ทดลองอ่าน โจรหญิงอย่ามาเย้า บทที่ 1-บทที่ 2

“แน่จริงก็มาสู้กันซึ่งๆ หน้า อย่ามาลอบยิงธนูทำร้ายผู้อื่น!” พวกทหารชั่ว อย่าคิดว่าจะฉวยโอกาสสังหารยามที่ข้าสลบได้เลย อยากจะให้ข้าตาย มันไม่ง่ายถึงเพียงนั้นหรอก!

ฉู่เหิงจือตะลึงตาค้าง เขาตื่นตระหนกกับท่าทางของนางที่เกิดขึ้นโดยไม่มีเหตุผล

“เจ้าพูดอะไรออกมา”

สู้กันซึ่งๆ หน้า? ลอบยิงธนูทำร้ายผู้อื่น? นางกำลังพูดอะไรอยู่

เพียงแต่เขายังไม่ได้ถามให้ชัดเจน สตรีนางนี้ก็ตาเหลือกและล้มลงไป

ครั้นกวนอวิ๋นซีล้มลง จิ่นเซียงที่เดิมทีกำลังตระหนกตกใจก็ร่ำไห้ด้วยความร้อนใจอีกครา

เมื่อครู่เขาสัมผัสได้ถึงพลังบ้าเลือดของนาง และคำพูดของนางก็ชวนให้เขานึกสงสัย หรือว่าที่นางกระโดดน้ำเพราะถูกคนอื่นทำร้าย?

ไม่ว่าอย่างไรเขาก็จะต้องสืบให้รู้เรื่องว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

เขาตีหน้าขรึมโดยพลัน ออกคำสั่งกับบ่าวไพร่ข้างกาย “ยกร่างแม่นางกวนขึ้นรถม้า ส่งนางกลับจวนสกุลกวน”

ครั้นเยี่ยเฟิงฟื้นขึ้นมาก็พบว่าวิญญาณตนมาอยู่ในร่างของผู้อื่น ร่างนั้นยังเป็นสตรีผู้อ่อนแอ นางงามหยาดเยิ้มมีชาติตระกูล แบกอะไรก็ไม่ได้ ถือของนิดหน่อยก็ไม่ไหว เดินเพียงไม่กี่ก้าวก็หอบ

เดิมทีนางเป็นโจรภูเขาที่ทางการหมายหัว ทว่ากลับต้องมามีชีวิตใหม่ในร่างของบุตรสาวขุนนางนามว่ากวนอวิ๋นซี

หลังจากที่ตื่นตระหนกนางก็สงบจิตสงบใจลงโดยเร็ว

นางเป็นคนใจกล้า มีวรยุทธ์สูงส่งมาตลอด นางไม่เคยตอบสนองต่อเหตุการณ์ด้วยการตระหนกตกใจ ยิ่งอยู่ในสถานการณ์อันตรายนางยิ่งสุขุมเยือกเย็น

หลังจากผ่านพ้นความงงงันนั้นมานางก็ยอมรับความจริงได้อย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะมีชีวิตใหม่ในร่างใดก็ล้วนไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือนางมีชีวิตรอดกลับมา ส่วนภารกิจที่ยังไม่สำเร็จนางก็ต้องมาจัดการต่อให้ลุล่วง

อย่างแรกต้องทำความเข้าใจกับฐานะใหม่ของนางเสียก่อน

กวนอวิ๋นซี อายุสิบเจ็ดปี เป็นบุตรสาวคนโตของใต้เท้าผู้ตรวจการในเมืองฉางโจว เพราะถูกตระกูลเสนาบดีฉู่ถอนหมั้นจึงคิดไม่ตกไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย

“เจ้าว่าอะไรนะ” กวนอวิ๋นซีประหลาดใจยิ่งนัก

จิ่นเซียงเห็นคุณหนูหน้าถอดสีจึงเพิ่งรู้ตัวว่าตนพลั้งปากไป รีบคุกเข่าลงยอมรับผิด

“บ่าวพลั้งปากไปเจ้าค่ะ บ่าวไม่ควรพูดถึงเรื่องถอนหมั้นอีก ทำให้คุณหนูเสียใจ ขอคุณหนูโปรดลงโทษบ่าวเถิดเจ้าค่ะ” จิ่นเซียงเอ่ยพลางร่ำไห้ น้ำมูกน้ำตาไหล

กวนอวิ๋นซีโบกมือโดยพลัน “ไม่ใช่เรื่องนี้ ประโยคก่อนหน้าที่จะถอนหมั้น เจ้าพูดใหม่อีกรอบซิ”

จิ่นเซียงตะลึงงัน ครุ่นคิดไปมาแล้วพึมพำว่า “ว่าที่สามีของคุณหนูคือคุณชายฉู่…”

“ประโยคก่อนหน้านั้นอีก”

“เอ่อ…ตระกูลเสนาบดี?”

“ใช่ ประโยคนี้ เจ้าบอกว่ากวน…ข้าหมายความว่าข้าหมั้นหมายไว้กับตระกูลเสนาบดี?”

“ใช่เจ้าค่ะ…”

กวนอวิ๋นซีกะพริบตาปริบๆ ที่แท้นางก็ฟื้นคืนมาในร่างของบุตรสาวของกวนปัง แล้วยังหมั้นหมายไว้กับคุณชายตระกูลเสนาบดีด้วย?