ทดลองอ่าน อี๋เหนียงห้าขององค์หญิง บทที่ 5-บทที่ 6

จือจือโผล่หัวออกมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ ก่อนจะผงะไปกับสิ่งที่ได้เห็น เพราะวิญญาณล่องลอยทั้งสองที่อยู่ตรงหน้านางงดงามหมดจด ทั้งที่เสียงพูดเป็นเสียงของหญิงชรา

โดยเฉพาะวิญญาณที่อยู่ทางซ้าย จือจือไม่เคยเห็นใครงามเท่านั้นมาก่อน ถ้าจะให้หาคนมาเทียบด้วย ก็คงมีแต่องค์หญิงตัวปลอมผู้นั้นที่พอจะสูสี

“นางหนู ออกมาได้แล้วหรือ” วิญญาณที่อยู่ทางขวามองนางยิ้มๆ

วิญญาณที่อยู่ทางซ้ายอมยิ้มบ้าง “หนุ่มรูปงามสำคัญกว่าอะไรทั้งหมด มีหรือนางจะทนไหว จริงหรือไม่เล่า”

จือจือยังคงมองดวงวิญญาณตรงหน้าอย่างหวาดระแวง กลัวว่าทั้งคู่จะกลายเป็นหน้าผีแบบไม่ให้ตั้งตัว ขณะเอ่ยทวงเสียงอ่อย “พวกท่านบอกว่าถ้าข้าโผล่ออกจากผ้าห่มจะสอนวิธีมัดใจคุณชายเซี่ยงให้ข้า”

วิญญาณล่องลอยที่อยู่ทางซ้ายยกมือป้องปากหัวเราะ “สตรีเรากลัวอะไรที่สุด เจ้ารู้หรือไม่”

“อะไรหรือ” จือจือถามอย่างไม่เข้าใจ

“พวกบุรุษมีแต่ต่ำช้าทั้งนั้น ยิ่งเราตามตื๊อเท่าไร บุรุษยิ่งไม่ชอบ โดยเฉพาะบุรุษที่มองตัวเองเป็นวิญญูชนที่ตั้งอยู่ในศีลธรรมอย่างเจ้าหนุ่มนี่ มักจะทำตัวสุขุมเรียบร้อย ชอบก็บอกว่าไม่ชอบ แม้ความจริงจะชอบแทบขาดใจ ก็ต้องสะกดจิตตัวเองว่าเกลียด” วิญญาณล่องลอยทางซ้ายเขยิบเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด จือจือกำลังฟังอย่างตั้งอกตั้งใจจนลืมถอยหนี

“รู้หรือไม่ว่าบุรุษชอบสตรีแบบใดที่สุด”

“สตรีแบบใด”

วิญญาณดวงนั้นคลี่ยิ้มงามเย้ายวน “บุรุษฉลาดชอบสตรีโง่ บุรุษโง่ชอบสตรีฉลาด แต่ไม่ว่าบุรุษจะโง่หรือฉลาดก็ล้วนชอบสตรีรูปงามไม่ต่างกัน” พูดพลางเอื้อมมือมาหาพวงแก้มจือจือ ทั้งที่สัมผัสไม่ได้ แต่จือจือกลับรู้สึกว่ามือข้างนั้นกำลังลูบไล้ใบหน้าตน วิญญาณดวงนี้งดงามเหลือเกิน งามเสียจนนางอดไม่ได้ที่จะมองจ้อง

อันที่จริงสตรีก็ชอบมองสตรีหน้าตาสะสวยเช่นกัน ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัวจือจือ

อากัปกิริยาของอีกฝ่ายดูมีเสน่ห์ตรึงสายตาทุกความเคลื่อนไหว ทั้งที่เสียงแก่หง่อมออกอย่างนั้น ทว่าแค่ชม้ายตาทีเดียวก็สะกดใจให้ลุ่มหลงได้แล้ว