ทดลองอ่าน หญิงงามอันดับหนึ่งแห่งฉางอัน บทที่ 3-บทที่ 4

ลู่เยี่ยนที่อยู่บนเตียงดูเหมือนคนใกล้ขาดใจที่ถูกกรอกอากาศเข้าตัว พรวดลุกขึ้นนั่งและสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่

เขาก้มหน้ามองสองมือที่สั่นเทาของตนเอง เป็นครั้งแรกที่สัมผัสได้ว่าอะไรเรียกว่าลนลานทำอะไรไม่ถูก เขาบังคับให้ตนเองสงบลงและกลับไปย้อนคิดถึงแต่ละฉากในหัวเมื่อครู่

เขาจับรายละเอียดได้อย่างหนึ่ง ถุงหอมสีขาวใบนั้น บนนั้นปักอักษร ‘เจิน’ เอาไว้

พอคิดถึงตรงนี้เขาก็หัวเราะเยาะออกมาทันที

ต่อให้เป็นความฝันก็ไม่ควรจะเหลวไหลแบบนี้

ไม่พูดถึงว่าเหตุใดเขาจึงถูกพิษ และเหตุใดอายุใกล้สามสิบปีแล้วยังไม่มีภรรยาไม่มีลูก แต่มีจุดหนึ่งเขาไม่เชื่อเด็ดขาดว่าตนเองจะคิดถึงใครผู้หนึ่งอย่างอ่อนแอแบบนั้น

หากนี่ไม่เหลวไหลแล้วคืออะไรเล่า

เขาด้านหนึ่งปฏิเสธความฝันทั้งหมดเมื่อครู่ ด้านหนึ่งเพราะความรู้สึกแทบขาดใจที่เหมือนจริงเหลือเกินทำให้สันหลังเย็นวาบ

เขานั่งอยู่ตรงหน้าต่างไม่ขยับเขยื้อนอยู่เป็นนาน

ตอนที่ด้านนอกมีเกล็ดหิมะเล็กๆ โปรยปรายเขาก็สังเกตเห็นในทันที ภาพประหลาดแต่ละฉากเหมือนจะเกิดขึ้นหลังจากไปที่ตลาดตะวันตกและได้พบนาง

พอคิดถึงตรงนี้เขาก็เข้าใจกระจ่าง

เป็นนางที่มีปัญหา เป็นผงหอมที่ร้านไป่เซียงมีปัญหา ผงหอมที่กระจายเต็มพื้นในวันนั้น เป็นไปได้มากว่าเขาอาจจะสูดผงยาที่ทำให้คนประสาทหลอนเข้าไป

หลังจากมั่นใจยิ่งขึ้นเขาก็ไม่อยากรออีกต่อไป รีบเปลี่ยนชุดขุนนางแล้วเรียกหยางจงมาพลางเอ่ย “ไปหาท่านหมอมาสามคน”

หยางจงไม่เข้าใจเรื่องราว รีบถามว่า “ซื่อจื่อรู้สึกไม่สบายตัวหรือขอรับ”

ลู่เยี่ยนขมวดคิ้ว พูดเสียงเข้มว่า “ข้าจะออกไปสืบคดี”

หยางจงเห็นนายของตนเองมีสีหน้าเคร่งเครียด คิดว่าเกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้น แต่ก็ไม่กล้าถามอะไรมากอีก รีบไปหาท่านหมอสามคนในเมือง

ยามเฉินสามเค่อลู่เยี่ยนนำคนขบวนหนึ่งเดินผ่านตลาดมาที่หน้าประตูร้านไป่เซียงอีกครั้ง

ป้ายเหนือประตูร้านไป่เซียงซ่อมเสร็จและถูกแขวนขึ้นไปแล้ว

ลู่เยี่ยนจ้องมองหญิงสาวในห้องที่ดูอยู่ในโอวาท ดูแล้วไม่มีพิษภัย กำลังยกนิ้วดีดลูกคิดอยู่ ไฟโกรธไร้สาเหตุกลุ่มหนึ่งก็พุ่งขึ้นมาในใจ อีกครู่หากเขาตรวจพบว่าในร้านนี้มีอะไรที่ไม่ควรมี เขาจะคุมตัวนางไปที่ศาลต้าหลี่ด้วยตนเอง

ในขณะเดียวกันเสิ่นเจินก็รับรู้ความรู้สึกเหมือนหนามแทงหลัง มือที่ดีดลูกคิดชะงักไปทันที นางมองไปข้างนอกช้าๆ

พอมองไป มือเล็กของนางก็กำเป็นหมัดด้วยความตกใจ

ชายหนุ่มผู้นั้นอยู่ไม่ไกลออกไป ใช้แววตานิ่งเงียบราวพญาเหยี่ยวคู่นั้นจับจ้องมาที่นาง

สี่ตาประสานกันอีกครั้ง ลู่เยี่ยนพูดเสียงเข้มกับเหล่าท่านหมอที่อยู่ด้านข้าง “ตรวจสอบ อย่าให้ตกหล่นแม้แต่ขวดเดียว”