ทดลองอ่าน ในข่าวลือนายน่ารักกว่านี้นะ เล่ม 1 บทที่ 17-18 #นิยายวาย

บทที่ 18

คุณเถียงติดต่อกันมา 197 นาทีแล้ว

ไม่เพียงแค่นี้ ฉีจวิ้นยังมีรสนิยมอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวอีกด้วย เขาเอารูปงานเลี้ยงรุ่นไปใส่เทมเพลตเพื่อทำเป็นคลิปสไตล์เชยๆ รูปแค่รูปเดียวกลับโผล่ซ้ำไปซ้ำมาในบล็อกสีฉูดฉาด

ประธานเสี่ยวฉีแห่งสื่อเผือกหมดเปลือก มิตรรักทุกท่าน ถ้าชอบก็กดไลค์เลย แล้วจะพาย้อนความทรงจำไปยังช่วงวัยรุ่นของฉัน

[คลิปสั้น]

บริษัทของประธานเสี่ยวฉีจะบอกว่าใหญ่ก็ไม่ใหญ่ จะบอกว่าเล็กก็ไม่เล็ก แต่ก็เซ็นสัญญากับดาราในวงการไปไม่น้อย พอเวยป๋อนี้ถูกโพสต์ ทุกคนเลยกดไลค์เป็นน้ำใจไปก่อนแล้วถึงจะเริ่มดูรูปภาพ

เวยป๋อของฉีจวิ้นแพร่กระจายไปในวงเล็กๆ ทั้งแบบนี้ ความคิดของทุกคนที่เห็นเวยป๋อก็คือ…

[ประธานเสี่ยวฉีเลิกกินได้แล้ว ในนี้คุณอ้วนสุดแล้ว]

[พี่ฉี ตอนคุณแต่งรูป อย่าเติมบลัชออนสองปื้นให้ตัวเองจะได้ไหม [หัวเราะทั้งน้ำตา.jpg] ]

[ประธานฉี รอบหน้าอย่านั่งถ่ายรูปกับคนหน้าตาดีเลย ถ่ายออกมาแล้วหมอง]

[หืม? ห้องนี้เหมือนจะเจ๋งมากเลยนะ ฉันเห็นเจ้าพ่อแวดวงธุรกิจตั้งหลายคน จะว่าไปคนสองคนที่อยู่ข้างประธานเสี่ยวฉีดูคุ้นตาจัง ฉันเคยเห็นที่ไหนมาก่อนหรือเปล่านะ]

[เดี๋ยวนะ ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า ทำไมรู้สึกว่าคนนั้นเหมือนเจียงอิ่งเลย]

[เชี่ยๆๆ นั่นไม่ใช่ชีจู๋เหรอ เกิดอะไรขึ้น]

แฟนคลับของเจียงอิ่งและแฟนคลับของชีจู๋ที่เมื่อครู่เพิ่งร่วมมือกันเถียงกับขาจร ???

ไหนบอกว่าต่างคนต่างไปไม่ยุ่งเกี่ยวกัน ไหงพวกคุณถึงมากินข้าวร่วมกันได้เล่า

[ฟังจากคำพูดของประธานฉี พวกเขาสองคนเหมือนจะเป็นเพื่อนสมัยมัธยมต้นนะ ไม่งั้นจะมาอยู่ด้วยกันได้ยังไง]

[ไขคดีได้แล้วว่าทำไมเจียงอิ่งถึงเรียกชีจู๋ว่า ‘หัวหน้าห้อง’ ที่แท้เมื่อก่อนพวกเขาอยู่ห้องเดียวกันนี่เอง ทำไมไม่เคยได้ยินใครพูดถึงเลยล่ะ]

[เพราะปกติพวกเขาดูเหมือนจะไม่ค่อยได้ติดต่ออะไรกันหรือเปล่า ถ้าจะขุดก็คงไม่น่าจะขุดเรื่องสองคนนี้ด้วยกัน]

[ดังนั้นเมื่อกี้ก็มีคนพูดถูกสินะ สองคนนี้ก็สามารถอยู่ด้วยกันดีๆ ได้ ไม่เห็นจะต้องคิดว่ามันแย่ขนาดนั้นเลย]

