ทดลองอ่าน หมอหญิงพลิกธรรมเนียม บทที่ 13

อบรมสั่งสอนเสร็จหลี่หวาก็หมุนตัวกลับมา เดินไปด้านหน้าของโถง กลับไม่ได้ลงนั่ง ยืนอยู่ตรงนั้นมองหลวนอวิ๋นชูกับพ่อบ้านเฮ่อ “สะใภ้สี่ พ่อบ้านเฮ่อ ท่านดู…”

เลือกสาวใช้เสร็จสิ้นแล้ว เกี่ยวกับวิธีการซื้อขายบ่าวไพร่ในสมัยโบราณเช่นนี้ หลวนอวิ๋นชูไม่เข้าใจจริงๆ ไม่รู้ว่าถัดไปควรทำอะไร เห็นหลี่หวาถามก็หันไปมองพ่อบ้านเฮ่อ

“สายมากแล้ว เชิญสะใภ้สี่กลับไปพักผ่อนก่อนเถิด” พ่อบ้านเฮ่อมองตะวันที่นอกหน้าต่าง “ที่เหลือก็มอบให้เป็นหน้าที่ของบ่าว รอให้ทำเรื่องตามขั้นตอนต่างๆ เสร็จเรียบร้อยแล้ว บ่าวจะรีบส่งคนไปที่เรือนลู่ย่วนทันที”

ทั้งไม่รู้หนังสือและไม่เข้าใจกฎหมายของแคว้นหลวน หลวนอวิ๋นชูก็อยากจะสะบัดแขนเสื้อจากไปให้พ่อบ้านเฮ่อไปจัดการแทนเช่นกัน

ทว่าตราบใดที่ยังไม่ได้ลงนามในหนังสือสัญญา เรื่องนี้ก็ยังไม่อาจวางใจ เรื่องที่นางซื้อเฉิงชิงเสวี่ยทำให้พ่อบ้านเฮ่อผู้นี้ทรมานใจประหนึ่งถูกขุดสุสานบรรพบุรุษอย่างไรอย่างนั้น ถ้านางสะบัดมือมอบอำนาจให้เขาจัดการจริง ยากจะบอกได้ว่าจะเป็นเป็ดต้มสุกลุกบินหนี* หรือไม่

คิดมาถึงตรงนี้ หลวนอวิ๋นชูก็ยกถ้วยชาขึ้นมาดื่มทีละคำๆ

หลี่หวาเข้าใจความคิดของนางขึ้นมาทันที ก็ไม่นอบน้อมอ่อนข้อให้อีก หันไปกล่าวกับพ่อบ้านเฮ่อ

“ท่านว่าเช่นนี้ดีหรือไม่ ยังคงทำตามกฎระเบียบเดิม นอกจากเฉิงชิงเสวี่ยแล้วก็ใช้ราคาค่าตัวเดิม ทำสัญญาส่วนตัวกันก่อน พรุ่งนี้ข้าจะไปยื่นขอหนังสือสัญญาซื้อขายที่จวนนายตลาด เปลี่ยนเป็นสัญญาของทางการแล้วจะรีบส่งมาให้ท่าน”

พ่อบ้านเจตนาถ่วงเวลา คิดจะให้หลวนอวิ๋นชูจากไป หลังจากเขาไปเรียนให้นายหญิงใหญ่ทราบแล้วค่อยทำสัญญากับหลี่หวา ถือโอกาสโยนเผือกร้อน ก็คือให้นายหญิงใหญ่ตัดสินใจ คิดไม่ถึงว่าหลวนอวิ๋นชูคล้ายมองทะลุความคิดของเขา นั่งอย่างสุขุมมั่นคงอยู่ที่นี่ ไม่ขยับแม้แต่น้อย แสดงท่าทีชัดเจนว่าจะดูเขาทำสัญญา

พ่อบ้านเฮ่อพลันรู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมา ซื้อนักโทษของทางการผู้นี้ไว้ หลวนอวิ๋นชูผู้นี้เยาว์วัยเกินไปแล้ว ไม่รู้ถึงข้อดีข้อเสียของเรื่องราวหรือ

มองอย่างไรก็ไม่คล้ายว่านางไม่รู้เรื่องราว

“สะใภ้สี่ พ่อบ้านเฮ่อ ท่านว่า…”

เห็นพ่อบ้านเฮ่อไม่พูด หลี่หวาก็ไล่ถามอีก

“ไม่ต้องรีบร้อน ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องสังเกตการณ์อีกสองวัน…” พ่อบ้านเฮ่อมองตรงไปข้างหน้าด้วยความรู้สึกหวาดระแวง ไม่กล้ามองหลวนอวิ๋นชู “รอเรียนนายหญิงใหญ่ทราบเรื่องแล้ว ค่อยเชิญท่านมาที่จวน ครั้งเดียวก็จัดการเรียบร้อย”

“ท่านป้าบอกแต่แรกแล้วว่าเรื่องนี้ให้ข้าตัดสินใจเอง” หลวนอวิ๋นชูปฏิเสธข้อเสนอของพ่อบ้านเฮ่ออย่างไม่ลังเล นางมองไปที่หลี่หวา “หลี่มามา ทำตามกฎระเบียบเดิม ควรทำเช่นไรก็ทำเช่นนั้น!”

“สะใภ้สี่ นี่…”

เรื่องนี้จำเป็นต้องรายงานนายหญิงใหญ่!