ทดลองอ่าน เชิดรักมังกรซ่อนเงาหงส์ บทที่ 84-85

ชิวหมิงเยี่ยนไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่มองซั่นหมัวมัวอย่างเย็นชาตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า นางสวมเสื้อตัวสั้นลายใบไผ่สีเขียวมรกตแซมด้วยดอกไม้เล็กๆ จับคู่กับกระโปรงจีบลายพระจันทร์หรูอี้ ทรงผมรวบตึงเป็นมวยเมฆาอยู่ข้างหู เสียบปิ่นปักผมประดับมุกเป็นรูปดอกไม้ปะการัง ผัดหน้าด้วยผงชาดจนใบหน้าแดงเถือก มองอย่างไรก็มิใช่การแต่งกายหยาบๆ ของนางพญาอสูรแขนเหล็กแห่งกองทัพในอดีตจริงๆ

มิน่าเล่าน้ำเสียงของหลี่ว์อวี้ต๋าเมื่อไม่กี่วันก่อนถึงได้เจือไปด้วยความชอกช้ำใจถึงเพียงนั้น เดิมทีเขายังชื่นชมความยึดมั่นในการครองตนเป็นม่ายของซั่นเถี่ยฮวาที่ปฏิเสธคนที่อายุน้อยกว่าอย่างหลี่ว์อวี้ต๋านี้ได้อย่างไม่ไยดี แต่คิดไม่ถึงเลยว่านางพญาอสูรแขนเหล็กผู้นี้กลับมีความคิดมักใหญ่ใฝ่สูงเหลือเกิน ไม่เพียงแต่ต้องเป็นเด็กหนุ่มเท่านั้น แต่หน้าตาต้องหล่อเหลาอีกด้วย! เมื่อเทียบกับโอรสสวรรค์หนุ่มผู้สง่างามแล้ว หลี่ว์อวี้ต๋าที่หนวดเครารกรุงรังนั่นก็ไม่ใช่คู่แข่งที่สูสีกันจริงๆ…

ครั้นคิดดังนี้คำพูดที่ออกจากปากของอัครมหาเสนาบดีชิวก็ค่อนข้างเสียดสีอยู่ในที “เดิมทีได้ยินแม่ทัพหลี่ว์พูดว่าแม่ทัพซั่นงามขึ้นกว่าเดิมอย่างผิดหูผิดตา ข้าก็ยังไม่เชื่อสักเท่าใด ตอนนี้ถึงได้รู้ว่าคำพูดของหลี่ว์อวี้ต๋านั้นไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย บรรยายความงามของแม่ทัพซั่นจากที่เห็นและเป็นอยู่ในขณะนี้ได้ไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำไป เพียงแต่แม่ทัพซั่น ตอนนี้ท่านอยู่ในวังนี่แล้ว ขอจงอย่าได้ลืมเจตนาเดิมที่ท่านราชครูส่งท่านมาที่นี่เป็นอันขาด อย่ามัวแต่หมกมุ่นครุ่นคิดเกาะบุรุษหมายไต่เต้าขึ้นที่สูงจนลืมกำพืดของตนเองเสียเล่า!”

คำพูดของชิวหมิงเยี่ยนตั้งใจสื่อความนัยบางอย่าง แต่พอเข้าไปในหูของซั่นเถี่ยฮวากลับถูกตีความไปเป็นคนละเรื่อง นางนึกถึงคำพูดของหลี่ว์อวี้ต๋าที่เมาแล้วพูดจาหยอกล้อนางในวันนั้น ไม่แน่ว่าปากไม่มีหูรูดของเจ้านั่นอาจเผลอพูดจาพล่อยๆ อะไรออกไปบนโต๊ะสุรากับสหายร่วมรบเก่าๆ ก็เป็นได้ จึงไพล่คิดไปว่าชิวหมิงเยี่ยนผู้นี้ก็พลอยเอาอย่างบ้าง ยกคำพูดของหลี่ว์อวี้ต๋ามาพูดจาเย้าแหย่ถากถางนางอีกคน!

นางโกรธจนใบหน้าแดงก่ำโดยไม่จำเป็นต้องผัดแป้งชาดเลยในทันใด สัญชาตญาณความดุร้ายของนางพญาอสูรที่เก็บกดอยู่ในวังมานานแทบจะสะกดข่มไม่ไหวไปชั่วขณะหนึ่ง นางจ้องหน้าชิวหมิงเยี่ยนด้วยท่าทางเอาเรื่อง “หากยังกล้าพูดจาเหลวไหลอีกล่ะก็ อย่าต่อว่านางพญาอสูรอย่างข้าที่ทุบตีอัครมหาเสนาบดีอย่างเจ้าให้ฟันหน้าร่วงกระเด็นจนหาไม่เจอเล่า!”

พูดจบก็สะบัดผ้าเช็ดหน้าในมือแล้วเดินจากไปอย่างขุ่นเคือง!

ชิวหมิงเยี่ยนในฐานะกุนซือซึ่งแทบไม่ต้องออกรบด้วยตนเองเลย ไม่เคยเห็นนางพญาอสูรแขนเหล็กที่เลื่องชื่อแห่งค่ายทหารแสดงท่าทางข่มขู่ดุร้ายเยี่ยงนี้มาก่อน พอเจอคำขู่เข้าไปก็ทำเอายืนตกตะลึงอ้าปากค้างอยู่กับที่ไปชั่วขณะหนึ่งเลยทีเดียว ตั้งแต่เข้าร่วมกองทัพมาเส้นทางของเขาก็ราบรื่นไร้อุปสรรคมาโดยตลอด ประสบความสำเร็จตั้งแต่ยังหนุ่ม ไม่มีใครกล้าพูดจาสามหาวกับเขาเช่นนี้มานานพอดูแล้ว

แต่ปกติแล้วซั่นเถี่ยฮวานั่นก็เป็นคนสำรวมมีระเบียบวินัยดี คำพูดวันนี้ต้องไปจี้ใจดำของนางเข้าแน่ๆ ถึงได้อับอายจนโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงอย่างนี้ นี่คงถูกยาเสน่ห์อะไรเข้าไปถึงทำให้จิตใจมืดบอดไปแล้ว

ฮ่องเต้พระองค์นั้นช่างน่ากลัวอย่างกับปีศาจจริงๆ! ใครเข้าใกล้เป็นไม่ได้ เหมือนถูกอาคมสะกดให้ลุ่มหลงลืมตัวสูญเสียสติสัมปชัญญะกันไปหมด!