ฉีจวิ้นผู้หวนนึกถึงช่วงเวลาวัยเยาว์ของตัวเองนอกเวลางาน ขณะกำลังตัดพ้อกับแมวที่บ้านถึงวัยเยาว์ซึ่งผ่านพ้นไปแล้วก็ได้รับข้อความวีแชตที่เจียงอิ่งส่งมา

คิงเกลอร์ นายกำลังทำอะไร

คิงเกลอร์ [กระต่ายพร้อมเครื่องหมายคำถาม.jpg]

ฉีจวิ้น ระลึกถึงช่วงมัธยมต้นที่ผ่านไปแล้วไม่ย้อนกลับมาอีกของฉัน

คิงเกลอร์ นายนี่เลือกเวลาได้ดีจริงๆ นะ

คิงเกลอร์ นายคิดถึงช่วงเวลานั้นมากเลยเหรอ

ฉีจวิ้น เอาจริงนะ ไม่ค่อยอะ

ฉีจวิ้น ฉันไม่อยากสัมผัสถึงภาพฉากนั้นอีกแล้ว ฉันสอบได้คะแนนแค่เศษเสี้ยวของคนอื่น ตอนที่กำลังท้อแท้สิ้นหวังยังได้ยินคนสองคนที่อยู่ข้างหลังกำลังเอาคะแนนมาเปรียบเทียบกันทีละข้อๆ อีก

ฉีจวิ้น พูดตามตรงนะ ฉันยังฝันถึงความสิ้นหวังนั้นบ่อยๆ อยู่เลย

ประธานเสี่ยวฉียังคงหวนนึกถึงผลคะแนนการสอบเข้ามัธยมปลายอันเละเทะของเขาต่อไป ส่วนทางเจียงอิ่งก็กลับเข้ามาในเวยป๋อ ภายในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ชาวเน็ตได้แสดงความรู้สึกตื่นตะลึงของพวกเขาออกมาอย่างเต็มที่

#ชีจู๋ เจียงอิ่ง เพื่อนร่วมชั้นเรียน#

การถกเถียงกันด้วยประเด็นดังกล่าวค่อยๆ เพิ่มมากขึ้น

[ไม่ถูกสิ ฉันจำได้ว่าช่วงมัธยมปลายชีจู๋ไปเรียนเมืองนอกตั้งสองปีไม่ใช่เหรอ ทำไมเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันได้]

[นี่เป็นงานเลี้ยงรุ่นเพื่อนร่วมชั้นมัธยมต้นของพวกเขานะ]

[ไม่อยากจะเชื่อ ก่อนหน้านี้มีคนเสนอให้พวกเขาสองคนถ่ายละครด้วยกันฉันก็ยังไม่อยากจะเชื่อเลย นี่พวกเขาสองคนถึงกับเรียนห้องเดียวกันสมัยมัธยมต้นด้วย]

[โห่วลาโห่วลา ทุกคน ฉันเจอสิ่งที่น่าสนใจมากๆ อย่างหนึ่ง]

[ต้นไม้โชคลาภต้นหนึ่ง ไม่ต้องเกริ่น พูดมาเลย]

[โห่วลาโห่วลา พวกเธอสังเกตกันไหมว่าบนรูปของประธานเสี่ยวฉีมีเวลาที่ถ่ายด้วย เวลาในรูปนี่มันแปลกๆ ไปหน่อยนะ สองชั่วโมงก่อนในช่วงเวลานี้ ‘เถ้าแก่ปู’ ที่เป็นผู้เล่นแรงก์คิงของแอพฯ ‘เถียง’ กำลังด่าเจียงอิ่งอย่างเจ็บแสบในโหมดจับคู่ แถมก่อนหน้านี้ไม่นาน ‘เถ้าแก่ปู’ ยังเพิ่งจะพูดอวยชีจู๋แบบเว่อร์วังไปด้วย]

[อ่านออกเสียงและท่องบททั้งหมด ถ้าเธอไม่พูดฉันก็ไม่สังเกตจริงๆ นะเนี่ย อึ้งไปเลย ฉันนึกขึ้นมาได้แล้วว่าวันนั้นในเวลานั้นทั้งสองด้อมทะเลาะกันอยู่ ทุกคนต่างก็คิดว่าตอนเจอกันคราวหน้าสองคนนี้คงได้ตีกันแหง ที่ไหนได้ทั้งสองคนดันนั่งกินข้าวด้วยกันเนี่ยนะ?]

