ทดลองอ่าน โอบทะเลไว้ด้วยไอรัก บทที่ 4-บทที่ 5

“พ่อแม่พันธุ์หอยนี่ได้มาจากไหนหรือครับ พี่เภ”

วรัทซักอย่างสนใจ เมื่อเดินดูพ่อแม่พันธุ์ที่ถูกเลี้ยงอยู่ในถังไฟเบอร์ขนาดใหญ่หลายถัง

“จับมา”

“จากในทะเลหรือคะ”

“ครับ ตามเกาะน่ะ พอจับมาก็จะทำความสะอาด เอาสิ่งสกปรกที่เกาะอยู่ตามเปลือกออกให้หมด แล้วก็เลือกเอาขนาดที่ต้องการ คือประมาณ 7 เซนฯ ขึ้นไป มาใส่ไว้ในกระบะเพื่อกระตุ้นให้หอยปล่อยเซลล์สืบพันธุ์ตามวิธีการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ ซึ่งหอยหลายชนิดก็ใช้วิธีการนี้เหมือนกัน”

“ทำยังไงคะพี่เภ”

“ก็จะใช้น้ำอุ่นประมาณ 34 องศาเซลเซียส ไหลผ่านกระบะที่ใส่หอยประมาณ 10 นาที สลับกับน้ำอุณหภูมิปกติ ทำต่อเนื่องไปจนกว่าหอยจะปล่อยไข่ปล่อยน้ำเชื้อ พอมันปล่อยเราก็จับแยกหอยตัวผู้กับตัวเมียออกจากกัน แล้วก็รอจนกว่าหอยจะปล่อยไข่กับน้ำเชื้อออกหมด แล้วก็เอาไข่กับน้ำเชื้อมาผสมกัน จากนั้นก็เอาไปฟักในถังอีกใบใหญ่ขนาดประมาณ 1 ตัน”

“แล้วอย่างนี้เราต้องรอเท่าไหร่คะ กว่าหอยจะปล่อยไข่กับน้ำเชื้อ”

ปาลิตาถาม นลินก้มมองหอยในกระบะที่คงจะรู้สึกรำคาญกับน้ำที่ไหลผ่านตัวไม่มากก็น้อย ด้วยอุณหภูมิน้ำนั้นช่างไม่คงที่เอาซะเลย

“อย่างนี้ไม่ต้องรอกันทั้งคืนหรือคะ กว่าหอยจะปล่อยไข่น่ะค่ะ”

นลินถาม เภตราหัวเราะก่อนจะตอบโดยดี

“โดยมากหลังจากปล่อยน้ำอย่างที่บอกนะครับ ก็ประมาณ 30 นาทีล่ะ หอยจะปล่อยเซลล์สืบพันธุ์ออกมา”

“แล้วลูกหอยกินอะไรเป็นอาหารหรือคะ”

“กินสาหร่ายเซลล์เดียวครับ ที่ฟาร์มเราจะเอาให้หอยกินประมาณ 4 ชนิด ซึ่งความหนาแน่นกับชนิดของสาหร่ายจะเปลี่ยนไปตามขนาดของลูกหอย”

“แล้วหลังจากนี้ก็เอาไปเลี้ยงให้โตหรือครับ”

“ใช่แล้ว แต่กว่าจะโตลูกหอยก็ตายไปเป็นเบือเหมือนกันนะ”

“บาปกรรมเนอะพี่”

นลินหันมาพยักพเยิดกับเภตรา เขายิ้มตอบอย่างขำๆ

“อือ บาปกรรม ขึ้นฝั่งทีไรพี่ก็ต้องไปทำบุญให้พวกลูกหอยที่ตายไปทุกทีล่ะ กะว่าชาติหน้าจะได้ไม่ต้องเกิดมาเป็นหอยมุกไง เพราะพี่ว่าถ้าพี่เกิดมาเป็นหอยมุก มีหวังพี่ต้องตายก่อนโตแหงๆ”

“แต่ลินว่าถ้าลินเกิดเป็นหอย ลินต้องเป็นตัวที่โตจนผลิตหอยมุกได้แน่ๆ ค่ะ”

นลินพูดเกทับ

“เหรอ ถ้าเป็นอย่างนั้นนลินคงเจ็บแย่เลย เพราะกว่าจะผลิตมุกออกมาได้ 1 เม็ดนี่ ก็ต้องโดนกรีดเนื้อ ยัดแกนเข้าไปข้างในให้ระคายผิว แล้วก็ต้องอมไว้นานเป็นปีกว่าเขาจะมาผ่าเอามุกออกไป แล้วก็ตาย อืม ถ้าเป็นพี่ขอตายซะตั้งแต่เด็กๆ จะดีกว่า จะได้ไม่ต้องทนทรมานนานๆ แบบนั้น”

เภตราเล่าเสียเห็นภาพตามไปด้วย นลินมองค้อนอย่างลืมตัว เภตราหัวเราะลั่นโรงเพาะเลี้ยง

“เอาน่า เดี๋ยวจะพาไปดูตอนเขาใส่แกน ถึงตอนนั้นค่อยตัดสินใจเอานะ ว่าจะรอผลิตมุกก่อนแล้วค่อยตาย หรือตายก่อนได้ผลิตมุกดี”