ทดลองอ่าน เหมียว เหมียว เหมียว แมวน้อยอลเวง บทที่ 14-15

ข้าค่อยๆ เลิกผ้าห่มขึ้นทีละน้อย จากนั้นก็มุดเข้าไป ค่อยๆ ขยับตัวเข้าไปถึงตรงกลาง ขดร่างเป็นก้อนกลมนอนอิงแอบอยู่ข้างกายเทพปี้ชิง

ร่างของเทพปี้ชิงดูเหมือนจะสั่นสะท้านเล็กน้อย ผิวของเขาเย็นมาก เย็นยะเยือกคล้ายไม่มีความร้อนในร่างกายสักเท่าไร ข้าอดที่จะกุมมือเขาเอาไว้ไม่ได้ คิดจะถ่ายเทความอบอุ่นในร่างของตนไปให้เขาสักเล็กน้อย

ปรับเปลี่ยนท่านอนอยู่ในผ้าห่มอยู่หลายท่า ในที่สุดก็ขยับจนได้ตำแหน่งที่สบายที่สุด ข้าหลับตาลงด้วยความพึงพอใจ เตรียมจะเข้าสู่ดินแดนแห่งความฝัน

คิดไม่ถึงว่าจู่ๆ ผ้าห่มที่อยู่บนร่างจะถูกดึงออก ความหนาวเย็นพลันไหลทะลักเข้ามา เทพปี้ชิงคว้าข้อมือข้า ถามอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน “เจ้ามาทำอะไรที่นี่”

“เมี้ยว” ข้าบิดร่างเล็กน้อย พยายามจะดิ้นให้หลุดจากการบีบรัดข้อมือของเขาแล้วชี้แจง “ข้ามานอน”

“ไยไม่กลับไปห้องของตน! มาที่นี่ด้วยเหตุใด!”

ข้าบอกอย่างน่าสงสาร “เตียงของข้าไม่สบายเหมือนเตียงท่าน…”

สีหน้าของเทพปี้ชิงเปลี่ยนเป็นไม่ชวนมอง มือที่กุมข้อมือข้าไว้ก็ยิ่งรัดแน่น “ด้วยเหตุผลนี้ ถึงกับทำให้เจ้าสวมใส่เสื้อผ้าเช่นนี้ปีนขึ้นเตียงบุรุษรึ!”

“เจ็บ! เจ็บ!” ข้อมือดูเหมือนจะเขียวช้ำแล้ว ข้าส่งเสียงร้องขึ้นมาหลายคำ ในที่สุดก็เข้าใจ ปัญหาเสื้อผ้าเป็นเหตุอีกแล้ว แต่กลับไม่รู้ว่าสาเหตุอยู่ตรงที่ใด ได้แต่มองเขาด้วยความคับแค้นใจที่ไม่ได้รับความเป็นธรรม “ไม่ใช่ว่าขอเพียงยามกลายร่างเป็นมนุษย์สวมใส่เสื้อผ้าก็พอแล้วมิใช่หรือ…หรือไม่ข้าก็กลายร่างกลับไปเป็นแมว”

พูดยังไม่ขาดคำดี ข้าก็หมุนตัวอย่างคล่องแคล่ว ควันบางเบาพวยพุ่งขึ้น มือของเทพปี้ชิงมีแต่ความว่างเปล่า ข้ากลับคืนสู่ร่างแมวตัวเล็กกระจุ๋มกระจิ๋ม หลังจากคลอเคลียกับร่างของเขาอย่างประจบแล้วก็มุดเข้าไปในโปงผ้าห่มต่อ

เสียงลมหายใจของเทพปี้ชิงฟังดูหอบหนัก คล้ายเดือดดาลสุดขีด ข้าไม่เข้าใจจริงๆ เขามีอะไรต้องโกรธเคือง ก็แค่เสื้อผ้าชุดหนึ่ง คราวหน้าข้าไม่สวมก็หมดเรื่อง ช่างน่ารำคาญเสียจริง!

เพิ่งจะหลับตาเตรียมเข้าสู่ดินแดนแห่งความฝัน ในที่สุดเทพปี้ชิงก็กระโดดลงจากเตียงพลางแผดเสียงคำรามไปที่นอกประตู “เข้ามา! ย้ายเตียงหลังนี้ไปที่ห้องของเหมียวเหมียว!”

มีเสียงฝีเท้าดังสับสนขึ้นมาที่นอกประตูในทันที เตียงที่ข้านอนอยู่เริ่มโคลงเคลง เขาส่งเสียงคำรามขึ้นที่ด้านหลังอีกครั้ง “เอาเตียงที่ห้องของนางย้ายมาไว้ที่นี่!”

ข้า…อยากได้เตียงทั้งสองหลังเลยได้หรือไม่เล่า