ทดลองอ่าน สามีสกุลดี สตรีมากวาสนา บทที่ 1

บทที่ 1

ถ้ามีโอกาสอีกครั้ง เยี่ยเหมยจะต้องเรียกร้องให้ทำฝาท่อระบายน้ำให้แข็งแรงขึ้นแน่นอน! เพราะนี่แค่ละสายตานิดเดียวเธอก็ตกลงมาในท่อระบายน้ำที่มืดมิดพร้อมกับจักรยานแล้ว

เสียงตูมดังเข้ามาในโสตประสาท ตัวเธอยังสามารถได้ยินเสียงตนเองกับจักรยานตกน้ำพร้อมกัน ก่อนที่ร่างกายจะถูกกระแสน้ำโถมซัดมาอย่างบ้าคลั่งและโอบล้อมร่างทั้งร่างในชั่วพริบตา กลิ่นเหม็นเน่าทะลักเข้าในปากและจมูก ร่างกายทุกส่วนราวกับถูกบีบอัดจนแทบระเบิด ตัวเย็นวาบ ความหวาดกลัวแผ่ขยายไร้ขอบเขตท่ามกลางความมืด

หนาวจัง! น่ากลัวเหลือเกิน..

สองมือของเยี่ยเหมยโบกปัดไปมาข้างลำตัวด้วยสัญชาตญาณ

เวลานั้นเองพลันมีเสียงผู้ชายทุ้มนุ่มดังขึ้นริมหูเยี่ยเหมย ‘ร้อนจริง’

สิ่งที่โอบคลุมเยี่ยเหมยพร้อมกับเสียงนั้นยังมีร่างกายอุ่นร้อนร่างหนึ่ง ก่อนลมหายใจผ่าวร้อนจะพ่นรดลำคอของเธอ

ทั้งๆ ที่เยี่ยเหมยกลัวจนแทบหายใจไม่ออก แต่ก็ยังคงอดที่จะครางออกมาเสียงหนึ่งด้วยความสบายไม่ได้

‘อย่าขยับ’ แม้น้ำเสียงนั้นจะเย็นชาอยู่บ้าง แต่กลับทำให้เยี่ยเหมยรู้สึกโล่งใจ ถ้าความตายมีรสชาติเช่นนี้ก็ไม่ได้ทรมานอะไรนัก

เพียงแต่ชั่วครู่ต่อมาฝ่ามืออุ่นร้อนนั้นกลับลูบคลำไปมาทั่วตัวเธอ ข้างหนึ่งบีบคอ อีกข้างฉีกเสื้อผ้าบนตัวเธอออกอย่างหยาบคาย

เยี่ยเหมยยังไม่ทันกรีดร้องออกมาเบื้องล่างก็พลันเจ็บปวดรุนแรงเหมือนมีกระบี่คมเล่มหนึ่งแทงทะลุร่าง

‘ไม่นะ!’ เยี่ยเหมยอยากจะร้องออกมา แต่คอเธอถูกคนบีบอยู่ ไม่ว่าร้องอย่างไรก็ร้องไม่ออก ทำได้เพียงดิ้นรนสุดชีวิต

‘บอกว่าอย่าขยับ แค่ครู่เดียว…ครู่เดียวเท่านั้น ขอโทษด้วย แต่ข้าทนไม่ไหวแล้ว เจ้าชื่อแซ่อะไร ข้าจะชดเชยให้เจ้า…’ เสียงผู้ชายไพเราะน่าฟังมุดแทรกเข้าส่วนลึกในความทรงจำของเยี่ยเหมยพร้อมกับอากัปกิริยาที่ลึกขึ้นหนักขึ้นเรื่อยๆ ของเขา เสียงหอบหายใจก็ดังคลออยู่ริมหูเธอ

เยี่ยเหมยรู้สึกเพียงว่าลำคอของตนถูกบีบจนเจ็บ เจ็บจนเหมือนแทบจะตายได้ในทันที! เธอยังอายุน้อยและยังไม่อยากตาย เธอเป็นพี่เลี้ยงเด็กมาหลายปีเพิ่งจะเก็บเงินค่าบ้านในชนบทก้อนแรกได้ครบ มิหนำซ้ำเธอยังเอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำงาน ถึงขนาดไม่เคยได้มองดูทิวทัศน์รอบข้างให้เต็มตา และไม่เคยเจอผู้ชายที่รักที่ทะนุถนอมเธอเลยสักคน เธอยังตายไม่ได้!