ทดลองอ่าน เกิดใหม่เพื่อคืนฐานะเดิม บทที่ 1

ทว่าในใจเขาก็ยอมรับว่ามีแต่ฉยงเหนียงที่คู่ควรเป็นภรรยาของเขา สัมพันธ์ลับๆ อันฉาบฉวยกับชุยผิงเอ๋อร์นี้เขามิได้อยากจะให้ภรรยาล่วงรู้แม้แต่น้อย

เพียงแต่วันนี้ไม่รู้เพราะเหตุใดเด็กรับใช้ที่คอยดูต้นทางให้เขาเสมอกลับหายไปไม่เห็นร่องรอย ทำให้ภรรยาที่กลับเรือนมากะทันหันเห็นสภาพอันทุลักทุเลของเขาเข้าอย่างจัง

คิดมาถึงตรงนี้เขาก็อดไม่ได้ต้องกวาดตามองชุยผิงเอ๋อร์ที่ยังคงเปล่งเสียงร่ำไห้ สัญชาตญาณบอกเขาว่านางอาจคิดไม่ซื่อเล่นลูกไม้บางอย่างก็เป็นได้

ทว่า…เรื่องแดงเช่นนี้ก็ดีเหมือนกัน อย่างที่ชุยผิงเอ๋อร์กล่าว ถึงอย่างไรนางก็คือคุณหนูตัวจริงของจวนสกุลหลิ่ว จะปฏิบัติกับนางอย่างไม่เป็นธรรมมิได้ อีกอย่าง ด้วยนางไม่อาจให้กำเนิดบุตร และที่ผ่านมาก็รักถนอมลูกๆ ทั้งคู่ของเขามาก ภายหน้านางแต่งเข้าจวนสกุลซั่งย่อมไม่มีทายาทมาคุกคามฐานะบุตรสายตรงที่เกิดจากฉยงเหนียง เขายิ่งไม่มีทางจะหลงอนุจนทิ้งขว้างภรรยา เขาจะแบ่งปันความรักให้ทั่วถึงอย่างแน่นอน เช่นนี้ก็ดีพร้อมต่อทั้งสองฝ่ายมิใช่หรือไร

จริงอยู่เขาลักลอบคบชู้เช่นนี้ทำให้ฉยงเหนียงเสียหน้า แต่เขานึกว่าด้วยความรู้สึกติดค้างที่นางมีต่อชุยผิงเอ๋อร์มาช้านาน เรื่องรับอนุย่อมลุล่วงได้โดยปริยาย เพียงแต่ไม่รู้ว่าท่านพ่อตากับท่านแม่ยายจะยอมหรือไม่ จะรู้สึกหรือไม่ว่าฐานะอนุไม่เป็นธรรมต่อคุณหนูสกุลหลิ่วตัวจริง

ทว่าภรรยาที่เยือกเย็นวางตัวดีเสมอมากลับลงมือตบผู้อื่นราวหญิงชาวบ้านที่ป่าเถื่อน ซ้ำเอ่ยประชดเหน็บแนมเขาอีกด้วย นี่เป็นสิ่งที่เขาคาดไม่ถึงโดยสิ้นเชิง

เมื่อมองเห็นประกายอันเย็นเฉียบในดวงตารูปเมล็ดซิ่งคู่งามของฉยงเหนียง เขาก็พลันเบื้อใบ้ไปชั่วขณะ มือที่พยุงชุยผิงเอ๋อร์อยู่ก็คลายออกช้าๆ

