ทดลองอ่าน ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 5 บทที่ 3

หลี่เมิ่งซีออกจากคฤหาสน์ คนเดียวในคฤหาสน์สกุลเซียวที่ดีใจก็คือนายหญิงใหญ่ ในที่สุดหินก้อนโตที่กดทับอยู่ในใจนางก็ถูกยกออกไปจนได้ นางไม่ได้ซักไซ้บุตรชายว่าเหตุใดจึงหย่าภรรยา ขอแค่เขาหย่าก็พอ ไยต้องสนใจด้วยว่าเขาหย่าเพราะอะไร

โคมไฟถูกจุดขึ้นแล้ว นางที่นอนป่วยอยู่บนเตียงมาเดือนกว่าราวกับได้รับยาบำรุง แม้ใบหน้าจะขาวซีด แต่กลับกระปรี้กระเปร่ายิ่ง ยามนี้นั่งอยู่ริมเตียง ยิ้มมองเป่าจูเล่าเรื่องที่สะใภ้รองออกจากคฤหาสน์ไปตามลำพัง…

เป่าจูเล่าจบ นายหญิงใหญ่ก็ถอนหายใจ “หากรู้แต่แรกว่าจวิ้นเอ๋อร์จะคิดได้ง่ายดายเช่นนี้ ตอนแรกไยต้องวุ่นวายถึงเพียงนั้นด้วย”

“นั่นสิเจ้าคะ นายหญิงใหญ่ไม่รู้อะไร สะใภ้รองนำรถม้าไปเพียงคันเดียวเท่านั้น ข้าวของที่ใช้ในชีวิตประจำวันล้วนไม่ได้นำไปด้วย สี่คนเบียดกันอยู่ในรถม้าคันเดียว อี๋เหนียงในเรือนหลังไม่มีใครออกมาส่งสักคน แม้แต่หวังอี๋เหนียงที่ปกติสนิทสนมกันยิ่งกว่าอะไรก็ไม่โผล่หน้าออกมา น่าเวทนาทีเดียวเจ้าค่ะ”

ฟังเป่าจูเล่าแล้ว นายหญิงใหญ่จึงกัดฟันพูด “นางจิ้งจอกผู้นี้ นางก็มีวันนี้เหมือนกันหรือ จวิ้นเอ๋อร์ไม่รักใคร่นางแล้ว ข้าดูซิว่านางยังจะเหลืออะไรอีก ใช่แล้ว เจ้าไม่ได้สืบดูหรือว่าเหตุใดจวิ้นเอ๋อร์จึงหย่านาง”

“บ่าวก็ไม่ทราบเจ้าค่ะ ได้ยินแค่ว่าวันนี้รัชทายาทเสด็จมา สนทนากับคุณชายรองเป็นการส่วนตัวอยู่นานมาก หลังจากรัชทายาทจากไป คุณชายรองก็หย่าสะใภ้รอง ตอนนั้นพวกข้ารับใช้ถูกไล่ออกมาหมด จึงไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องหนังสือเจ้าค่ะ”

ได้ยินว่ารัชทายาทเสด็จมา เงามืดพลันวูบขึ้นในใจของนายหญิงใหญ่ แต่แล้วก็ถูกกลบมิดด้วยความยินดีไม่สิ้นสุด นางอดคิดถึงจางซิ่วไม่ได้ ถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า “น่าเสียดายที่ซิ่วเอ๋อร์รีบร้อนแต่งเป็นชายารองของเยียนอ๋องเสียแล้ว ได้ยินว่าวันที่ซิ่วเอ๋อร์ออกเรือน งานพิธีจัดอย่างยิ่งใหญ่ นอกจากชุดแต่งงานไม่ใช่สีแดงสด เกี้ยวไม่ได้เข้าทางประตูหลักแล้ว ธรรมเนียมอื่นล้วนอยู่ในระดับเดียวกับชายาเอก ดีกว่าแต่งเป็นภรรยาเอกของคนทั่วไปตั้งไม่รู้กี่เท่า น่าเสียดายที่จวิ้นเอ๋อร์ไร้วาสนา คนดีขนาดนี้เขากลับไม่ต้องการ พอซิ่วเอ๋อร์ออกเรือนไป เขาก็หย่านางจิ้งจอกนั่น ห่างกันเพียงไม่กี่วันเท่านั้น”

“บางทีคุณหนูซิ่วกับคุณชายรองอาจไม่มีวาสนากันก็ได้เจ้าค่ะ นายหญิงใหญ่อย่าเสียดายไปเลย เมืองผิงหยางมีสตรีดีๆ อีกมากมาย ท่านค่อยเลือกคนที่ถูกใจให้คุณชายรองก็เหมือนกันเจ้าค่ะ”

ได้ยินเป่าจูพูดถึงการแต่งภรรยาใหม่ให้คุณชายรอง นายหญิงใหญ่ก็ตาเป็นประกายในทันใด นางสั่งเป่าจูว่า “เร็วเข้า ประคองข้าขึ้นมาและแต่งตัวให้ข้า ข้าจะไปเรือนโซ่วสี่”

เป่าจูฟังแล้วตกใจจนสะดุ้ง รีบเอ่ยปากห้าม “นายหญิงใหญ่ ท่านจะทำอะไรเจ้าคะ ตอนนี้เป็นเวลาพลบค่ำแล้ว เหล่าไท่จวินน่าจะพักผ่อนแล้วเจ้าค่ะ”

“ข้าอยากไปปรึกษาเหล่าไท่จวิน เจรจาเรื่องการแต่งงานของจวิ้นเอ๋อร์ จัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยก่อนสิ้นปี หาไม่แล้วราตรียาวนานความฝันยาวไกล ข้าเกรงว่าจวิ้นเอ๋อร์จะเปลี่ยนใจ รับนางจิ้งจอกที่เป็นภัยผู้นั้นกลับมาอีก!”