ทดลองอ่าน ภรรยาเปรียบดังของหวาน บทที่ 2

“อนุญาตเจ้า? แปลกนัก เสนาบดีเฉวียนไม่ใช่คนใจกว้างอะไร หรือว่า…” เขาถลึงตาใส่นาง “เขาปฏิบัติต่อเจ้าอย่างเป็นพิเศษมากหรือ” แววตากรุ้มกริ่มของเขาตวัดมองไปยังร่างกายที่เติบโตมาอย่างดีของนางคราหนึ่งอย่างรวดเร็ว

ฉู่ซินเถียนโมโหขึ้นมาทันใด “พูดจาเหลวไหลอะไรกัน เสนาบดีเฉวียนไม่ได้คิดกับข้าเช่นนั้นเสียหน่อย เขาเห็นแก่ฝีมือของข้า ไฉนเลยจะมีความคิดเลวร้ายเช่นเจ้า”

“อาหารและสังวาสล้วนคือชีวิต เป็นความคิดเลวร้ายเสียที่ไหนกัน ยิ่งไปกว่านั้น สภาพเช่นนี้ของเจ้า ไม่ว่าตรงไหนก็ล้วนนุ่มนิ่มไปเสียหมด น่ามองยิ่งนัก หากเขาจะปฏิบัติต่อเจ้าอย่างเป็นพิเศษก็นับว่าปกติยิ่ง” เขาพลันโน้มตัวเข้ามาใกล้ มองประเมินใบหน้านวลเนียนอมชมพูดุจลูกท้อน้ำผึ้งที่คล้ายกำลังดึงดูดให้ผู้คนตกลงไปของนางอย่างตั้งใจ เขาถึงกับยื่นมือออกไปอย่างอดไม่อยู่ กระทั่งเห็นนางถลึงตาใส่ มือของเขาจึงเลื่อนขึ้นไปข้างบนในพริบตา เปลี่ยนไปลูบศีรษะนางแทนพร้อมกับยิ้มกล่าว “เจ้าน่ารักมากจริงๆ”

คนผู้นี้กำลังเกี้ยวสาวอยู่หรือไร นางปัดมือเขาทิ้งอย่างอารมณ์เสีย “อย่าได้มาแตะต้อง บุรุษสตรีห้ามใกล้ชิดกัน”

เขาส่งเสียงไม่เชื่อออกมาพลางเขยิบกลับไปนั่งข้างหลัง “ไม่จริงกระมัง แม่ครัวน้อยๆ เช่นเจ้าก็อยากแสดงเป็นแม่นางที่ชอบปิดบังความรู้สึกหรือ”

“มิใช่เสียหน่อย แต่บุรุษสตรีแตกต่างกัน”

“แล้วพวกเราไม่ใช่อยู่ด้วยกันตามลำพังภายในห้องเดียวกัน ซ้ำยังอยู่ด้วยกันติดต่อกันมาหลายคืนแล้วหรอกหรือ” เขาถามกลับมาอย่างเต็มปากเต็มคำ

เอ่อ นางจ้องตาเขาเขม็ง โดยที่โต้แย้งไม่ได้สักครึ่งคำ

มองดูนางโมโหจนแก้มป่องจากการไม่ได้รับความเป็นธรรมแล้ว เขาก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ “สาวน้อย คำว่า ‘บุรุษสตรีแตกต่างกัน’ ไม่เหมาะจะใช้กับสาวน้อยเช่นเจ้าหรอก จริงสิ คืนนี้ยังมีผู้ใดอยู่แถวห้องพักของเจ้าอีกหรือไม่ เจ้าต้องคอยระมัดระวังให้ดีๆ ด้วย”

“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าห้องนอนของข้าอยู่ที่ใด ข้าเองก็อยากจะถามเจ้าตั้งแต่หนก่อนแล้ว”

เขาไหวไหล่ “มีวันหนึ่งตอนข้าที่ทำงานอยู่ บังเอิญเห็นเจ้าเดินเข้าไปในห้องนั้นพอดี เดิมยังคิดอยากตะโกนเรียกเจ้า แต่เกรงว่าผู้อื่นจะคิดมากเข้า หากพวกเขามองเห็นเจ้าเป็นหนามยอกอกขึ้นมา เช่นนั้นก็ไม่ดีแล้ว”

“ผู้ใดจะคิดมากกัน” ฉู่ซินเถียนถามได้ตรงประเด็นยิ่ง

เมื่อเห็นมือของบุรุษตรงหน้ากำลังจะยื่นมาดีดหน้าผากตนเองอีกครั้ง หนนี้ฉู่ซินเถียนก็หลบเลี่ยงอย่างรวดเร็ว ไม่เปิดโอกาสให้เขาทำได้สำเร็จ

เขากัดฟัน ชี้ใบหน้าที่เปี่ยมเสน่ห์อันล้นเหลือซึ่งมีผลต่อบุรุษ สตรี เด็ก และคนชราของตนเอง “เจ้าอยากให้ข้าผู้เป็นหมอตรวจดวงตาคู่นี้ของเจ้าด้วยหรือไม่ บนเรือลำนี้มีสตรีเก้าในเก้าส่วนที่ดวงตาล้วนแปะอยู่บนร่างกายข้า”

“ฮ่าๆๆ เจ้าหลงตัวเองยิ่งนัก ผู้ที่ข้าได้ยินมาไม่ใช่เจ้านี่ ถึงแม้ว่าเจ้าจะพอนับได้ว่าหน้าตาดีจริงๆ ก็เถอะ” ฉู่ซินเถียนกล่าวอย่างตรงไปตรงมายิ่ง