ทดลองอ่าน อี๋เหนียงห้าขององค์หญิง บทที่ 13-บทที่ 14

ปากบอกว่าจะพักผ่อนแต่หัววัน แต่จือจือนอนไม่หลับเอาเสียเลย ได้แต่พลิกกลับไปกลับมาอยู่บนเตียง ไฉ่หลิงที่นอนอยู่ในห้องด้านนอกเข้าใจผิดคิดว่านางลุกขึ้นมาเปลี่ยนเสื้อผ้ากลางดึก จึงส่งเสียงถามอยู่หลายครั้ง จือจือทำได้แค่บอกว่ารู้สึกแปลกที่

พอตื่นมาส่องกระจกในตอนเช้าก็พบว่าใต้ตามีรอยคล้ำบางๆ อย่างที่คิด

ไฉ่หลิงเข้ามาช่วยแต่งตัวให้ ความจริงสาวใช้ประหลาดใจอย่างมาก ในบรรดาหญิงสาวทั้งสี่ที่แต่งเข้ามา อี๋เหนียงห้ามีชาติกำเนิดต่ำต้อยที่สุด ทว่าเมื่อวานตอนเห็นการประดับตกแต่งในเรือนกลับดูไม่ตกตะลึงเลยสักนิด บุคลิกท่าทางดูเหมือนชนชั้นสูงด้วยซ้ำ ตอนเช้าพอนางยกน้ำชาไปให้ถ้วยหนึ่ง อี๋เหนียงห้ายังรู้ว่าใช้สำหรับบ้วนปาก

นอกจากนั้นอี๋เหนียงห้าผู้นี้ช่างงดงามเสียจริงๆ ผิวหน้าขาวเนียนราวกับไข่ปอก กลิ่นกายหอมจรุง ขนาดบนเตียงที่เจ้าตัวนอนเมื่อคืนยังติดกลิ่นหอมจางๆ

ไฉ่หลิงเคยได้ยินมาว่าโลกเรามีหญิงงามประเภทหนึ่งที่ตัวหอมแต่กำเนิด

นางช่วยหวีผมให้พลางเอ่ยถาม “อี๋เหนียงห้าอยากทำผมทรงอะไรเจ้าคะ”

“อะไรก็ได้” จือจือนิ่งคิดเล็กน้อย ก่อนจะเสริมขึ้นมาอีก “ยิ่งดูธรรมดาเท่าไรยิ่งดี”

ไฉ่หลิงชะงัก ก่อนจะรับคำสั่ง

เสื้อผ้าในตู้ตัดเย็บตามขนาดรูปร่างของจือจือทั้งสิ้น จือจือกวาดตามองผ่านๆ ตอนแรกตั้งใจว่าจะแต่งกายให้เรียบที่สุด แต่พลันนึกขึ้นได้เสียก่อนว่าเมื่อชาติที่แล้วอนุคนอื่นๆ ล้วนแต่แต่งตัวงดงามตระการตาไปเข้าเฝ้าองค์หญิงทั้งสิ้น หากนางแต่งเรียบๆ จะยิ่งเด่นกว่าเก่า

“ไฉ่หลิง เอาตัวนี้แล้วกัน” นางนึกถึงทรงผมตนเองขึ้นมาได้ “ไฉ่หลิง ทำผมใหม่ เอาทรงที่ซับซ้อนหน่อย แต่ไม่ต้องวิจิตรพิสดารมาก”

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 11 ต.ต. 64 เวลา 12.00 น.