ทดลองอ่าน หมอหญิงพลิกธรรมเนียม บทที่ 13

การซื้อนักโทษของทางการชาวแคว้นหลีที่มีรอยสักอยู่บนหน้าผากไม่ใช่เรื่องล้อเล่น พ่อบ้านเฮ่อหน้าแดงไปจนจรดโคนหู มองหลวนอวิ๋นชูอย่างอึ้งตะลึง ริมฝีปากสั่นระริก คำพูดประโยคเดียวถึงกับพูดได้ไม่ครบถ้วน

เขาคาดคิดไม่ถึงว่าหลวนอวิ๋นชูจะตรงไปตรงมาเช่นนี้ ไม่ไว้หน้าเขาแม้แต่น้อย

เขามองเฉิงชิงเสวี่ยอย่างไม่พอใจแวบหนึ่ง หลี่หวาพยายามไกล่เกลี่ยด้วยท่าทางลำบากใจ

“ไม่เป็นไรหรอก พ่อบ้านเฮ่อท่านก็รู้ ‘หนังสือข้อบังคับหน่วยนายตลาด’ มีข้อกำหนดไว้ ‘หลังจากทำสัญญาซื้อขายแล้ว คนที่มีโรคเก่าติดตัวอยู่ ภายในสามวันสามารถส่งคืนได้’ ทำการค้ากันมาหลายปี ชื่อเสียงและความน่าเชื่อถือของข้า ท่านก็รู้ดี เด็กสาวเหล่านี้ถ้ามีข้อบกพร่องอะไร ข้าไม่บ่ายเบี่ยงแน่”

“ภายในสามวันสามารถส่งคืนได้?”

เป็นครั้งแรกที่ได้ยินเรื่องนี้ หลวนอวิ๋นชูใจเต้นระรัวขึ้นมา หรือว่าไม่แตกต่างจากยุคสมัยปัจจุบัน สามารถเปลี่ยนคืนสินค้าได้

“สะใภ้สี่ไม่ได้ข้องเกี่ยวกับอาชีพนี้ ย่อมไม่รู้ แม้จะทำสัญญาของทางการแล้ว ถ้าท่านพบว่าสาวใช้ที่ซื้อตัวมีโรคเก่าติดตัวมาแต่เดิม เป็นโรคที่ไม่อาจบอกใครได้ ภายในสามวันสามารถส่งคืนได้ ให้ไปที่จวนนายตลาดโดยตรงเพื่อขอยกเลิกสัญญาของทางการ เพียงแต่ขั้นตอนค่อนข้างจุกจิก ต้องมีการตรวจสอบยืนยันจากแม่หมอตำแยของนายตลาด เพื่อป้องกันผู้ซื้อใช้เล่ห์เหลี่ยมหลอกลวง”

พูดจบหลี่หวาก็เอ่ยเสริมขึ้น

“ทว่าสะใภ้สี่วางใจ เด็กสาวที่พามาข้าได้ให้แม่หมอตำแยตรวจสอบก่อนแล้ว ถ้ามีโรคที่ไม่อาจบอกใครได้จะไม่ส่งมาที่เรือนท่านเด็ดขาด เว้นเสียแต่แม่หมอตำแยมองพลาดไป”

หลวนอวิ๋นชูกลับไม่คิดเช่นนี้ ด้วยอำนาจของจวนกั๋วกง การจะใช้เงินติดสินบนนายตลาดเสกสรรปั้นเท็จให้เฉิงชิงเสวี่ยมีโรคที่ไม่อาจบอกใครได้สักโรค ย่อมง่ายดายดุจพลิกฝ่ามือ

ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง สิ่งที่ตนทุ่มเทลงไปไยมิใช่กลายเป็นสายน้ำที่ไหลผ่านไปหรือไร

‘ภายในสามวันสามารถส่งคืนได้’ เพียงประโยคเดียว ทำให้จิตใจของหลวนอวิ๋นชูห่อเหี่ยวไปหมด นางเงียบไปทันใด

“ก็ดี ในเมื่อสะใภ้สี่ต้องการ เช่นนั้นก็ทำสัญญาเลยแล้วกัน”

มีคนดีใจก็มีคนกลัดกลุ้ม ชั่วขณะนั้นพ่อบ้านเฮ่อคิดได้แล้วถึงด่านสำคัญที่ต้องผ่าน จึงรับปากอย่างสบายใจ มุมปากยังมีรอยยิ้มจางๆ ประดับอยู่ หลวนอวิ๋นชูเห็นแล้วรู้สึกขัดหูขัดตาเป็นพิเศษ

พายุที่ตั้งเค้ามาพลันสลายไปไม่เหลือร่องรอยในพริบตาเดียว หลี่หวาแอบท่องอมิตาภพุทธอยู่ในใจคำหนึ่ง จากนั้นก็ปรึกษาหารือรายละเอียดปลีกย่อยบางอย่างกับหลวนอวิ๋นชูและพ่อบ้านเฮ่อ หลังจากกำหนดรายละเอียดทุกอย่างลงตัวแล้ว หลี่หวาก็หันไปทางหน้าประตูแล้วกวักมือ หญิงสูงวัยผู้หนึ่งที่ติดตามนางมารีบเดินออกไป ครู่เดียวก็ประคองหีบใบเล็กที่ประณีตงดงามเข้ามาใบหนึ่ง วางลงตรงหน้าหลวนอวิ๋นชู

หลี่หวาหยิบลูกกุญแจออกมาเปิดหีบ หยิบหนังสือสัญญาออกมาปึกหนึ่ง ตรวจสอบรายชื่อของเด็กสาว คัดเลือกไปพลางพูดไปพลาง