[tan90 เพราะ ‘หิมะมงคล’ จะถ่ายทำแล้วเลยเริ่มกระแสเหรอ]

[ดั่งเงาที่เดินละเมอไล่ตามแสง @tan90 สร้างกระแสแม่แกสิ อย่าเอะอะอะไรก็หาว่าสร้างกระแสได้ปะ พวกเราก็ตกใจมากเหมือนกันโอเคไหม พี่ของพวกเราเมื่อกี้ยังกินเผือกกดไลค์อยู่เลย ตอนนี้เขาหายตัวไปแล้ว คงจะกำลังตกใจอยู่]

เจียงอิ่งหมดคำพูดเช่นกัน แต่ในเมื่อเรื่องมันเกิดไปแล้วก็ถือซะว่าหาเรื่องสนุกให้ชาวเน็ตแล้วกัน เขาเอนพิงหัวเตียงพลางไถคอมมิวนิตี้ในแอพฯ ‘เถียง’ ตามปกติ แล้วก็พบว่าช่วงนี้แอพฯ กำลังกอบโกยเงินอย่างบ้าคลั่ง แถมยังดีลร่วมมือกับแอพฯ ออกกำลังกายด้วยการระบุในประกาศว่าอยากให้ผู้ใช้งานทุกคนมีสุขภาพที่ดีขณะใช้งาน

เรื่องนี้ไม่ค่อยเกี่ยวกับเจียงอิ่งมากนัก วันนี้เขาไม่ค่อยสนใจการเถียงออนไลน์เท่าไร ดังนั้นสายตาจึงเบนไปที่นักเรียนเสี่ยวกวาลำโพงอัจฉริยะที่วางไว้ข้างเตียง

“เสี่ยวกวา?” เจียงอิ่งลองพูดคำสั่งเสียง

นักเรียนเสี่ยวกวารีบส่งเสียงทันที “อยู่จ้า ตอนนี้เวลายี่สิบสามนาฬิกา ห้าสิบห้านาที คุณภาพอากาศดี การนอนเร็วตื่นเช้าช่วยให้มีสุขภาพที่ดี เสี่ยวกวาขอมอบบทเพลงกล่อมนอน ‘แม่น้ำแห่งรัก’ เวอร์ชั่น DJ ให้กับคุณ”

เจียงอิ่ง “?”

เจียงอิ่ง “ไม่ฟัง หุบปาก”

นักเรียนเสี่ยวกวา “ในเมื่อคุณไม่มีเรื่องอะไรแล้วเรียกฉันทำไม”

เจียงอิ่ง “ทำไมก่อนหน้านี้ฉันถึงไม่รู้นะว่าแกเจ้าอารมณ์ไม่เบา”

เจียงอิ่ง “มาเล่าข่าวดราม่าของชีจู๋ให้ฟังหน่อยสิ”

นักเรียนเสี่ยวกวา “…อันนี้ไม่มี จะสุ่มเปิดเพลงให้คุณฟังแล้วกัน”

เพราะเพลงกล่อมนอนเพลงสุดท้ายที่เจ้าเอไออ๊องเปิดให้ฟังมันน่าตกใจเกินไป เจียงอิ่งเลยนอนไม่หลับอีกแล้ว วันต่อมาเมื่อผู้ช่วยเฉินมาหาที่บ้านเพื่อนำตัวคนไปที่กองถ่าย พอเปิดประตูจึงได้เห็นเจียงอิ่งในสภาพอ่อนล้า

“ช่วงนี้คุณกดดันมากไปหรือเปล่า” ผู้ช่วยเฉินถามเขาอย่างระมัดระวัง “บทละคร ‘หิมะมงคล’ เข้าใจยากเหรอ”

“ก็พอได้อยู่” เจียงอิ่งง่วงสุดๆ

พอเริ่มต้นวันใหม่เจียงอิ่งจำเป็นต้องหาเรื่องทะเลาะกับคนอื่นเพื่อให้ตัวเองสดชื่นขึ้น ดังนั้นตั้งแต่ที่เขาขึ้นรถมาจนถึงช่วงลองแต่งหน้าแต่งตัวในกองถ่าย เขาจึงเถียงในหมวดอิสระไปสองรอบ หมวดให้หัวข้อหนึ่งรอบ โดยมีเนื้อหาของหัวข้อคือตกลงว่าเอไออัจฉริยะบางอันมันอ๊องหรือเปล่า

