ทดลองอ่าน ห้วงฝันบันดาลรัก บทที่ 101-102

บทที่ 101 เทียบเชิญ

เรื่องที่ตี้ซานเมิ่งก็คือหวงหร่างแพร่กระจายออกไปในค่ำคืนเดียว

และสิ่งที่ใต้หล้ารับรู้ไปพร้อมกันยังมีเรื่องที่ตี้ซานเมิ่งจะรับใช้ราชสำนัก กลายเป็นซือเสวียในกองเสวียนอู่ของกรมซือเทียน

ราษฎรตีต่างป่าวประกาศด้วยความปีติยินดี วิ่งไปแจ้งข่าวแก่กัน

ยามนี้บารมีของราชสำนักเป็นดั่งเรือที่สูงขึ้นตามน้ำจริงๆ

ส่วนเบี้ยหวัดของหวงหร่างย่อมมิอาจคิดคำนวณเป็นรายเดือนเหมือนพวกเป้าอู่ได้ ราชสำนักตัดสินใจจ่ายเบี้ยหวัดให้นางเดือนละหนึ่งหมื่นตำลึง อีกทั้งผลกำไรที่ได้จากการขายเมล็ดพันธุ์จำหน่ายทั้งหมดที่เป็นชื่อนาง ราชสำนักจะแบ่งให้นางสามส่วน โดยราชสำนักเป็นผู้จัดจำหน่ายแทนนาง

ตอนที่หวงหร่างลงนามในสัญญายังไม่ทันคิดว่าตนจะกลายเป็นมหาเศรษฐีอย่างไร!

แต่มหาเศรษฐีผู้นี้พอกลับถึงกรมซือเทียนก็ถูกหัวหน้าสำนักปรับปรุงพันธุ์พืชจงจื่อกุยไล่ตียกหนึ่ง

ไม่ง่ายเลยกว่าหวงหร่างจะหนีออกมาจากสำนักปรับปรุงพันธุ์พืชได้ แต่แล้วก็พบเหมียวอวิ๋นจือที่กำลังเดือดดาลอีก

นางกำลังจะหนีออกจากกรมซือเทียน สุดท้ายก็ถูกเหอซีจินกับชวีม่านอิงจับตัวไว้

สุดท้ายทุกฝ่ายมาสมทบกัน เหมียวอวิ๋นจือกับจงจื่อกุยคอยกระพือไฟอยู่ข้างๆ ชวีม่านอิงถือไม้กวาด ‘ทักทาย’ บั้นท้ายของหวงหร่างอย่างใกล้ชิด

แม้กระทั่งเหอซีจินที่ลำเอียงรักใคร่คนของตนเองที่สุดมาแต่ไหนแต่ไรยังเอ่ยว่า “สะ…สะ…สมควรแล้ว! ซะ…ซะ…ซะ…ซุกซน!”

กรมซือเทียนวุ่นวายโกลาหล ทว่าบรรยากาศในสำนักเซียนอวี้หูกลับหนักอึ้ง

เซี่ยหลิงปี้กับเซี่ยหงเฉินนั่งเผชิญหน้ากัน เซี่ยหลิงปี้กล่าวว่า “เหตุใดหวงหร่างผู้นี้ถึงใช้กระบี่แห่งจิตได้”

เซี่ยหงเฉินตอบ “ข้ากำลังตรวจสอบขอรับ นางเป็นบุตรสาวของหวงซู่ เกิดในตำบลเซียนฉา ไม่เกี่ยวข้องอันใดกับสำนักเรา เรื่องกระบี่แห่งจิตแปลกประหลาดโดยแท้”

เซี่ยหลิงปี้เอ่ยเสียงเคร่งขรึม “มิใช่แค่กระบี่แห่งจิต แต่นางยังเชี่ยวชาญมรรคากระบี่ของสำนักเซียนอวี้หู พลังวัตรเช่นนี้มิใช่ศิษย์สายรองเด็ดขาด ต้องเป็นศิษย์สายตรงเป็นแน่”

เซี่ยหงเฉินตอบ “ข้าจะตรวจสอบดูอีกครั้งขอรับ”

ตอนเอ่ยคำพูดนี้เขาเหลือบมองเซี่ยหลิงปี้คราหนึ่ง…แต่ไหนแต่ไรเขาไม่สนใจเรื่องราวทางโลก แต่จู่ๆ กลับสนใจเรื่องของหวงหร่างมากเพียงนี้ อีกทั้ง…ตอนนั้นหวงหร่างเปิดเผยกระบี่แห่งจิตเพราะถูกคนร้ายโจมตี

เวลานั้นเขาไม่อยู่ในเหตุการณ์ แต่กลับรู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี

ช่างประหลาดแท้

เซี่ยหงเฉินเป็นคนมีไหวพริบ แม้จะรู้สึกแปลกใจ แต่ก็มิได้กล่าวออกมา

ความเป็นมาของหวงหร่าง เซี่ยหงเฉินตรวจสอบดูหลายครั้ง นางไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับสำนักเซียนอวี้หูแม้แต่น้อยจริงๆ

นางถูกเหอซีจินรับตัวไปตอนอายุแปดขวบ แต่ก็ไม่เคยฝึกฝนเพลงกระบี่ในสำนักกระบี่หรูอี้มาก่อน กลับมุ่งหน้าไปสำนักปรับปรุงพันธุ์พืชที่ตั้งอยู่ในเมืองหลวงภายในปีนั้น

…นางไม่ฝึกบำเพ็ญมรรคายุทธ์ แต่เหตุใดถึงสามารถสำแดงมรรคากระบี่ขั้นสูงของสำนักเซียนอวี้หูได้

ทั้งที่มิได้มีประสบการณ์ในการปรับปรุงพันธุ์พืชสักเท่าไร เหตุใดถึงสามารถกดดันซีไหวอี้ ปรับปรุงพันธุ์พืชเลื่องชื่อในใต้หล้าออกมาภายใต้นามของตี้ซานเมิ่ง

เซี่ยหงเฉินศึกษาหวงหร่างซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในใจเต็มไปด้วยความกังขาอย่างแท้จริง รู้สึกแปลกประหลาดอย่างบอกไม่ถูก