ทดลองอ่าน ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 5 บทที่ 1

วางพู่กันในมือแล้ว เซียวจวิ้นพรูลมหายใจยาว ธุระทางนี้จัดการใกล้เสร็จแล้ว รอจัดการธุระจนเสร็จพวกเขาสามพี่น้องจะเดินทางลงใต้ ความตั้งใจเดิมของเซียวจวิ้นคือต้องการให้ท่านย่ากับบิดาไปหลบภัยที่เขาฟู่ลี่สักระยะ แต่ทำอย่างไรท่านย่าก็ไม่ตกลง บอกว่าตนแก่แล้ว หากจะตายก็ต้องตายในบ้านบรรพบุรุษสกุลเซียว อีกอย่างคฤหาสน์สกุลเซียวใหญ่โตเช่นนี้ ย่อมต้องมีคนประจำอยู่ เมื่อเหล่าไท่จวินไม่ไป นายท่านใหญ่ย่อมต้องอยู่กับมารดา เพียงกำชับพวกเขาสามพี่น้องว่าหลังจากเดินทางลงใต้แล้ว ไม่ว่าคฤหาสน์สกุลเซียวในเมืองผิงหยางจะเกิดอะไรขึ้นก็ห้ามตัดสินใจด้วยอารมณ์ อย่ายึดติดในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ต้องรักษากิจการของบรรพบุรุษเอาไว้ให้ได้

หลังอาการไออย่างรุนแรงระลอกหนึ่งผ่านไป เขารีบใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดปาก มองเลือดที่อยู่บนผ้าแล้ว เซียวจวิ้นพลันเหม่อลอย การทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อยตลอดหลายวันมานี้ทำให้เขาไอเป็นเลือดถี่ขึ้นทุกที ใกล้จะเดินทางลงใต้แล้ว เกรงว่าเชิญหมอมาตรวจดูจะทำให้ท่านย่าเป็นกังวล เมื่อวานเขาจึงไปสำนักแพทย์หลวง คำพูดของหมอหลวงหลี่ดังขึ้นข้างหูอีกครั้ง

‘คุณชายรองเป็นโรคปอด ข้าทำได้แค่เขียนใบสั่งยาให้ท่านบำรุงร่างกาย คุณชายรองต้องพักผ่อนให้มากกว่านี้ถึงจะสามารถควบคุมโรคไว้ได้ชั่วคราว ทำให้อาการบรรเทาลง แต่คุณชายรองอย่าเพิ่งท้อใจไป วิชาแพทย์ของเซียนปรุงยาเป็นหนึ่งไม่มีสองในใต้หล้า คุณชายรองลองไปขอร้องเขาดู บางทีอาจมีหนทางช่วยเหลือ ได้ยินว่าหมู่นี้เซียนปรุงยาล้มป่วยอยู่ทางใต้ มิสู้คุณชายรองเดินทางลงใต้ไปตามหาเซียนปรุงยาดู…’

เงยหน้ามองเก้าอี้บุหนังจิ้งจอกเงินที่หลี่เมิ่งซีนั่งอยู่บ่อยๆ แล้วอดเหม่อลอยไม่ได้ หากเซียนปรุงยามิอาจรักษาโรคของเขาได้ แล้วนางจะทำอย่างไร เขาจะทิ้งนางไว้ในคฤหาสน์สกุลเซียวคนเดียวไม่ได้เด็ดขาด

พานางลงใต้ไปด้วย? นี่เป็นการเดินทางอย่างลับๆ และเร่งด่วน ไม่พูดถึงเรื่องที่นางมิอาจทนรับความเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางได้ ทั้งยังมีเยียนอ๋องอยู่เช่นนี้ เกรงว่าระหว่างทางจะไม่ปลอดภัย เป็นโชคร้ายมากกว่าโชคดี เห็นทีการส่งซีเอ๋อร์ออกจากคฤหาสน์อย่างลับๆ และจัดหาที่พักอีกแห่งในเมืองผิงหยางให้นางจะดีกว่า หากเกิดเหตุไม่คาดคิดกับเขา นางก็ไม่ต้องทนทุกข์อยู่ในคฤหาสน์ เพียงแต่นางจะทำตามที่เขาจัดการหรือ คิดถึงนิสัยดื้อรั้นของหลี่เมิ่งซีแล้วเซียวจวิ้นส่ายหน้าอย่างไม่มั่นใจ

แต่ไม่ว่าอย่างไรนางก็ต้องออกจากคฤหาสน์สกุลเซียว!

คิดถึงตรงนี้เซียวจวิ้นพลันนึกถึงหนังสือในห้องทิศใต้ของเรือนปีกตะวันออกที่จู่ๆ ก็หายไป เรื่องนี้เขาเคยถามหลี่เฉวียนกับหลี่กุ้ยแล้ว ทั้งสองบอกเขาว่าสองปีนี้ร้านหยกเสียงรุ่ยกิจการดีมาก สะใภ้รองย่อมมีเงินเพียงพอที่จะซื้อเรือนสักหลังนอกคฤหาสน์

ซีเอ๋อร์ต้องมีเรือนอยู่ข้างนอกแน่ เพียงแต่เขาหาไม่พบว่าอยู่ที่ใด ก้มหน้ามองเลือดบนผ้าที่ไอออกมา เขาควรให้นางจากไปได้แล้ว

คิดเช่นนี้จึงเงยหน้าตะโกนไปที่ประตู “ใครก็ได้!”

เซียวเหยียนผลักประตูเข้ามา คารวะและถาม “คุณชายรองมีอะไรหรือขอรับ”

“ไปตามเซียวเหิง เซียวฉี หลี่กุ้ย และหลี่เฉวียนมาพบข้าที่ห้องหนังสือโดยเร็ว”

เซียวเหยียนรีบรับคำและหมุนตัวเดินออกไป

สั่งการเสร็จ เซียวจวิ้นลุกขึ้นหมายจะไปเดินเล่นที่เรือนปีกตะวันออก หลายวันนี้ยุ่งกับงาน กว่าจะกลับถึงเรือนเซียวเซียงก็ดึก หลายวันแล้วที่ไม่ได้พบนาง ไม่รู้ว่านางทำอะไรอยู่ นางจะหวาดกลัวเพราะข่าวลือข้างนอกหรือไม่