หลังจากพูดถากถางสามีจบ นางก็หันไปมองชุยผิงเอ๋อร์ที่ยังหลั่งน้ำตาไม่หยุด “ส่วนเจ้า…ก็ไม่ต้องมาเสแสร้งเป็นเจ้าทุกข์ต่อหน้าข้า! เดิมทีข้าเองก็ไม่รู้หรอก จนกระทั่งเร็วๆ นี้บังเอิญได้ยินคำสนทนาส่วนตัวของท่านพ่อท่านแม่ ข้าถึงได้เข้าใจคดีอุ้มบุตรสาวผิดตัวในครั้งนั้นชัดแจ้งเสียที เจ้าจะกลับไปถามท่านพ่อท่านแม่ดูเองก็ได้ว่าเหตุใดตอนนั้นถึงอุ้มผิดตัว! เดิมทีเพื่อจะลี้ภัยและรักษาสายเลือดผู้สืบสกุลของตนไว้ พวกท่านจึงขโมยบุตรชายของผู้อื่นมาตบตาศัตรูที่บุกมากลางทาง แต่ใครจะรู้ว่าหลังจากพ้นภัยแล้วมาสลับตัวคืน แม่นมสองคนของสกุลหลิ่วจะรีบร้อนจนผิดพลาด ต่างคนต่างก็ไปสลับเด็กมารอบหนึ่ง แม้ทารกชายสองคนจะถูกสลับคืนเรียบร้อย แต่กลับสลับข้ากับเจ้าผิดไป แม่นมที่สลับเด็กผิดมาสังเกตเห็นในภายหลัง ด้วยเกรงว่าเจ้านายจะเอาโทษนางจึงปิดบังเรื่อยมา จวบจนก่อนตายถึงได้เปิดเผยความจริง ต้นเหตุของเวรกรรมในครั้งนี้ใช่ข้ากับสกุลชุยเป็นผู้ก่อเสียเมื่อไร!”

ถ้อยคำที่นางเอ่ยนี้ไม่มีความเท็จแม้สักนิด ดังนั้นจะว่าไปแล้วสกุลชุยต่างหากคือเจ้าทุกข์ที่แท้จริง

แม้ชุยผิงเอ๋อร์ต้องซัดเซพเนจร แต่สาเหตุก็มิใช่เพราะสามีภรรยาสกุลชุยละโมบในลาภยศจึงขายบุตรสาวไปเป็นนางบำเรอ

ตามข้อเท็จจริงที่ฉยงเหนียงส่งคนไปสืบมาได้ในภายหลัง เห็นชัดว่าเป็นชุยผิงเอ๋อร์เองที่ตอนนั้นอายุน้อยมองสถานการณ์ตื้นเขิน รังเกียจว่าบุตรชายของครอบครัวฐานะดีที่สามีภรรยาสกุลชุยเลือกให้ไม่สูงศักดิ์มั่งมีพอ นางอาศัยว่ามีรูปโฉมงดงามทั้งยังอ่อนเยาว์จึงลอบหนีออกจากบ้าน แล้วเป็นฝ่ายไปติดตามหลางอ๋องเพื่อจะเป็นนางบำเรอของเขา เพียงแต่ต่อมาเมื่อได้เข้าจวนอ๋องจริงๆ ค่อยรู้ซึ้งถึงนิสัยใจคออันโหดร้ายของหลางอ๋องฉู่เสีย นางจึงร้องร่ำรำพันไม่เลิกรา

สิ่งที่ฉยงเหนียงกล่าวมา อันที่จริงชุยผิงเอ๋อร์รู้เรื่องอยู่ก่อนแล้ว แต่นั่นแล้วอย่างไร หากมิใช่เมื่อแรกอุ้มเด็กผิดตัว ลูกคนชั้นต่ำอย่างฉยงเหนียงมีหรือจะได้เสพสุขกับลาภยศที่ไม่สิ้นสุดของสกุลหลิ่ว และได้ครองชื่อเสียงอันดีงามเป็นคุณหนูชนชั้นสูงของเมืองหลวงอยู่เช่นนี้รึ สิ่งที่เจ้าติดค้างข้าผิงเอ๋อร์…ต่อให้ชดใช้อย่างไรก็ไม่มีวันหมดสิ้นหรอก!