ทดลองอ่าน รำพันรักหมอยา บทที่เจ็ด-บทที่แปด

เฉียวจือซู เจิ้งหนานชิง สี่เอ๋อร์ และพ่อบ้านเหล่าถังทั้งหมดล้วนอยู่ในเรือนชิงเหยียน เฉียวจือซูกำลังฝังเข็มให้เลี่ยวชิงเหยียน คนที่เหลือมองดูอย่างกังวลอยู่ข้างๆ เห็นเฉียวจือซูแทงเข็มบางลงไปหนึ่งชุ่นที่จุดเสินเหมินซึ่งอยู่ตรงจุดพับข้อมือฝั่งนิ้วก้อยของเลี่ยวชิงเหยียนอย่างสงบนิ่ง จุดเสินเหมินเป็นจุดพลังชีวิตของเส้นลมปราณมือเส่าอินหัวใจ ซึ่งเชื่อมโดยตรงกับชีพจรหัวใจ ช่วยรักษาอาการจิตใจกระสับกระส่าย คลุ้มคลั่ง เฉียวจือซูยังฝังที่จุดชิงเหลิ่งยวนอีกเข็มหนึ่ง จุดชิงเหลิ่งยวนยังมีอีกชื่อว่าชิงเหลิ่งเฉวียนอยู่ในตำแหน่งเหนือสะดือสองชุ่น เป็นส่วนหนึ่งของเส้นลมปราณมือเส่าหยางซานเจียว ช่วยขับระบายเลือดลมอินและหยางในเส้นลมปราณซานเจียวได้ รักษาผู้มีอาการปวดศีรษะ เฉียวจือซูปั่นปลายเข็มอย่างเบามือ ก่อนจะเห็นคิ้วที่มุ่นเป็นปมของเลี่ยวชิงเหยียนคลายออก ขจัดอาการปวดหัวจากอาการเสียสติออกไปได้พอดี

จากนั้นเขาจึงนำแท่งอ้ายจู้ขึ้นมาแท่งหนึ่ง แท่งอ้ายจู้คือแท่งกระดาษสีขาว ด้านในห่อก้อนอ้ายหรงและม้วนเป็นแท่งยาว เจิ้งหนานชิงเห็นแค่เขาใช้กลักจุดไฟจุดแท่งอ้ายจู้ และใช้มือซ้ายยกมือเลี่ยวชิงเหยียนขึ้น ใช้แท่งอ้ายจู้เผารมช่องระหว่างนิ้วทั้งสิบของนาง

เจิ้งหนานชิงถามอย่างสงสัย “ผู้มีพระคุณ นี่คือการทำอะไร” เจิ้งหนานชิงถามเช่นนี้พาให้เหล่าถังที่เฝ้าดูอยู่ตื่นตัวทันตา ด้วยกลัวเขาจะเผาลวกมือเลี่ยวชิงเหยียน

“วางใจได้ ไฟบนแท่งอ้ายจู้นี้ยังลวกไม่ถึงมือนาง” ประหนึ่งอ่านจิตใจเหล่าถังออก เฉียวจือซูเอ่ยราบเรียบ ก่อนงอข้อมือขวาทันที แท่งอ้ายจู้ในมือจี้มือเลี่ยวชิงเหยียนเบาๆ เลี่ยวชิงเหยียนราวถูกคนตีหนหนึ่ง กล้ามเนื้อหดเกร็งทั่วกาย จู่ๆ ก็ส่งเสียงร้องออกมา

เหล่าถังก้าวไปข้างหน้าก้าวหนึ่งทันที ตัดสินใจว่าหากเขากระทำเช่นนี้อีกครั้งก็จะดึงเขาออก

“อย่าขยับ! ถ้าเจ้าเข้าใกล้อีกก้าว ข้าก็ช่วยนางไม่ได้แล้ว!” แผ่นหลังเฉียวจือซูราวกับมีดวงตา เอ่ยเสียงเย็นเยียบ

เหล่าถังตกใจอย่างยิ่ง เขาชะงักเท้ากึก

ยามนี้เฉียวจือซูก็ค่อยๆ ยกแท่งอ้ายจู้ขึ้นไปจ่อนิ้วทั้งสิบของเลี่ยวชิงเหยียนและรมไปมาในแนวดิ่ง คนทั้งหมดไม่เข้าใจสาเหตุพากันถลึงตาโต เห็นเพียงเลี่ยวชิงเหยียนซึ่งแม้นิ้วมือจะมิได้สัมผัสกับเปลวไฟของแท่งอ้ายจู้โดยตรง ทว่าอารมณ์บนใบหน้ากลับทุกข์ทรมานขึ้นทุกขณะ ราวกับกำลังถูกฉีกทึ้ง หน้าผากก็มีเหงื่อเย็นผุดพราย

“อ๊า!” นางกรีดร้องอีกเสียง พลางเริ่มดิ้นสะบัด

“กดนางไว้!” เฉียวจือซูสั่ง

เหล่าถังได้สติ รีบโผเข้าไปกดเท้าที่ดิ้นสะเปะสะปะของเลี่ยวชิงเหยียน

คนทั้งหมดตื่นตกใจทว่ากลับไม่มีใครกล้าปริปาก กระทั่งแท่งอ้ายจู้ไหม้หมดถึงได้สติกลับมา เลี่ยวชิงเหยียนหลังผ่านการดิ้นสะบัดพลิกตัวไปมาและครวญเสียงต่ำแล้ว ในที่สุดก็หลับไปอย่างช้าๆ