ทดลองอ่าน เหมียว เหมียว เหมียว แมวน้อยอลเวง บทที่ 1-2

ไม่รู้ผ่านไปนานแค่ไหน ปลาอาจจะกินหมดแล้ว การวิวาทของพวกเขาก็ค่อยๆ หยุดพักลง จู่ๆ ผู้หญิงก็เปิดม่านมุ้งเดินออกมา ฉันรีบมุดเข้าไปใต้เตียง มองการเคลื่อนไหวของหล่อนด้วยความตื่นเต้น

ดูเหมือนหล่อนจะไม่เห็นฉัน เพียงพูดกับผู้ชายที่อยู่บนเตียงว่า “ข้าไปครู่เดียวก็มาแล้ว” จากนั้นก็หยิบเสื้อผ้าหลายตัวที่อยู่บนพื้นขึ้นมาคลุมร่าง บิดเอวเดินออกจากประตูห้องไป

ฉันเห็นผู้หญิงออกไปแล้ว จึงเดินออกมามองมุ้งบนเตียง นึกถึงปลาที่แสนเอร็ดอร่อย ในที่สุดก็อดใจไม่ไหวค่อยๆ เลิกมุ้งตรงปลายเตียงขึ้นเล็กน้อยแล้วมองเข้าไปข้างใน หวังจะได้เห็นน้ำแกงและเศษปลาที่กินเหลือ

ผู้ชายกำลังหลับตาพักผ่อนจึงไม่เห็นฉัน ฉันทำใจกล้าค่อยๆ ปีนขึ้นไปกวาดตามองรอบหนึ่ง ไม่พบร่องรอยใดๆ ของปลา กลับพบของเล่นประหลาดตรงหว่างขาทั้งสองข้างของเขา

นั่นคืออะไร แดงๆ เล็กๆ คล้ายหัวเต่า

ฉันเดินไปดูข้างๆ ด้วยความอยากรู้ ยื่นกรงเล็บไปแตะเบาๆ

นึกไม่ถึงว่าเต่านั่นจะขยับตัว! ฉันตกใจผงะถอยไปก้าวหนึ่ง

มีชีวิต…เป็นสิ่งมีชีวิต…

ฉันรวบรวมความกล้า แตะเบาๆ ไปอีกครั้ง

เต่านั่นก็กระดุกกระดิกอีก! ผู้ชายส่งเสียงครางออกมา “อวี๋เอ๋อร์…สบายยิ่งนัก ทำต่อไป…”

ของสิ่งนี้กับปลามีอะไรเกี่ยวข้องกัน หรือว่าต้องเอาชนะเขาจึงจะมีปลากิน ฉันก้มหน้าลงมองของที่คล้ายหัวเต่าตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ หลังจากลังเลอยู่ชั่วขณะ ก็ออกแรงเล็กน้อยตะปบกรงเล็บลงไป

ประสบความสำเร็จ! เต่าถูกตบแบนไปแล้ว ที่น่าเสียดายก็คือเตียงทั้งหลังก็ถูกกรงเล็บของฉันตบจนหักเป็นสองท่อนไปด้วย

“อ๊ากกก!” ผู้ชายร่วงตกลงไปที่พื้น กุมเต่าเอาไว้พลางส่งเสียงร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือด

ท่ามกลางเสียงร้องโหยหวนของเขา ฉันรู้สึกใจฝ่อเล็กน้อย จะอย่างไรก็ทำเตียงของผู้อื่นพัง คงต้องโดนด่าแน่ จึงรีบเดินเข้าไป คิดจะประจบเอาใจด้วยการนอนเกลือกกลิ้งบนพื้นสักหลายรอบเป็นการขอโทษ

แต่คิดไม่ถึงว่าผู้ชายคนนั้นกลับเกลือกกลิ้งไปมาหนักกว่าฉันเสียอีก เขาเกลือกกลิ้งไปเนื้อตัวก็แข็งเกร็ง อวัยวะทั้งห้าบนใบหน้ายับยู่เข้าหากัน น้ำตาและน้ำมูกไหลย้อย ท่าทางเหมือนเจ็บปวดอย่างมาก

เตียงหลังนี้คงล้ำค่ามากแน่…

เพื่อแสดงความรู้สึกเสียใจอย่างนอบน้อมและจริงใจ ฉันจึงใช้อุ้งเท้ากดขาเขาไว้ จากนั้นก็เอาศีรษะถูไถคลอเคลีย ทางหนึ่งถูไถ ทางหนึ่งก็ร้อง “เมี้ยวๆ” กล่าวขอโทษ

ในที่สุดเขาก็ยอมรับการขอโทษของฉัน นอนหลับไปด้วยความพอใจ ทั้งยังหลับจนน้ำลายฟูมปาก

โปรดติดตามตอนต่อไป