ทดลองอ่าน ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 3 ตอนที่ 2

เซียมซีก็เป็นเช่นนี้แหละ หากเจ้าไม่เชื่อ ไม่เสี่ยงเลยจะดีกว่า แต่หากเสี่ยงเซียมซีแล้วไม่นำไปตีความให้ชัดเจนย่อมติดค้างอยู่ในใจ

จือชิวกับจือชุนต่างส่ายหน้า ไม่เข้าใจว่าตกลงเซียมซีนี้ดีหรือไม่ดีกันแน่ หมายถึงสะใภ้รองเหนื่อยเปล่าไปเอง หรือว่าสิ่งที่สะใภ้รองวางแผนมาทั้งหมดล้วนเป็นจันทราในน้ำ บุปผาในคันฉ่อง จือชิวลอบเสียใจภายหลัง นางไม่น่ายุสะใภ้รองเลย หากรู้แต่แรกว่าเป็นเช่นนี้ ไม่เสี่ยงเซียมซีตั้งแต่แรกยังดีเสียกว่า

“เซียมซีพวกนี้หากเชื่อก็แปลว่ามีจริง ไม่เชื่อก็แปลว่าไม่มี สะใภ้รองอย่าเชื่อถือเลย พวกเรากลับกันเถอะเจ้าค่ะ ประเดี๋ยวคุณชายรองจะรำคาญเอาได้”

หลายวันนี้สะใภ้รองท้อใจไปเสียทุกเรื่อง หากนี่เป็นเซียมซีที่แย่มาก จะมิใช่เป็นการซ้ำเติมชีวิตสะใภ้รองหรือ จือชิวคิดเช่นนี้แล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่กล้าไปตีความเซียมซีอีก นางรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนา

จือชุนกำลังจะอ้าปาก แต่กลับถูกจือชิวถลึงตาใส่

หลี่เมิ่งซีเห็นเมื่อครู่จือชิวยังร้อนใจอยากไปตีความเซียมซี ยามนี้กลับพูดว่าจะกลับ จึงเข้าใจความหวังดีของอีกฝ่าย ในใจนางพลันรู้สึกประทับใจ ต่อให้ชีวิตนี้ไม่เป็นไปตามที่หวังเพียงใด หากได้มีคนที่จงรักภักดีเช่นนี้คอยติดตามนางก็พอแล้ว

คิดเช่นนี้จึงหันไปพูดกับเซียวจวิ้น “คุณชายรองโปรดรอสักครู่ ภรรยาผู้น้อยตีความเซียมซีเสร็จแล้วจะกลับมา” พูดจบเห็นเซียวจวิ้นไม่เอ่ยอะไร จึงถือว่าเขายอมรับแล้ว หลี่เมิ่งซีให้จือชิวประคองเดินไปที่ประตู

ทั้งสามเดินออกจากประตูโดยมีสามเณรน้อยนำทาง มุ่งหน้าไปยังวิหารข้าง มีสามเณรน้อยรูปหนึ่งเดินออกมาจากวิหารเจริญธรรมพอดี เห็นทั้งสามเดินมาก็เข้าไปประนมมือเอ่ยว่า “อมิตาภพุทธ สีกาจะตีความเซียมซีหรือ จิ้งอวิ๋นต้าซือเจ้าอาวาสวัดนี้รออยู่ในวิหารเจริญธรรมแล้ว”

หลี่เมิ่งซีเหลือบมองจือชิวแวบหนึ่ง จิ้งอวิ๋นต้าซือผู้นี้ไม่พบคนง่ายๆ มิใช่หรือ ไฉนจึงมาตีความเซียมซีให้ผู้อื่นได้เล่า

“เห็นทีสะใภ้รองจะนับเป็นคนที่มีวาสนา พวกเราเข้าไปกันเถอะเจ้าค่ะ” จือชิวฟังแล้วความกลัดกลุ้มบนใบหน้าก็หายเป็นปลิดทิ้ง นางร่าเริงขึ้นมาอีกครั้ง ต้าซือที่ถูกเล่าขานจนกลายเป็นบุคคลมหัศจรรย์เป็นฝ่ายอยากพบสะใภ้รองเอง เห็นทีสะใภ้รองของนางจะมิใช่คนธรรมดาเลย

“ได้ รบกวนซือฟู่ น้อยท่านนี้นำทางด้วย”

หลี่เมิ่งซีให้จือชิวประคอง นางทำท่าจะเดินไปข้างหน้า กลับเห็นสามเณรน้อยประนมมือทั้งสองข้าง พูดกับจือชิวและจือชุน “อมิตาภพุทธ สีกาทั้งสองท่าน หากจะตีความเซียมซีเชิญทางนั้น”

หืม ลึกลับถึงเพียงนี้เชียวหรือ ไม่ให้เข้าไปด้วยกัน? หลี่เมิ่งซีเกิดความลังเล ในใจนางไม่นับถือภิกษุชั้นสูงอะไรทั้งนั้น สำหรับคนยุคปัจจุบันเช่นนางแล้ว จือชิวกับจือชุนที่เอาใจใส่มีความสำคัญกว่าภิกษุชั้นสูงผู้นั้นมาก

“จิ้งอวิ๋นต้าซือจะพบท่านถือเป็นโอกาสที่หาได้ยากนัก สะใภ้รองรีบไปเถอะเจ้าค่ะ บ่าวตีความเซียมซีเสร็จแล้วจะรอท่านอยู่ที่หน้าวิหารเจริญธรรม”

ฟังคำพูดจือชิวแล้ว หลี่เมิ่งซีขบคิดดูแล้วก็พยักหน้าเห็นด้วย นางเดินตามสามเณรน้อยไปยังวิหารเจริญธรรม พอถึงหน้าบันได หลี่เมิ่งซีก็ชะงักเท้า นางมองขั้นบันไดสูงแล้วสูดหายใจลึก ขณะกำลังจะก้าวขึ้นไป มือข้างหนึ่งพลันยื่นมาประคองนางจากทางด้านหลัง