ตอนที่ชีจู๋เดินเข้ามาในห้องแต่งหน้า เจียงอิ่งกำลังก้มหน้าดูโทรศัพท์ ส่วนผู้ช่วยเฉินนั้นไม่อยู่

ช่างแต่งหน้าคุ้นเคยกับชีจู๋ พอเห็นเขาเข้ามาก็รีบเรียกให้มาช่วย

“อาจารย์ชีมาพอดีเลย ช่วยยึดโทรศัพท์ของเขาให้หน่อยสิ” ช่างแต่งหน้าหันมาพูดกับเจียงอิ่ง “หลับตาสิหลับตา เด็กคนนี้นี่เล่นโทรศัพท์ไม่ลืมหูลืมตาเลย”

เจียงอิ่งเพิ่งจะแข่งเสร็จไปตาหนึ่ง ส่วนผลสรุปคะแนนเขาขี้เกียจจะดูแล้ว เลยปิดหน้าจอโทรศัพท์ส่งให้ให้ชีจู๋ก่อนจะหลับตาอย่างว่าง่าย แต่ปากกลับไม่หยุดไปด้วย “พี่สาว อาจารย์ชีแก่กว่าผมแค่ปีเดียว ถ้าตามที่พี่ว่าเขาก็ยังเป็นเด็กนะ”

“เลิกพูดมากได้แล้ว” พี่สาวช่างแต่งหน้าเป็นพวกอารมณ์ฉุนเฉียว “ใครมันจะไปเหมือนนายที่แทบจะสิงอยู่ในโทรศัพท์แล้ว ไม่รู้ว่ายุ่งอะไรนักหนา”

“ช่วงนี้ตั้งใจหน่อยสิ ตั้งใจอ่านบทให้มันดีๆ” ชีจู๋นั่งลงบนโซฟาข้างๆ คว่ำหน้าโทรศัพท์ของเจียงอิ่งไว้บนโต๊ะแล้วมองช่างแต่งหน้าเซ็ตเครื่องสำอางให้เจียงอิ่ง “ผู้กำกับเขาเคร่งมาก ระวังจะโดนด่าเอา”

เจียงอิ่งถูกช่างแต่งหน้ากดตัวไว้เพื่อแต่งหน้า ไม่สะดวกจะเปิดปากจึงได้แต่ส่งเสียงฮึมฮัมสองสามประโยคแบบไม่แคร์เลยสักนิด คุณช่างแต่งหน้าฟังไม่เข้าใจ แต่ชีจู๋ที่อยู่ข้างๆ กลับหัวเราะออกมา “รอบนี้ไม่เหมือนกัน ถ้านายแสดงไม่ดี ฉันจะด่านายเป็นคนแรก”

เจียงอิ่ง “…”

“อาจารย์ชีดูซิว่าลุคนี้ใช้ได้ไหม” ช่างแต่งหน้ามองเจียงอิ่งซ้ายทีขวาที ก่อนจะหันไปถามความเห็นของชีจู๋

“ดีมากครับ แต่ว่าช่วงท้ายตอนที่นิสัยของตัวละครเริ่มเปลี่ยนไปยังต้องปรับอีก” ชีจู๋เอ่ย

เมื่อเจียงอิ่งหลุดพ้นจากกรงเล็บมารของช่างแต่งหน้ามาได้ก็รีบคว้าโทรศัพท์ของตัวเองคืนไปทันที นิ้วมือปลดล็อกในชั่วพริบตา เขาลุกขึ้นเตรียมอ้าปากเถียงชีจู๋กลับ “นายคิดว่า…”

ทว่าขณะที่เขาปลดล็อกลายนิ้วมือโดยไม่ได้ตั้งใจ ขั้นตอนในการสรุปผลการต่อสู้ก่อนหน้านี้เลยดำเนินการต่อทันที แล้วฟังก์ชันที่แอพฯ ‘เถียง’ ไปร่วมมือกับแอพฯ ประเภทออกกำลังกายบางแอพฯ ก็เปิดปากพูดก่อนเขาว่า “คุณเถียงติดต่อกันมาหนึ่งร้อยเก้าสิบเจ็ดนาทีแล้ว ลุกขึ้นมาออกกำลังกายสักหน่อยสิ สู้ๆ น้า~~”

โปรดติดตามตอนต่อไป…