ทดลองอ่าน ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 4 บทที่ 7

แต่กลับถูกชิงเอ๋อร์คว้าตัวไว้ “พี่เป่าจู คุณชายสามไปเรือนเซียวเซียงอย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาครึ่งชั่วยาม พวกเรากลับไปรายงานนายหญิงใหญ่กับจางอี๋ไท่ก่อนเถอะ พวกนางจะได้ไม่ต้องรอนาน”

เห็นรถม้าแล่นไปไกลแล้ว เป่าจูสะบัดชิงเอ๋อร์ออก “หากกังวล เจ้าก็กลับไปก่อน!”

เป่าจูพูดพลางวิ่งตามรถม้าไป ชิงเอ๋อร์ยืนตะลึงอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะกัดฟันแล้วตามไป

เวลาเดียวกัน สาวใช้หลายคนยุ่งง่วนอยู่ในห้องโถงใหญ่เรือนหยั่งซิน เตรียมงานเลี้ยงต้อนรับคุณชายสาม สาวใช้คนหนึ่งถือถาดเงินบรรจุกาน้ำชากับถ้วยชาเดินเข้ามา นางไม่ระวังสะดุดม้านั่งด้านข้างเข้า กระทั่งร่างกายเสียหลักจนเกือบล้มลง ถาดเงินในมือพลันลอยออกไป กาน้ำชากับถ้วยชาล้วนตกแตก

“นางบ่าวไม่มีตา อยากตายหรือไร!” จางอี๋ไท่เห็นแล้วร้องด่า สาวใช้ตกใจคุกเข่าลงกับพื้น แล้วโขกศีรษะอ้อนวอน คนอื่นๆ พากันหยุดงานในมือและมองมา

ดีร้ายที่นี่ก็เป็นเรือนของนายหญิงใหญ่ ถึงอย่างไรก็ควรสำรวมเอาไว้บ้าง เห็นจางอี๋ไท่บันดาลโทสะเช่นนี้ ซวงเอ๋อร์ก็ตกใจรีบก้าวเข้าไปประคองจางอี๋ไท่ “อี๋ไท่ไท่ วันนี้จัดงานเลี้ยงต้อนรับคุณชายสาม เป็นวันดีวันหนึ่ง ถึงอย่างไรที่นี่ก็เป็นเรือนกลาง ท่านระงับอารมณ์หน่อยเถอะเจ้าค่ะ อย่าถือสาหาความกับสาวใช้คนหนึ่งเลย”

จางอี๋ไท่ฟังคำพูดซวงเอ๋อร์แล้วจึงนึกขึ้นได้ว่าที่นี่เป็นเรือนของนายหญิงใหญ่ นางหุบปากลงทันที

ซวงเอ๋อร์เห็นจางอี๋ไท่ไม่ด่าทอแล้ว รู้ว่านางรับฟังคำพูดของตนจึงหันไปพูดกับสาวใช้ที่คุกเข่าอยู่ “ยังไม่รีบลุกขึ้นเก็บกวาดอีก ประเดี๋ยวคุณชายสามจะมาแล้ว!”

สาวใช้ผู้นั้นรีบลุกขึ้นมาเก็บกวาดอย่างอกสั่นขวัญแขวน สาวใช้ทั้งหลายยุ่งง่วนกันอีกครั้ง ซวงเอ๋อร์ประคองจางอี๋ไท่ไปนั่งบนเก้าอี้ด้านข้าง “อี๋ไท่ไท่คงเหนื่อยแล้ว นั่งดื่มน้ำชาพักผ่อนตรงนี้ก่อนเถอะเจ้าค่ะ คอยดูบ่าวทั้งหลายทำงานก็พอ” ซวงเอ๋อร์พูดจบก็หันไปเตรียมน้ำชาให้จางอี๋ไท่

จางอี๋ไท่ตั้งสติได้แล้ว รู้สึกตกใจกับความวู่วามเมื่อครู่นี้ของตน นางเป็นอะไรไป ไม่เคยไม่สบายใจเช่นนี้มาก่อน ยามนี้นางอยากหาอะไรมาระบายความไม่สบายใจอันหนักหน่วงในใจอย่างมาก

ตลอดสองปีที่สะใภ้รองแต่งเข้าคฤหาสน์มา นางปรุงอาหารที่เป็นยาในตัวด้วยมากมาย ถอนพิษให้แม่นางน้อยทั้งหลาย แม้แต่โรคปวดไหล่ของเหล่าไท่จวินที่เป็นมาหลายปีก็ยังถูกนางนวดไปนวดมาทุกวันจนหายดีได้ ทำเอาเหล่าไท่จวินเที่ยวชมนางให้คนฟังไปทั่ว พรสวรรค์ด้านการแพทย์ที่น่าตกใจเช่นนี้ ทำให้จางอี๋ไท่มั่นใจว่าสะใภ้รองเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ไม่เปิดเผยตัวตน พิษของคุณชายรองเมื่อสองปีก่อน ย่อมได้สะใภ้รองนี่แหละที่เป็นคนแก้

นับแต่นั้นมาสะใภ้รองก็กลายเป็นเสี้ยนหนามในใจจางอี๋ไท่ สะใภ้รองไม่ตาย นางก็กินนอนไม่เป็นสุข แต่สะใภ้รองอยู่ในคฤหาสน์อย่างสุขุมเรียบง่าย แม้แต่นายหญิงใหญ่ยังทำอะไรไม่ได้ มือของนางยิ่งยื่นเข้าไปไม่ถึงเรือนปีกตะวันออก ปีก่อนพี่ชายนำยาพิษไร้สีไร้กลิ่นชนิดหนึ่งกลับมา บอกว่าเป็นยาที่ยอดฝีมือด้านการใช้พิษทางตอนใต้ปรุงขึ้นโดยเฉพาะ ให้นางหาโอกาสให้สะใภ้รองกิน

จางอี๋ไท่ใช้เวลาเกือบสองเดือน ในที่สุดจึงติดสินบนสาวใช้คนหนึ่งในห้องครัวเรือนเซียวเซียงได้ ให้อีกฝ่ายวางยาในน้ำแกงของสะใภ้รอง แต่ประหลาดนักสะใภ้รองผู้นี้หากมิใช่เพราะดวงแข็งก็คือพิษทั้งหลายทำร้ายนางไม่ได้ สาวใช้แอบดูอยู่และเห็นสะใภ้รองดื่มน้ำแกงทั้งชามจนหมด แต่นางกลับไม่เป็นอะไรเลย