ทดลองอ่าน หยกเร้นชะตา บทที่ 87.1-87.2

บทที่ 87.2 พ่ายแพ้ยับเยิน

อันที่จริงเรื่องที่ฉินอี๋พูดเมื่อครู่นี้เป็นเรื่องเหลวไหลเสียครึ่งหนึ่ง หากกลัวว่าเลือกบุตรสาวจากตระกูลขุนนางใหญ่จะทำให้ราชสำนักฝ่ายหน้าเสียสมดุล เช่นนั้นสนมชายามากมายเพียงนั้นในวังมาจากที่ใดกัน ขุนนางมีอำนาจเพียงไรก็ยังเป็นขุนนาง เลือกสนมชายาจากตระกูลขุนนางใหญ่มีแต่จะทำให้พวกเขาสำนึกในบุญคุณ พร้อมทั้งทุ่มเทกำลังทำงานมากขึ้นเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง วิถีของฮ่องเต้อยู่ที่การถ่วงดุล และการถ่วงดุลตำหนักในเดิมทีก็เป็นทักษะการอยู่รอดที่จำเป็นต้องมี

แต่ขณะที่ฉินอี๋รับปากฉู่จิ่นเหยาว่า ‘ไม่มีคนอื่นแน่นอน’ เขารู้ว่าตนเองพูดจากใจจริง

ฉู่จิ่นเหยาถูกกล่อมสำเร็จ บัดนี้เข้าสู่ห้วงนิทราอย่างสบายใจ แต่ฉินอี๋หลอกตนเองไม่ได้ เขาถามซ้ำไปซ้ำมาในใจว่าเพราะอะไร

คำถามนี้อันที่จริงฉินอี๋คิดมาโดยตลอด ตั้งแต่ตอนที่เขาขอพระราชโองการพระราชทานสมรสจนได้สนทนาความในใจกับฉู่จิ่นเหยาในคืนแต่งงาน จวบจนวันนี้ที่ปล่อยให้ฉู่จิ่นเหยาใช้การแสร้งล้มป่วยมาหลอกลวงเขา เขาเติบโตมาท่ามกลางการอบรมสั่งสอนที่ละเอียดถี่ถ้วนและเข้มงวดกวดขันที่สุดในแว่นแคว้น เขาใจดำกับขุนนางได้ แต่ก็เหี้ยมโหดกับตนเองได้ยิ่งกว่า ยี่สิบปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยตระหนี่ที่จะเค้นถามตนเอง คัดเอาความเกียจคร้าน ความลังเล และความรู้สึกว่าโชคช่วยภายในใจตนเองออกมา ขูดเอาเนื้อเน่าที่ดำมืดและรัดรึงเหล่านี้ออกจากกระดูกของเขา จากนั้นก็เดินหน้าไปด้วยความเข้มแข็งแน่วแน่

หลายปีก่อนราชครูก็เคยบอกว่ารัชทายาทฉินอี๋มีปฏิภาณไหวพริบแต่กำเนิด ไม่เพียงด้านตำรับตำราที่ชี้แนะเพียงเล็กน้อยก็เข้าใจ ด้านการใช้พละกำลังอย่างขี่ม้ายิงธนูก็เรียนรู้ได้เร็วกว่าผู้อื่น แม้แต่ใจคนก็ยังตระหนักรู้ได้อย่างฉับไวปานสายฟ้าแลบ เขาใคร่ครวญความคิดความอ่านของพวกเจ้าเล่ห์เหล่านั้นในราชสำนักได้ ดังนั้นมีหรือที่นานปานนี้แล้วจะยังมองหัวใจตนเองไม่ออก

เขาคิดหาคำตอบไม่ได้จริงๆ หรือเขาแค่ไม่ยินดีจะยอมรับ เขาปล่อยให้ฉู่จิ่นเหยาเข้าใกล้เขาทีละก้าว แต่ทุกครั้งที่ฉู่จิ่นเหยาถามว่าเพราะอะไร เขากลับหลบเลี่ยงอย่างหลอกตนเองอยู่ร่ำไป แต่ละวันผ่านไปเช่นนี้ จมลงในปลักโคลนที่ลึกลงทุกที ในที่สุดประกายไฟเล็กๆ ก็ขยายใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นเพลิงกองใหญ่ภายใต้การโหมกระพือของตัวเขาเอง จวบจนวันนี้ฉินอี๋พลันตระหนักได้ว่าแม้แต่หลอกตนเองเขาก็คล้ายจะทำไม่ได้แล้ว

บัดนี้ฉินอี๋มองดูใบหน้ายามหลับของฉู่จิ่นเหยาท่ามกลางแสงเทียนสีเหลืองอบอุ่น นางมีผิวพรรณขาวนวลเนียนปานหยก เรียวคิ้วและดวงตางามคมขำ ริมฝีปากรูปกระจับสีแดงก่ำ ดั่งภาพวาดหญิงงามที่ถูกรังสรรค์ขึ้นด้วยความพิถีพิถัน

ไฉนเลยจะมีข้อยกเว้นมากเพียงนั้น ข้อยกเว้นทั้งหมดก็แค่เพราะว่าสตรีผู้นี้พิเศษเท่านั้นเอง ควรจะตระหนักรู้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ยกเว้นให้สตรีผู้นี้โดยเฉพาะแล้ว แต่ฉินอี๋แข็งใจไม่ลง กว่าเขาจะตระหนักในเรื่องทั้งหมดนี้ได้ก็พ่ายแพ้ยับเยิน เละเทะไม่เป็นท่าแล้ว

ขอเพียงเป็นเรื่องอารมณ์ความรู้สึก กว่าจะรู้สึกตัวล้วนสายเกินไป