหนียงไม่รักข้าเลยสักนิด”

เจียงเทียนโย่วกำลังฟังเมิ่งอี๋เหนียงเล่าว่านางเรียกช่างตัดเสื้อมาตัดชุดใหม่ให้ฮูหยินผู้เฒ่าเจียง นายหญิง และคุณหนูสามหลายชุด อีกประเดี๋ยวจะเรียกให้เขาไปดู จู่ๆ ได้ยินเสียงคับข้องใจของเจียงชิงอวี้ เขาก็ถามยิ้มๆ “อี๋เหนียงของเจ้ามิใช่รักเจ้าที่สุดหรือ ไยเจ้าจึงพูดเช่นนี้”

เจียงชิงอวี้จึงชี้ของบนโต๊ะพลางว่า “ท่านพ่อดูสิเจ้าคะ ของดีเหล่านี้อี๋เหนียงไม่เคยให้ข้ามาก่อนเลย ล้วนแต่จะให้น้องหญิงสามทั้งหมด อี๋เหนียงรักแต่นาง ไม่รักข้า”

คำพูดกระเง้ากระงอดเหมือนเด็กๆ ทำเอาเจียงเทียนโย่วได้ยินแล้วหัวเราะลั่นขึ้นมา

เมิ่งอี๋เหนียงรู้สึกว่าคราวนี้บุตรสาวของตนมีการเรียนรู้ในที่สุด ในใจนึกปลาบปลื้มแต่ภายนอกกลับดุอีกฝ่าย “เด็กคนนี้พูดเหลวไหลอะไรกัน ทำให้ท่านพ่อเจ้าเห็นเรื่องขายหน้าแล้ว น้องหญิงสามของเจ้าเพิ่งจะมาที่นี่ ข้าย่อมต้องจัดเตรียมเรื่องทุกสิ่งให้นางอย่างเรียบร้อย” ทั้งยังอบรมอีกว่า “เจ้าเป็นพี่สาวก็ควรยอมน้องหญิงสามของเจ้าสิ จะมาอิจฉานางได้อย่างไรกัน”

เจียงชิงอวี้ฟังแล้วก็เบะปากทันใด

เจียงเทียนโย่วจึงโบกมือ ก่อนกล่าวกับเมิ่งอี๋เหนียง “ข้าไม่ชอบได้ยินคำพูดเยี่ยงนี้ หากอยากได้สิ่งใดก็ควรหามาด้วยตนเอง จะรอผู้อื่นยกให้ได้อย่างไร อีกอย่างอวี้เจี่ยก็อายุมากกว่านางแค่ปีเดียว ไม่จำเป็นต้องยอมให้นางทุกเรื่อง” จากนั้นก็มองไปยังเจียงชิงอวี้ “ของพวกนี้ เจ้าชอบชิ้นใด”

“ข้าชอบทั้งหมดเลยเจ้าค่ะ” เจียงชิงอวี้ได้ยินดังนี้ก็ดีใจ “พวกของบนชั้นวางวัตถุโบราณในเรือนข้าล้วนวางมาหลายปีแล้ว เห็นทุกวันก็เบื่อแทบตาย ของเหล่านี้ไปเปลี่ยนได้พอดี”

“เหล่านี้เป็นของที่ข้าตั้งใจเลือกออกมาวางไว้ที่นี่ เจ้าเอาไปหมด ในเรือนคุณหนูสามจะวางอะไรเล่า” เมิ่งอี๋เหนียงรีบวางท่าเป็นคนดี “เลือกไปชิ้นเดียวพอ”

เจียงชิงอวี้กลับไม่ยอม ดึงแขนเสื้อเจียงเทียนโย่วพลางแกว่งไปมาไม่หยุด ร้องเรียกด้วยท่าทางกระเง้ากระงอดออดอ้อน “ท่านพ่อเจ้าคะ”