ทดลองอ่าน หวนคืนอีกครา สู่ห้วงเวลาแสนงาม เล่ม 3 บทที่ 168-บทที่ 169

เจียงซือหร่านงงงันไป ยังคิดตามไม่ทันในชั่วขณะ

จวบจนมีคนอุทานขึ้น “คุณหนูหลีซานเลือดออกแล้ว!”

นางถึงเพิ่งมาคิดได้ตอนนี้ว่า หรือนางพลั้งมือยิงพลาดไปจริงๆ

นี่เป็นไปไม่ได้!

เจียงซือหร่านถือคันธนูในมือสาวเท้าปราดๆ เข้าไปแล้วผลักเด็กสาวที่ขวางทางออกทันที นางเห็นสภาพของคนที่ถูกเหล่าคุณหนูทั้งหลายรุมล้อมไว้แล้วทำสีหน้าเหลือเชื่อ

“ยิงโดนเจ้าตรงที่ใดรึ”

ทันทีที่เห็นเจียงซือหร่านมาถึง พวกเด็กสาวถอยออกด้านข้างโดยไม่รู้ตัว สายตามองไปที่ธนูในมือนางแล้วเบนออกอย่างว่องไว

เฉียวเจาอยู่ตรงกลางกลุ่มคนยกมือกุมแก้มขวาไว้ โลหิตแดงฉานซึมทะลักออกมาตามร่องนิ้วรวมกันเป็นสายไหลลงมาตามหลังมือหยดลงเปื้อนกระโปรงสีสะอาดตาเป็นปื้นสีแดงในเวลาอันสั้น

ฝ่ามือของนางเรียวเล็กขาวผ่องกับอาภรณ์เรียบง่ายยังขับเน้นให้โลหิตเด่นสะดุดตามากขึ้น อีกทั้งเป็นแผลบนใบหน้าซึ่งมีความสำคัญยิ่งชีพต่อสตรี เป็นเหตุให้มองเห็นแวบแรกก็แข้งขาอ่อนแล้ว

“เจ้าเป็นอะไรไป ใช่หรือไม่ว่าขยับตัวไปมา” เจียงซือหร่านกัดริมฝีปากเอ่ยถามด้วยความโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ใบหน้านางร้อนวาบๆ เป็นระลอก

“คุณหนูเจียง” สุ้มเสียงเย็นชาดังขึ้น เป็นสวี่จิงหงเอ่ยปากพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ในเวลานี้ ไม่สมควรดูว่าอาการบาดเจ็บของคุณหนูหลีซานเป็นเช่นไรกันแน่หรอกหรือ”

หลันซีหนงขมวดคิ้วดุจเดียวกัน นางเอ่ยถามตู้เฟยเสวี่ย “คุณหนูตู้ หมอในจวนเล่า ยังไม่รีบไปเชิญมาอีกหรือ”

เด็กสาวทุกคนพากันส่งเสียงเออออเห็นด้วย ตู้เฟยเสวี่ยหน้าเสียสั่งให้สาวใช้ไปเชิญหมอมา พลันได้ยินเสียงเด็กหนุ่มกล่าวขึ้น “เฟยเสวี่ย เกิดอะไรขึ้น”

ตู้เฟยเสวี่ยหันไปมอง เห็นพี่ชายฝาแฝดตู้เฟยหยางยืนมุ่นคิ้วอยู่ไม่ไกล ด้านข้างยังมีเด็กหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันยืนอยู่อีกสองสามคน ส่วนชายหนุ่มเพียงสองคนที่เรือนกายสูงเลยศีรษะพวกเด็กหนุ่มเป็นคืบก็คือจูเยี่ยนกับหยางโฮ่วเฉิง

พอเห็นพี่ชายฝาแฝด ตู้เฟยเสวี่ยที่ลนลานทำอะไรไม่ถูกก็พบที่พึ่งในที่สุด นางยกชายกระโปรงวิ่งเข้าไปหา บอกเขาด้วยใบหน้าซีดเผือด “มีคนได้รับบาดเจ็บ ข้าให้คนไปเชิญหมอมาแล้ว”

หยางโฮ่วเฉิงตาไว มองปราดเดียวก็เห็นลูกธนูตกอยู่บนพื้น เขากระซิบพูดกับจูเยี่ยน “คงมิใช่ยิงธนูโดนคนแล้วกระมัง”

ตู้เฟยหยางได้ยินแล้วสีหน้าแปรเปลี่ยนไป

เขารู้ว่าวันนี้น้องสาวของเขาเป็นเจ้าภาพเชิญพวกคุณหนูในชุมนุมฟู่ซานมาสังสรรค์กันส่วนตัวในจวน แล้วคุณหนูเหล่านี้ล้วนมีชาติตระกูลไม่สามัญ หากยิงธนูโดนใครจริงๆ เช่นนั้นน้องสาวของเขาต้องรับผิดชอบในฐานะเจ้าภาพ

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ใครได้รับบาดเจ็บ แล้วบาดเจ็บได้อย่างไร” ตู้เฟยหยางซักไซ้อย่างร้อนรน

ตู้เฟยเสวี่ยกำลังแตกตื่น ได้ยินเขาถามก็พรั่งพรูออกมาจนหมดเปลือก “ก็หลีซานอย่างไรเล่า นางเป็นคนใหม่ที่เพิ่งเข้าร่วมชุมนุมฟู่ซาน สุ่มไม้ติ้วตามกฎได้คุณหนูเจียงเป็นคนตั้งหัวข้อให้ คุณหนูเจียงอยากทดสอบความกล้าของนาง จึงให้นางวางลูกท้อบนศีรษะ แล้วคุณหนูเจียงเป็นคนยิงลูกท้อ ผลปรากฏว่า…”

นางพูดไม่ทันจบความ จูเยี่ยนกับหยางโฮ่วเฉิงก็หน้าเปลี่ยนสี สาวเท้าก้าวใหญ่เดินไปทางกลุ่มเด็กสาว

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 11 ก.ค. 65  เวลา 12.00 น.