ทดลองอ่าน แสนชัง นิรันดร์รัก บทที่ 5-บทที่ 6

แม่นมมู่เข้าไปที่ห้องด้านใน แลเห็นมู่ฝูหลันนอนคว่ำหน้าขดตัวเป็นก้อนกลมอยู่บนตั่งคนงามด้วยท่าทางคล้ายเจ็บปวดทรมาน จึงวิ่งถลันไปหาด้วยความตกใจยกใหญ่

“ท่านหญิง ท่านเป็นอะไรไป เขาทำร้ายท่านหรือเจ้าคะ!”

หญิงวัยกลางคนกอดร่างของมู่ฝูหลันพลางส่งเสียงถามติดๆ กัน เห็นหญิงสาวไม่ขยับตัวดุจเก่าก็ลุกลนจับพลิกตัวขึ้นสำรวจเนื้อตัวของนาง

มู่ฝูหลันเอ่ยคำหนึ่งเสียงค่อย “ข้าไม่เป็นไร” นางหลับตาสงบอารมณ์ชั่วอึดใจหนึ่งก่อนลุกขึ้นนั่ง

ดวงหน้าของนางซีดเผือดอยู่สักหน่อย เหงื่อเย็นผุดซึมทั่วหน้าผากและลำคอ แต่หลังจากลืมตาขึ้น แววตาของนางก็แจ่มใส สีหน้าดูสงบนิ่งอย่างมาก

แม่นมมู่ถึงคลายใจลงได้ กุลีกุจอล้วงผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดเหงื่อให้นาง

มู่ฝูหลันเอนหลังพิงพนักตั่งคนงาม “เขาไปแล้วหรือ”

“เมื่อครู่แม่นมรออยู่ด้านนอกเห็นเขาออกไปด้วยสีหน้าไม่สู้ดี ไม่พูดไม่จาสักคำก็เดินดุ่มๆ ออกไปเลย…ท่านหญิง ท่านกับเขามีอะไรกันแน่”

มู่ฝูหลันไม่เอ่ยตอบ

ในตอนนี้เอง สาวใช้รายงานว่าฉางซาอ๋องกับชายาอ๋องส่งคนมาถามว่าน้องสาวของท่านอ๋องเป็นอย่างไรบ้าง

มู่ฝูหลันให้คนไปตอบทันทีว่าประเดี๋ยวนางจะไปพบพี่ชายพี่สะใภ้ และให้เชิญลู่หลินกับหยวนฮั่นติ่งมาด้วย นางมีเรื่องสำคัญต้องหารือกัน

ครึ่งก้านธูปต่อมา หลังหญิงสาวหวีผมแต่งกายเรียบร้อยแล้วก็ปรากฏกายอยู่ตรงหน้ามู่เซวียนชิงกับลู่ซื่อ

ในเวลาไล่เลี่ยกันลู่หลินกับหยวนฮั่นติ่งก็เข้าสู่วังอ๋องพร้อมกันอย่างเร่งร้อน

มู่เซวียนชิงกล่าวกับน้องสาว “คนแซ่เซี่ยพาคนออกจากเมืองไปในราตรีนี้แล้ว ท่านเสนาบดีไปส่ง เขาพูดทำนองว่าให้เจ้าอยู่ฟื้นฟูร่างกายที่นี่ ตกลงว่าพวกเจ้าพูดคุยกันอย่างไร”

หยวนฮั่นติ่งกับสองพี่น้องสกุลมู่เติบโตมาด้วยกันดุจคนในครอบครัว ด้านลู่หลินก็เป็นญาติเกี่ยวดองกัน ดังนั้นมู่เซวียนชิงถึงเอ่ยถามเรื่องนี้โดยไม่หลบเลี่ยง

เท่าที่มู่ฝูหลันรู้จักเขา นางเห็นว่าถึงแม้เขาสะบัดแขนเสื้อออกไปโดยไม่กล่าวทิ้งท้ายสักคำ แต่น่าจะเห็นพ้องกับวิธีการพบกันครึ่งทางที่ตนเสนอขึ้น…ยินยอมตัดขาดความเป็นสามีภรรยากับนาง แค่ว่าไม่ประกาศให้รู้กันทั่วชั่วคราวเท่านั้น

เป็นไปตามที่นางคาดหมายไว้

“พี่เซวียนชิง เป็นเช่นนี้จริงๆ เจ้าค่ะ หลังจากข้าไปอยู่ที่นั่นแล้วไม่ค่อยคุ้นชินกับดินน้ำอากาศ แม้เขายังไม่รับคำเรื่องการหย่าร้าง แต่ตกลงกันได้แล้วว่าให้ข้าอยู่ที่นี่พักฟื้นอย่างเต็มที่ ไม่บังคับให้ข้ากลับไปอีก” นางอธิบาย

มาตรว่ามู่เซวียนชิงไม่ใคร่ชอบใจกับผลลัพธ์นี้นัก แต่จะอย่างไรการแต่งงานระหว่างน้องสาวกับคนแซ่เซี่ย บิดาเขาเป็นผู้ตัดสินใจ หากคนแซ่เซี่ยหมดความเกรงใจดึงดันทวงคนให้ได้ ยามนี้ก็ปราศจากหนทางอื่นที่ดีไปกว่านี้ ดีชั่วน้องสาวเขาก็ไม่ถูกอีกฝ่ายพากลับไป

เขาด่าทอ “วันนี้เพิ่งได้รู้ว่าอันใดเรียกคนหน้าหนาไร้ยางอาย!”

มู่ฝูหลันกล่าว “พี่เซวียนชิง เขากลับไปแล้วคงไม่มาอีกในเวลาอันสั้น อย่าได้เก็บมาใส่ใจอีกเลย”