ทดลองอ่าน ใต้เท้าอย่ามาหยอก บทที่ 5-บทที่ 6

จากเหตุผลสามข้อข้างต้น นางจึงมั่นใจเสียเก้าส่วนว่าร้านขายยาร้านนี้ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่

ครั้นนางหมุนกายเดินออกจากร้านขายยาก็รีบสาวเท้าอย่างฉับไวเข้าไปในตรอกฝั่งตรงข้าม ซ่อนตัวแอบดูอยู่หลังต้นไม้ใหญ่

ประเดี๋ยวเดียวองครักษ์เสื้อแพรหลายคนก็รีบรุดมายังร้านขายยา เหมียวลั่วชิงจึงรีบหมุนกายจากไปทันที ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา ไม่ว่าร้านขายยาแห่งใดก็ไปไม่ได้แล้ว เกรงว่าจะมีหูตาขององครักษ์เสื้อแพรคอยสอดส่องอยู่

เถ้าแก่ร้านขายยาคนนั้นพุ่งเป้ามาที่นาง เพราะเป็นสตรี บาดเจ็บจากกระบี่…คนที่หร่านเจียงต้องการจับกุมคือนาง

เหมียวลั่วชิงรู้เพียงว่าจะปล่อยให้เขาจับตัวนางไม่ได้เด็ดขาด ถ้าหากตกอยู่ในกำมือของหร่านเจียงแล้ว ถึงไม่ตายก็ต้องโดนถลกหนัง

นางเพิ่งออกจากร้านขายยามาไม่นานก็ต้องตะลึง ราวกับพายุโหมกระหน่ำมา นางหมุนกายทันที มีพลังฝ่ามือโจมตีมาที่นางอย่างกะทันหัน ในสถานการณ์คับขันเช่นนี้นางรีบยื่นมือมากั้นไว้ แต่ก็ถูกสั่นสะเทือนจนล้มลง

นางล้มลงไปบนพื้น กระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ขณะที่พยายามหยัดร่างขึ้น กระบี่อันเย็นเยียบก็จี้มาที่คอนาง นางจึงไม่กล้าขยับเขยื้อน

นักฆ่าจากสำนักเดียวกัน!

ครั้นเหมียวลั่วชิงเห็นคนเหล่านี้สวมเสื้อผ้าสีดำทะมึนก็รู้ทันทีว่าจะต้องเป็นคนที่ทางสำนักส่งมา พลันสัมผัสได้ถึงลางร้าย

นางหลบองครักษ์เสื้อแพรมาได้แล้ว แต่กลับหลบการไล่ฆ่าจากทางสำนักไม่พ้น

ขณะที่เหมียวลั่วชิงถูกดึงผ้าดำที่คลุมศีรษะออกอย่างรุนแรง นางรู้สึกเพียงว่ามีแสงบาดตาอยู่เบื้องหน้า รอจนดวงตานางปรับสภาพได้ นางจึงเห็นบุรุษตรงหน้าอย่างชัดเจน

ดวงตาหงส์ยาวเรียวคู่หนึ่งเข้ากันกับคิ้วเข้มคมคาย จมูกโด่งเป็นสัน เขายืนอยู่ตรงนั้น รูปร่างสูงเพรียวราวกับต้นไม้ต้นหนึ่ง ทั้งๆ ที่หน้าตาดูหล่อเหลาสุภาพเรียบร้อยแต่กลับแสดงความเย็นชาออกมา แผ่กลิ่นอายอันน่าเกรงขามจนทุกคนต้องสยบราวกับปลายดาบ

“ท่านคืออี้หรือ”

นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นหน้าตาที่แท้จริงของเขา เขาปกปิดใบหน้ามาตลอด วันนั้นที่ลอบสังหารหร่านเจียงในโรงเตี๊ยมเขาก็แปลงโฉมมา แม้จะดูแปลกหน้า ทว่านางจำแววตาเขาได้

ครั้นเห็นเขาไม่ยอมรับและไม่ปฏิเสธ นางจึงยิ่งแน่ใจว่าเป็นเขาแน่นอน

ครั้นนางประสานสายตากับแววตาอันเย็นเยียบ นางก็ไม่ยอมหลบสายตา แต่มองกลับอย่างเย็นชา

“นี่ท่านคิดจะทำอะไร ท่านจะฆ่าพวกเดียวกันหรือ”

“เจ้าน่าจะรู้จุดจบของการทรยศสำนัก” การสอบสวนของเขาเย็นชาอย่างยิ่ง