ทดลองอ่าน หมอหญิงพลิกธรรมเนียม บทที่ 13

รู้ดีว่าถ้าคล้อยตามคำพูดของหลวนอวิ๋นชู ประเด็นปัญหาที่เกี่ยวพันกับเรื่องเงินทองก็เพียงส่งผลกระทบต่อเกียรติและศักดิ์ศรีของจวนกั๋วกง แต่เฉิงชิงเสวี่ยไม่เหมือนกัน นางเป็นนักโทษทางการ เป็นคนแคว้นหลี ไม่อาจรับไว้เป็นอันขาด

พ่อบ้านเฮ่อนิ่งเงียบไปอยู่นานแล้วกัดฟันเอยขึ้น

“ในจวนไม่ขาดแคลนเงิน สะใภ้สี่เพียงเลือกให้ดีก็พอ มีคำกล่าวโดยทั่วไปบอกของดีย่อมไม่ถูก ของถูกย่อมไม่ดี!”

น้ำเสียงแข็งกระด้างหนักแน่นดังกังวาน

ในห้องโถงเงียบสงัดลงทันที ได้ยินเพียงเสียงหายใจหนักๆ ของพ่อบ้านเฮ่อ

มองใบหน้าบึ้งตึงของคนทั้งสองแล้ว หลี่หวาเองก็สีหน้าแปรเปลี่ยน การค้าขายที่ดีชิ้นหนึ่ง อย่าต้องมาพังพินาศเพราะเฉิงชิงเสวี่ยเป็นอันขาด ยามนี้กระทั่งความคิดที่จะโขกศีรษะกราบกรานก็เกิดขึ้นมาในใจของหลี่หวาแล้ว เพียงขอให้พวกเขาจะเป็นคนไหนก็ได้ยอมอ่อนข้อสักก้าวหนึ่ง นางจะพาเฉิงชิงเสวี่ยกลับไปทันที

เพียงแต่นางไหนเลยยังจะกล้าสอดปาก

จะอย่างไรหลวนอวิ๋นชูก็เป็นเจ้านายคนหนึ่ง ถึงกับถูกบ่าวไพร่พูดจาสั่งสอนต่อหน้าผู้คน จวนกั๋วกงแห่งนี้นับว่ามีกฎระเบียบเสียจริง

หลวนอวิ๋นชูสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย มองพ่อบ้านเฮ่อด้วยแววตาน่าเกรงขาม เมื่อสบกับดวงตาที่กดข่มคุกคามคู่นั้น หลวนอวิ๋นชูพลันฉุกคิด เขาคิดจะยั่วยุให้นางโกรธ จะได้ถือโอกาสนี้ไปหาคนมาช่วย

ไหนเลยจะทำสำเร็จง่ายดายเช่นนั้น วันนี้นางจะต้องรบสู้กับเขา บีบบังคับให้เขาเซ็นสัญญาซื้อตัวเฉิงชิงเสวี่ยในที่นี้ให้จงได้ ทำให้ข้าวสารกลายเป็นข้าวสุก ถ้ายังไม่เซ็นสัญญา วันนี้คนที่อยู่ในห้องโถงแห่งนี้อย่าหวังจะได้ออกไปแม้แต่คนเดียว!

“โบราณว่าไว้ กินข้าวทุกเมล็ด กินอาหารทุกมื้อ พึงคิดว่ากว่าจะได้มาไม่ง่าย” หลวนอวิ๋นชูมองพ่อบ้านเฮ่อด้วยสีหน้ายิ้มๆ น้ำเสียงนุ่มนวลอย่างที่สุด “พ่อบ้านเฮ่อกล่าวได้ถูกต้อง จวนกั๋วกงไม่ขาดแคลนเงิน แต่เงินเหล่านี้หาใช่มีลมพัดหอบมา”

“สะใภ้สี่…”

“ซื้อของต้องเน้นของดีราคาถูก เด็กสาวผู้นี้ร่างกายแข็งแรง ต้องมีกำลังดีแน่นอน ทำงานขึ้นมาหนึ่งคนเทียบได้กับสองคน ในเรือนลู่ย่วนสาวใช้ที่ทำงานใช้แรงเหล่านั้นก็ล้วนแต่ทำงานเย็บปักถักร้อยไม่เป็น นางทำไม่เป็นก็เป็นเรื่องปกติ เช่นนี้เมื่อมาคำนวณดูแล้ว ซื้อนางไว้เท่ากับใช้เงินไปเพียงครึ่งเดียว ซื้อของได้ถึงสองเท่า” หลวนอวิ๋นชูกวาดสายตาไปยังทุกคนช้าๆ “พวกเจ้าฟังให้ดี ทุกคนที่อยู่ในที่นี้ มีใครลุกขึ้นมาบอกไม่ใช่ ก็จงกล้าทดสอบฝีมือกับนาง ภายในเวลาหนึ่งเค่อ ดูว่าใครหาบน้ำได้มากกว่ากัน ถ้านางแพ้แล้ว ข้าจะส่งคืนตัวนางทันที”

หลวนอวิ๋นชูลากเสียงยาวพลางยิ้มน้อยๆ มองพ่อบ้านเฮ่อ

เป็นล่อหรือเป็นม้า จูงออกไปวิ่งดูก็รู้

เจ้าไม่ใช่บอกของดีย่อมไม่ถูกหรือ เช่นนั้นเราก็เอาสินค้ามาเปรียบเทียบกัน ดูว่าเฉิงชิงเสวี่ยใช่สินค้าที่มีค่าเกินราคาหรือไม่!

ตะโกนท้าทายอยู่นาน ในห้องโถงพลันเงียบกริบไร้สุ้มเสียง เห็นหลวนอวิ๋นชูกวาดสายตามองมา ทุกคนต่างขดตัวถอยหลังไปก้าวหนึ่งอย่างรู้ตัวดี